شمشیر تعلیق بر سر فوتبال ایران

به گزارش آفتاب نیوز، داستان تعلیق فدراسیون فوتبال ایران به خاطر عدم تطابق اساسنامه نهاد با الگوی ارائه شده از سوی فیفا آغاز شد و پس از تغییر و تحولات در سطح مدیریتی این فدراسیون – كه پس از مسابقات جام‌جهانی اتفاق افتاد – دامنه بیشتری پیدا كرد‌. 

از یك سو طبق تعارف فیفا روسای فدراسیون فوتبال ایران به عنوان یك نهاد مدنی مستقل باید براساس رأی هیأت امنا عزل و نصب شوند و دخالت سازمان‌های دولتی در عملكرد این نهاد تخلف محسوب می‌شود‌. این درصورتی است كه پس از رقابت‌های جام جهانی و حذف ایران از این رقابت‌ها مدیران سابق فدراسیون فوتبال ایران دست‌جمعی تصمیم به عدم حضور در فدراسیون گرفتند‌. 

سازمان‌تربیت‌بدنی نیز با توجه به عملكرد ضعیف فدراسیون فوتبال در طول مسابقات جام‌جهانی و بازتاب‌های منفی كه از سوی مردم دیده می‌شد، تصمیم به تغییرات موقت در مدیریت این فدراسیون گرفت‌.

سازمان با استناد به اساسنامه ایران موجود در فیفا دست به این اقدام زد. طبق این اساسنامه رئیس سازمان تربیت بدنی به‌عنوان رئیس مجمع حق برکناری رؤسای فدراسیون‌های مختلف را دارد. 

بازگشت داریوش مصطفوی به فدراسیون فوتبال و نشستن بر مسند دبیری فدراسیون فوتبال و سرپرستی كیومرث‌هاشمی از یك سو و حواشی مربوط به رفتن دادكان و همكاران او و بازتاب‌های آن در كنفدراسیون فوتبال آسیا از سوی دیگر باعث شد فیفا و كمیته امور فدراسیون‌های این سازمان بین‌المللی پرونده مسكوت ایران را از بایگانی خارج كرده و بحث تعلیق را جدی پیگیری كنند‌.

فرصت‌های متفاوتی كه فیفا به فدراسیون فوتبال ایران برای حل مسائل پیش‌ آمده داد همگی به پایان رسیده و فعالیت‌‌های بین‌المللی فوتبال ایران از روز چهارشنبه 24 آبان‌ماه به حالت تعلیق درخواهد آمد‌. 

تعلیق فعالیت فدراسیون فوتبال ایران تبعات گسترده‌ای را خواهد داشت كه مهم‌ترین آنها محرومیت احتمالی تیم‌ملی امید ایران از شركت در بازی‌های آسیایی دوحه است‌. این اتفاقی است كه در صورت رخداد ضربه مهلكی به پیكر فوتبال ایران وارد خواهد كرد‌.
یكی از برنامه‌های درازمدتی كه در فوتبال ایران در حال شكل‌گیری بود، تقویت تیم‌های پایه‌ای ایران به شكل منسجم و برنامه‌ریزی شده است كه با آمدن سیموئز و دیگر همكاران برزیلی خود رفته رفته به مراحل قابل توجهی نزدیك می‌شد‌.

اما اكنون در صورت اعمال محدودیت و محرومیت برای فعالیت‌های بین‌المللی فوتبال ایران تمام نقشه‌هایی كه برای آینده فوتبال پایه‌ای ما مدنظر قرار گرفته بود نقش بر آب می‌شود‌.

از سوی دیگر و كمی دورتر مسابقات لیگ قهرمانان باشگاه‌های آسیا در شرف آغاز است و دو نماینده ایران یعنی استقلال و سپاهان برای شركت در این مسابقات در حال آماده‌سازی هستند‌. تعلیق یاد شده شركت در این مسابقات را نیز برای این دو باشگاه در‌هاله‌ای از ابهام فرو خواهد برد‌ و این در حالی است كه حضور باشگاه‌ استقلال در این رقابت‌ها نقطه امیدی پس از سال‌‌ها در این مسابقات به حساب می‌آید‌. 

در كنار این دو سری رقابت‌های مهم مسابقات مقدماتی المپیك 2008 پكن و همچنین رقابت‌های جام ملت‌های آسیا نیز در سال آینده میلادی برنامه‌ریزی شده كه در صورت عدم برنامه‌ریزی برای حل این مسأله از سوی مسؤولان فدراسیون فوتبال و سازمان‌تربیت‌بدنی باعث خواهد شد كه شركت در این مسابقات نیز برای كشورمان مبهم باقی بماند‌. 

این مسأله كه طی چند ماه اخیر به گره‌ای كور تبدیل شده تنها با تأمل و هم‌اندیشی مسؤولان فعلی فدراسیون فوتبال، مدیران سابق این فدراسیون و همچنین روسای سازمان‌تربیت بدنی و در رأس آنها شخص مهندس علی‌آبادی قابل گشودن است‌.

هرچند كه فرصت چهار روزه برای حل این بحران بسیار كم است و بعید به نظر می‌رسد كه نتیجه قابل توجهی برای حل این مسأله در این مدت كوتاه به دست آید اما اگر این افراد و مسؤولان با نگاهی به آینده فوتبال ایران به خطری كه آن را تهدید می‌كنند بیندیشند قطعاً می‌توانند راه‌حلی مناسب برای خروج از بحران فعلی بیابند‌.

كیومرث‌هاشمی نه تنها در سمت سرپرست فدراسیون فوتبال ایران، بلكه به عنوان رئیس مركز توسعه ورزش قهرمانی بیشترین مسؤولیت را در قبال این ورزش كلیدی در عرصه قهرمانی بر عهده دارد و به نظر می‌رسد كه تشكیل جلساتی فوری با حضور محمد دادكان و دیگر مسؤولان سابق فدراسیون فوتبال ایران و همچنین مهندس علی‌آبادی رئیس سازمان‌تربیت‌بدنی می‌تواند حتی در این فرصت كوتاه نیز نجات‌‌دهنده فوتبال ایران باشد‌.