تاریخ نهایی تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر

به گزارش آفتاب نیوز، خبر گزاری ریانووستی به نقل از کرینکو از وین گزارش داد : شروع آزمایشی نیروگاه اتمی بوشهر در ماه سپتامبر سال 2007 بوده و بهره برداری آن از سال 2007 آغاز خواهد شد. او نیز تایید کرد که روز 3 مهرماه دیدار کاری وی با آقازاده در مسکو انجام خواهد شد.

وی همچنین تاکید کرد که در جریان جشن پنجاهمین سالگرد کنفرانس عمومی آژانس بین المللی انرژی اتمی هیچ یک از شرکت کنندگان در جریان دیدارها و مذاکراتی که با هیئت روسی انجام دادند، هیچگونه ادعا و تردیدی درباره امور امنیت هسته ای در نظر گرفته شده در احداث نیروگاه اتمی بوشهر بیان نکردند.

فرازو نشیب های نیروگاه بوشهر 
نخستین نیروگاه اتمی ایران از زمان آغاز پروژه تا کنون با مشکلات بسیاری مواجه شده است. پروژه ساخت نیروگاه بوشهر در سال 1352 توسط شرکت آلمانی زیمنس آغاز شد. اما پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357 همکاری ایران با این شرکت قطع شد و به دلیل نیمه تمام بودن پروژه یافتن یک پیمانکار جدید برای اتمام آن دشوار بود تا اینکه در سال 1373 روسیه که برای صنعت برق هسته‌ای خود نیاز به نقدینگی داشت با امضای قراردادی 800 میلیون دلاری کار تکمیل بخش یک نیروگاه هسته‌ای بوشهر را بر عهده گرفت.

این قرارداد از ابتدا با مخالفت شدید آمریکا و اسراییل روبه‌رو بود وبسیاری معتقدند علت عمده تاخیرهای به وجود آمده در جریان اجرای این قرارداد توسط روسیه نیز  همین دلایل سیاسی است ،اگرچه کرینکو اعلام کرده که این تاخیر ها به دلایل فنی بوده است.
تشدید مناقشه هسته ای ایران با غرب نیز از دیگر دلایلی است که در انجام به موقع این پروژه اختلال ایجاد کرده است. 

خبر گزاری نوستی روسیه در گزارشی در مورد ساخت نیروگاه بوشهر نوشت :مسلم است که ایرانیان از ساخت طولانی مدت اولین نیروگاه اتمی خود خسته شده اند. انتظار این کشور حدود 30 سال است که به پایان نمی رسد.

ابتدا آلمانی ها کار را نیمه تمام گذاشتند و تاسیسات تقریباً آماده را در سال 1980 بخاطر شروع جنگ هشت ساله در ایران رها نموده و بعد از آن نیز بازنگشتند. و اکنون روس ها کار تحویل نیروگاه را به درازا می کشانند.

تحویل نیروگاه بوشهرکه برای اکتبر 2006 تعیین شده بود، باری دیگر به تعویق یکساله افتاده بود. "سرگئی کرینکو" رئیس آژانس فدرال انرژی اتمی روسیه "روس اتم" در ملاء عام وعده داد که این نیروگاه در نیمه دوم سال 2007 میلادی به بهره برداری برسد و تاکید کرد که کار پایان ساخت آن کاملاً مطابق جدول زمانی پیش خواهد رفت. 

دست اندر کاران روسی این پروژه در توضیح این تاخیر ها گفته اند که پروژه ای که روسیه پذیرفته، پروژه ای منحصر به فرد است. مهندسین روسی مجبور شدند که دستگاه های کمپانی آلمانی زیمنس را به مدل روسی نیروگاه اتمی متصل کنند.

ساختمان این واحد نیروگاهی، در اثر بمباران های عراق  طی جنگ تحمیلی صدماتی جدی دیده بود. پس از پایان جنگ، هیچ کس با تکمیل ساخت تاسیسات اتمی ناقص موافقت نکرد، کار دشواری بود و تنها روسیه به درخواست ایران پاسخ داد.

نیروگاه تقریباً 20 سال زیر آفتاب و باد بیابانی بود. اما بازسازی بخش ساختمانی به دشواری بازسازی تجهیزات نبود. بسیاری از دستگاههای خریداری شده زنگ زده و یا فرسوده شده بودند. کمیسیون مشترک روسیه-ایران آنالیز مهندسی عظیمی انجام داد که در نتیجه آن مشخص شد تنها حدود 5 هزار دستگاه قابل استفاده هستند. ابعاد دستگاه ها با پروژه روسی همخوانی نداشتند. همچنین دستگاه های جدیدی نیز مورد نیاز بودند.

زمان گذشت، مشکلات بسیاری و از جمله مشکلات سیاسی درمورد ایران سبب به درازا کشاندن آن شدند. واشنگتن بر مسکو فشار وارد می کرد که کار احداث را متوقف کند، اما این کار هرچند "لاک پشتی"، اما به هر حال حرکت می کرد. 

روس ها می گویند اتمام موفقیت آمیز این پروژه برای آنها نیز یک مساله حیثیتی است و اکنون به نظر می رسد این انتظار سرانجام در حال پایان گرفتن است.