مدارس تروريسم در پاکستان
۱۷:۱۲
۱۳۸۴/۰۳/۰۸
به گزارش آفتاب نیوز، 
در مورد اينكه پاكستان چقدر در معرض خطر افراط گرايان قرار دارد اختلاف ديدگاههاي آشكاري وجود دارد. درست است كه در حال حاضر گروهي از احزاب سياسي از نظر مقبوليت عمومي در شرايطي بهتري نسبت به انتخابات 2002 قرار دارند اما آنها فقط صاحب 11% آراء شدند. از سوي ديگر مناقشات مربوط به رشد مدارس اسلامي نيز بيانگر اين واقعيت است، كه در بيان محبوبيت اين احزاب اغراق شده است.
مدارس مذكور از نظر برنامه آموزشي، اهداف و احوال و عقايد حاكم كاملاً متنوع و مختلف هستند. خورشيد احمد عضو حزب اسلامي هادي مي گويد «تصور اينكه اين مدارس كارخانه پرورش تروريسم است فقط خيال پردازي است. اما بسياري از جهاديهاي پاكستاني در دهه 80 و اوائل 90 عليه اتحاد جماهير شوروي سابق و بعدها در زمان طالبان و در مناقشه كشمير مي چنگيدند، تحصيل كرده اين مدارس بودند.
طبق تحقيق انجام شده توسط مؤسسه تحقيقات سياسي كه رياست آن به عهده آقاي احمد است به نظر مي رسد هدف اصلي اين افراد از جنگ عمومي سازي و رايج كردن تحصيلات اسلامي با نگرش خاص خودشان است. چنان كه طبق آمار گزارش شده تعداد مدارس از 2861 در سال 1988 به 6761 در سال 2000 رسيده است و حتي بعد از حمله 11 سپتامبر و آغاز جنگ عليه تروريزم اين تعداد بين 15000 تا 000/20 مدرسه تخمين زده مي شود.
گزارش ديگري حاكي از اين است كه نزديك به يك،سوم كودكان پاكستاني در اين مدارس ثبت نام مي شوند هر چند آمار اخير به تأييد نرسيده است. به طور مثال براساس تحقيقي كه در دانشگاه هار وارد انجام شده است رشد ثبت نام در مدارس مذكور در فاصله سالهاي دهه 90 تنها 16% اعلام شده است كه كمتر از نرخ كلي ثبت نام در تمام مدارس تحصيلي است بنابراين نسبت دانش آموزان مدارس اسلامي در قياس با كل مدرسه ها كاهش يافته است. آماري كه در اين گزارشات مورد استفاده قرار گرفته است از منابعي همچون، سرشماري ملي 1998 سرشماري خانوار و آموزشهاي ويژه در 2003 و در سه منطقه استان پنجاب برگرفته شده است.
حتي با فرض جامع نبودن اين آمار و با احتساب كودكاني كه به صورت نيمه وقت در اين مدارس حضور دارند و با محاسبه كودكان يتيم كه بيشتر در مدارس اسلامي ثبت نام مي شوند كماكان درصد ثبت نام در مدارس اسلامي 1% كل ثبت نامهاي ملي است و حتي در مناطق مرزي افغانستان كه مدارس مذكور مقبوليت بيشتري دارند كمتر از 2% بر آورد شده است براساس چنين گزارشاتي است كه به نظر مي رسد خطر ناشي از افراد گرايي اسلامي در پاكستان به مراتب كمتر از آن است كه معمولاً فرض مي شود. با اين همه، آمار مذكور پاسخ مناسبي به انتقادات وارد بر دولت درخصوص قانونمند كردن مدارس اسلامي و برچيدن آنهايي كه در ارتباط با گروههاي تروريستي هستند نخواهد بود.
پرويز مشرف همواره مرز باريكي بين كمك به آمريكا در جنگ عليه تروريزم و آرام كردن گروههاي راديكال اسلامي برقرار كرده است. خط مشي كه منجر به برقراري روابط گسترده تر ديپلماتيك با ايالات متحده و به تبع آن پاداشهاي اقتصادي از يك سو و برانگيختن گروههاي اسلامي و 2 ترور نافرجام در دسامبر 2003 و ژوئيه 2004 از سوي ديگر شده است.
در مورد اينكه پاكستان چقدر در معرض خطر افراط گرايان قرار دارد اختلاف ديدگاههاي آشكاري وجود دارد. درست است كه در حال حاضر گروهي از احزاب سياسي از نظر مقبوليت عمومي در شرايطي بهتري نسبت به انتخابات 2002 قرار دارند اما آنها فقط صاحب 11% آراء شدند. از سوي ديگر مناقشات مربوط به رشد مدارس اسلامي نيز بيانگر اين واقعيت است، كه در بيان محبوبيت اين احزاب اغراق شده است. مدارس مذكور از نظر برنامه آموزشي، اهداف و احوال و عقايد حاكم كاملاً متنوع و مختلف هستند. خورشيد احمد عضو حزب اسلامي هادي مي گويد «تصور اينكه اين مدارس كارخانه پرورش تروريسم است فقط خيال پردازي است. اما بسياري از جهاديهاي پاكستاني در دهه 80 و اوائل 90 عليه اتحاد جماهير شوروي سابق و بعدها در زمان طالبان و در مناقشه كشمير مي چنگيدند، تحصيل كرده اين مدارس بودند.
طبق تحقيق انجام شده توسط مؤسسه تحقيقات سياسي كه رياست آن به عهده آقاي احمد است به نظر مي رسد هدف اصلي اين افراد از جنگ عمومي سازي و رايج كردن تحصيلات اسلامي با نگرش خاص خودشان است. چنان كه طبق آمار گزارش شده تعداد مدارس از 2861 در سال 1988 به 6761 در سال 2000 رسيده است و حتي بعد از حمله 11 سپتامبر و آغاز جنگ عليه تروريزم اين تعداد بين 15000 تا 000/20 مدرسه تخمين زده مي شود.
گزارش ديگري حاكي از اين است كه نزديك به يك،سوم كودكان پاكستاني در اين مدارس ثبت نام مي شوند هر چند آمار اخير به تأييد نرسيده است. به طور مثال براساس تحقيقي كه در دانشگاه هار وارد انجام شده است رشد ثبت نام در مدارس مذكور در فاصله سالهاي دهه 90 تنها 16% اعلام شده است كه كمتر از نرخ كلي ثبت نام در تمام مدارس تحصيلي است بنابراين نسبت دانش آموزان مدارس اسلامي در قياس با كل مدرسه ها كاهش يافته است. آماري كه در اين گزارشات مورد استفاده قرار گرفته است از منابعي همچون، سرشماري ملي 1998 سرشماري خانوار و آموزشهاي ويژه در 2003 و در سه منطقه استان پنجاب برگرفته شده است.
حتي با فرض جامع نبودن اين آمار و با احتساب كودكاني كه به صورت نيمه وقت در اين مدارس حضور دارند و با محاسبه كودكان يتيم كه بيشتر در مدارس اسلامي ثبت نام مي شوند كماكان درصد ثبت نام در مدارس اسلامي 1% كل ثبت نامهاي ملي است و حتي در مناطق مرزي افغانستان كه مدارس مذكور مقبوليت بيشتري دارند كمتر از 2% بر آورد شده است براساس چنين گزارشاتي است كه به نظر مي رسد خطر ناشي از افراد گرايي اسلامي در پاكستان به مراتب كمتر از آن است كه معمولاً فرض مي شود. با اين همه، آمار مذكور پاسخ مناسبي به انتقادات وارد بر دولت درخصوص قانونمند كردن مدارس اسلامي و برچيدن آنهايي كه در ارتباط با گروههاي تروريستي هستند نخواهد بود.
پرويز مشرف همواره مرز باريكي بين كمك به آمريكا در جنگ عليه تروريزم و آرام كردن گروههاي راديكال اسلامي برقرار كرده است. خط مشي كه منجر به برقراري روابط گسترده تر ديپلماتيك با ايالات متحده و به تبع آن پاداشهاي اقتصادي از يك سو و برانگيختن گروههاي اسلامي و 2 ترور نافرجام در دسامبر 2003 و ژوئيه 2004 از سوي ديگر شده است.
ارسال پیام
لینک های مفید