به گزارش آفتاب نیوز، 
به
گزارش آسوشیتدپرس، صدام حسین با رد اتهامات مطرح شده، خود را در مورد این کشتار بیگناه دانست و گفت: پیام من به مردم عراق این است که آنها نباید در مورد برخوردی که با کردها صورت گرفته است، احساس گناه کنند.
در عملیات انفال که در سال 1987 به دستور صدام و توسط پسرعمویش، علی المجید معروف به علی شیمیایی انجام شد به بهانه مقابله با شورشیان کرد، شهرهای کردنشین شمال عراق بمباران شیمیایی شدند که در نتیجه آن نزدیک به 180 هزار نفر از مردم بیگناه این منطقه کشته شدند.
کاترین الیاس میخائیل، از کردهای مسیحی عراق و از چریکهای مبارز علیه رژیم صدام که به عنوان شاهد در دادگاه حضور داشت، گفت: که عصر روز پنج ژوئن 1987، چهار هواپیمای عراقی، بمبهای خود را بر روی ساختمانهای روستای محل زندگی او در شمال عراق ریختند و مردم هراسان به پناهگاهها فرار کردند.
او گفت: بوی نامطبوعی استشمام میشد و ما هنوز نمیدانستیم چه اتفاقی افتاده است اما به تدریج مردم برآشفته احساس میکردند که نمیتوانند جایی را ببینند و زخمهایی بر بدنشان ایجاد شد و صدها تن از مردم بیگناه در اثر این حمله شیمیایی کشته شدند.
صدام حسین در واکنش به اظهارات شاهد، با عصبانیت فریاد زد همه شاهدها میگویند که آنها به دلیل کرد بودن مورد ستم واقع شدهاند آنها سعی میکنند بین مردم عراق و اعراب و کردها تفرقه بیندازند.
او مدعی شد که کردها در رژیم او زندگی خوبی داشتند و او تنها با شورشیان مقابله کرده است.
او همچنین بار دیگر از قاضی خواست که او را به عنوان رئیس جمهور عراق خطاب کند.
پس از رسیدگی به اتهام کشتار انفال، در دادخواست جداگانهای به اتهامات صدام و همدستانش در مورد بمباران شیمیایی شهر کردنشین حلبچه در سال 1989 که طی آن 5000 نفر از مردم این شهر کشته شدند، رسیدگی خواهد شد.