نقش ورزش در گفتگوی تمدن‌ها

روابط عمومی موسسه‌ بین‌المللی گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها متن کامل پیام را به این شرح منتشر كرده است: 

بسم الله الرحمن الرحیم
از ساده‌ترین دوره‌های تمدن بشری تا پیچیده‌ترین آن‌ها، «ورزش» همواره مقوله‌ای مهم و تاثیرگذار در ارتباطات میان فرهنگی بوده و هست. هر وجهی از حیات جمعی كه ظرفیت آفرینش، انتقاد و دریافت فرهنگی را داشته باشد زمینه و وسیله‌ای برای تعامل و تبادل میان فرهنگ‌ها و تمدن‌هاست و چه زمینه و وسیله‌ای توانمندتر از «ورزش» كه عهده‌دار این مهم باشد. 

خوشحالم كه آكادمی ملی المپیك و پارالمپیك جمهوری اسلامی با برگزاری نخستین هم‌اندیشی بین‌المللی تاریخ ورزش در گستره فرهنگی ایران زمین بابی به روی پژوهش درباره نسبت میان تمدن، فرهنگ و ورزش گشوده است. تردیدی نیست كه ورزش هم در صورت همگانی و هم در پهنه قهرمانی آن در حوزه فرهنگ ایرانی و اسلامی امكان شكوفایی و بالندگی فراوان داشته و متقابلا امكانی نیز برای گسترش و ارتقای فرهنگ دینی و ملی بوده است. در آیین ما «خردورزی مطلوب محصول سلامت تن» و در فرهنگ ملی ما «راستی و درستی نتیجه نیرومندی» است، پس برای دوری از كژی و كاستی باید به ورزش كه كاهنده مستی است، روی آورد و همچنین سرآغاز پیوند های وثیق و عمیق ورزش و فرهنگ است. 

از یاد نبریم كه انعكاس گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها در گستره ورزش نه مقوله‌ای صرفا تاریخی و نه محدود به حوزه‌های تمدنی و فرهنگی گذشته است. ورزش زنده‌ترین و روزآمدترین حوزه‌های گفت‌وگوی تمدن‌های زنده و فرهنگ‌های روز آمد است. امروز حتی بخش‌های نخبه‌گرا و سرآمدان هر فرهنگی همان‌قدر به ورزش وابسته و دلبسته اند، كه بخش‌های عمومی و سازندگان فرهنگ عامه، به همین سبب است كه اخلاق و ورزش، دین و ورزش، فرهنگ و ورزش، سیاست و ورزش، هنر و ورزش، اقتصاد و ورزش و جامعه و ورزش موضوع های ملموس و اجزای زندگی جدید همه شهروندان و جوامع توسعه یافته و در حال گذارند. پس اگر در پی تبیین و تدوین اندیشه‌ها و راهبردهای نو برای زیستن موثر در دنیای معاصر هستیم باید در افق گفت‌وگو میان فرهنگ‌ها و تمدن‌ها كه چاره‌ای اساسی برای این نیاز است، نقشی ویژه برای «ورزش» بیابیم. 

امید آن‌كه این مهم با تلاش‌های ویژه نهادهای مدنی، مراكز علمی و موسسات فرهنگی در سطوح ملی و بین‌المللی سامان و سازمانی مناسب یابد. هرچه بیشتر رویم، بیشتر به «گفت‌وگو» نیازمند می‌شویم و «گفت‌وگو» در عالم واقع به طرفینی توانا وابسته است كه هم گوشی برای شنیدن و هم زبانی برای گفتن داشته باشند. بكوشیم این گوش و زبان را در عرصه گفت‌وگو و ورزش تواناتر كنیم و افقی تازه در این عرصه هم به روی «خویش» و هم به سوی «دیگری» بگشاییم.
ان شاء الله.