اتفاق بعدی چه خواهد بود؟

به گزارش آفتاب نیوز، در حال حاضر هیچ‌ حادثه‌ای نمی‌تواند به جمهوری‌خواهان کمک شایانی بکند. حتی اعدام صدام نیز کارساز نخواهد بود. آمریکا دیگر از احساساتی نظیر خشم و ترس، خجالت و انزجار در خصوص حوادث عراق به ستوه آمده است. آمریکایی ها از فرصت بوجود آمده در انتخابات استفاده کرده و جرج بوش را به شدت تنبیه کردند. جمهوری‌خواهان نیز به واسطه اشتباهات مکرر رهبر خود با وی در آتش خشم مردم سوختند. 

با پیروزی دموکرات‌ها و انتخابات نانسی پلوسی به عنوان سخنگو پارلمان، دموکرات‌ها پس از دوازده سال از انزوا در سایه و حاشیه خارج شده و قدرت را در دست گرفتند. از این پس آمریکا با دوره حاکمیت محافظه‌کاران خداحافظی می‌کند. دوره‌ای که با انتخاب ریگان در دهه هشتاد آغاز و با پایان دوران هشت‌ساله بیل کلینتون نیز به پایان نرسید. 

دموکرات‌ها برای جذابیت بیشتر برنامه‌ها و طرح‌های آتی خود، انتخابات نوامبر 2006 را به نام خود ثبت نکردند، حقیقت این بود که جمهور‌ی‌خواهان بسیار ضعیف عمل کردند. آنها در طول شش سال گذشته هرگز به دولتی کار‌آمد و مسئول تبدیل نشدند. 

جرج بوش از چند ماه پیش تمام تلاش خود را برای به زانو درآوردن دموکرات‌ها به کار گرفت. وی همواره ادعا می‌کرد که رقیب خواهان افزایش مالیات و رها کردن عراق در شورش و آشوب است. اما رای دهندگان آمریکایی اثبات کردند که عراق و بالارفتن آمار تلفات در این کشور از افزایش مالیات‌ها اهمیت بیشتری دارد. 

همین رای دهندگان آمریکایی بودند که در انتخابات میان دوره‌ای کنگره در سال 2002 میلادی، با 67 درصد رای به جمهوری‌خواهان، سر خود را به نشانه تسلیم در مقابل جرج بوش خم کردند اما چهار سال درگیری در عراق، اوضاع داخل آمریکا را به اندازه عراق متغیر کرده است. 

اما اتفاق بعدی چه خواهد بود؟ آینده برای آمریکا و کشورهای متحد آن چه سرنوشتی را رقم خواهد زد؟ تسلط دموکرات‌ها بر مجلس نمایندگان به تنهایی می‌تواند موجی جدید در مسیر قوانین به تصویب رسیده آمریکا ایجاد کند. از این پس دموکرات‌ها می‌توانند بر تک‌تک کمیته‌های داخل پارلمان حاکمیت کنند. از سوی دیگر به دنبال تاثیر این انتخابات بر روند دخالت آمریکا در عراق، جمهور‌خواهان باید از هم‌ اکنون نگران انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 نیز باشند. هیلاری کلینتون با حفظ کرسی خود در مجلس سنا اثبات کرد که گزینه مناسبی برای ریاست جمهوری است. 

اما سرنوشت رابطه آمریکا با روسیه به کجا می‌انجامد؟ مسکو تاکنون در خصوص حوادث داخل آمریکا سکوت کرده است. در حال حاضر جرج بوش به قدری در گرداب داخل اسیر است که توان کمک به روسیه در این شرایط حساس را ندارد. اما سوال این‌‌جاست که آیا انقلاب دموکراتیک در ایالات متحده به نفع روسیه خواهد بود یا خیر؟ در بررسی مقدماتی به این نتیجه می‌رسیم که روسیه نباید چندان از این حادثه راضی باشد. دموکرات‌ها با رسیدن به قدرت در واقع از بازگشت روند تک قدرتی در روسیه انتقاد خواهند کرد. 

اما از سوی دیگر دولت جمهوری‌خواه ایالات متحده با وجود دوستی میان پوتین و بوش به کدام یک از اقدامات مثبت روسیه در قبال خود پاسخ داده است؟ روسیه تاکنون گام‌های مثبت فراوانی برای آمریکا برداشته است. بستن پایگاه‌های نظامی در کوبا و ویتنام و سکوت در برابر خروج آمریکا از معاهده منع موشک‌های بالستیک و استقرار موقت سربازان آمریکایی در آسیا مرکزی، همه و همه خدمت روسیه به واشنگتن است که بی ثمر باقی مانده‌اند. 

کرملین بر این باور است که آمریکا به روسیه بسیار بدهکار است. با توجه به عقاید یکسان مسکو و دموکرات‌ها در قبال عراق به نظر می‌رسد که از این پس واشنگتن نسبت به مسکو احساس مسئولیت بیشتری کند. البته دموکرات‌ها نیز باید بیاموزند که ایالات متحده به تنهایی نمی‌تواند با چالش‌های جهانی مانند عراق و کره‌شمالی برخورد کند.