به گزارش آفتاب نیوز، 
كرهجنوبی در این 14 بازی دوازده گل خورده است. 6 گل در 45 دقیقه اول و 6 گل در 45 دقیقه دوم.
كرهایها، 2 گلخورده در 10 دقیقه اول بازیها چهاردهگانه خود دارند. آیا این معنای خاصی دارد و از غافلگیر شدن آنها، در دقایق اولیه حكایت میكند؟كرهجنوبی، در زمان بررسی این 14 بازی یك گل دقیقه آخری هم خورده است: مقابل ایران در سئول.
مربی تیم ملی ایران در این بازی امیر قلعهنویی بود و تیم ملی یكی از حساب شدهترین چیدمانهای دفاعی و یكی از صحیحترین تركیبهای تدافعی را در خط دفاع و در خط میانی داشت.
كرهایها در 10 دقیقه اول دوگل خوردهاند كه ما آن را به حساب دیر راه افتادن سازمان تیمی یا غافلگیر شدنشان میگذاریم. كرهایها از دقیقه 70 تا دقیقه 80 سه گل خوردهاند، به نشانه از دست دادن تمركز دفاعی.
كرهایها یك زمان دیگر هم برای از دست دادن تمركز خود داشتهاند: از دقیقه 15 تا دقیقه 30 . در این وقت پانزده دقیقهای كرهایها سهبار توپ را از دروازه خود - در 14 بازی مورد بحث - بیرون آوردهاند.
آیا این نكتهای معنادار نیست؟ آیا نمیتوان به نوعی عدم تعادل در زمان تغییر حالت از دفاع به حمله و از حمله به دفاع در این 15 دقیقه كه هنوز نشانههای اولیه خستگی هم نمیتواند بر روند بازی كره تاثیر بگذارد اشاره كرد و از همین عدم تعادل و بازی در خلاء استفاده كرد.
اگر بدانیم كه ششمین گل خورده نیمه اول كرهایها در دقیقه 31 وارد دروازه این تیم شده آنگاه بیشتر میتوان روی این دقایق و درواقع از دقیقه 17 تا 35 برنامهریزی كرد.
اگر نمودار گلهای خورده كرهجنوبی را ترسیم كنیم، به «لاكتیكی» شدن این تیم در دقایق 74 تا 79 بر میخوریم. از سرعت بازی و سرعت گام برداشتن كرهایها در این 5 دقیقه خاص كاسته میشود و دفاع كره در این لحظات بیشتر از سایر دقایق فاصلهدار و بدون حمایت میماند.