انتخابات یا انتصابات!؟
سه شرط فيفا و هزار شرط لازم
به گزارش آفتاب نیوز، 
با فرض اینكه اصلاح اساسنامه فدراسیون فوتبال ایران به لغو تعلیق از سوی فیفا منجر شود، پس از آن در فوتبال ایران چه تغییری رخ خواهد داد؟
آنچه در فوتبال ایران تا امروز رخ میداد، همواره نگرانكننده بود. انتخابات رئیس فدراسیون فوتبال بارها«انتصابات» نامیده میشد و یا حتی طنزآمیزتر «انتصخابات» نام میگرفت.علی آبادی، در یكی از گفتوگوهایش با ورزشینویسان، از كوشش برای خریدن رای هیاتها پرده برداشت. حتماً فراموش نكردهایم كه با چینش روِسای هیاتها، با لابیها و شاید حتی دیپلماتیك (كه نشان میدهد ما دیپلماسی ورزشی را آنطور كه دوست داریم، خوب آموختهایم) چقدر ناامیدكننده نام فرد مورد نظر را از جعبه سحرآمیز رایگیری به عنوان رئیس فدراسیون بیرون میكشیدند.
این اتفاق فقط در فدراسیون فوتبال رخ نمیداد. بارها در فاشگوییهای پس از انتخابات بسیاری از فدراسیونها به غیر قانونی برگزار شدن مراسم انتخابات اشاره شده است. همین الان، به سخنان بیان شده پس از انتخابات اخیر در تمام فدراسیونها توجه كنید، تا معلوم شود كه از چه میگوییم.
حتماً فراموش نكردهایم كه بارها بی نقش و منفعل بودن باشگاهها در انتخابات فدراسیون فوتبال بحث روز بوده و اینكه روِسای هیاتهای فوتبال نمیتوانند با استقلال رای كامل در انتخابات شركت كنند، دغدغهای بزرگ محسوب میشد.
نكتهای كه لابهلای همین بحث در یك پرانتز باید یادآوری شود، درباره انتخاباتی است كه محمد دادكان در آن به ریاست رسید، انتخاباتی كه پیش و پس از برگزاریاش بحث برانگیز بود، انتخاباتی كه حالا دادكان شاید شیوه برگزاریاش را به یاد نیاورد كه اینچنین حامی مقررات فیفا شده است. در واقع، او خود با شیوهای به ریاست رسید كه امروز بر آن میتازد. هنوز یادمان نرفته كه دبیر و نایب رئیس فدراسیون فوتبال، چگونه در شهرستانها به جمع آوری را‡ی با اهرمهای فشار میپرداختند.
از كف دادن این فرصت برای اصلاح شرایط موجود، فوتبال ما را به این زیركی به ضرر خودمان مجهز میكند كه بله، میتوان با اصلاح اساسنامه حتی از حكم تعلیق هم گریخت و سپس دوباره قدم در راههای قبلی گذاشت.
آن چنان حیرتآور هم نخواهد بود كه ما پس از لغو تعلیق دوباره انتخاباتی مشابه به آنچه در سالیان دور و نزدیك دیدهایم را به تماشا بنشینیم.علی آبادی آنگاه كه به كشورهای عربی اشاره میكند تا دخالت دولتها در فوتبال را رایج جلوه دهد و بعد اشكال تراشی فیفا برای ایران در حالی كه با كشورهای عربی برخوردی از سوی فیفا رخ نداده را عجیب تلقی میكند، آیا میتوان به اصلاح جریانات حاكم امیدوار بود؟
در بیانیه شماره یك فدراسیون فوتبال پس از تعلیق، بارها به نقش انكارناپذیر دولت در فوتبال اشاره شده و از كمكهای دولت تقدیر شده است و تا این تقدیرها ادامه دارد، نمیتوانیم امیدوار باشیم كه ساختار فوتبال ایران مثلاً با كشوری مثل هند مقایسه نشود.بن همام همین چند روز پیش وقتی درباره لیگهای حرفهای آسیا سخن میگفت، نام ایران را در كنار هند به زبان میآورد و خواستار حرفهای شدن لیگ این كشورها میشود.
آیا با كمكهای دولتی میتوانیم برای فوتبال دست كم استقلال اقتصادی پدید بیاوریم؟ مدیران فوتبال ایران ( و البته مدیران ورزش ایران) همه مدیران هزینه هستند و بالطبع وقتی نمیتوانند درآمدزا باشند، استقلال فكری نیز ندارند.
نقش سازمان تربیت بدنی كه یك نهاد دولتی است را نمیتوان در اداره فوتبال ایران وهمه ورزشهای دیگر منكر شد. امروز در فدراسیون فوتبال آنقدر این نقش پررنگ است كه حتی یكی از معاونین سازمان بر خلاف مقررات فیفا سرپرستی فدراسیون را بر عهده دارد. برای یادآوری اینكه سازمان به در اختیار داشتن نقش پررنگ در اداره فوتبال علاقه دارد، به اختلافات دادكان و علی آبادی پیش از جام جهانی اشاره میكنیم، اختلافاتی كه منجر شد دادكان پیش از سفر به آلمان بگوید كه پس از جام جهانی 2006 رئیس فدراسیون نخواهد بود.
چنین اختلافاتی همیشه وجود داشته و استقلال فدراسیون پیش از این، حتی آنقدر خدشهدار شده بود كه مثلاً برانكو ایوانكوویچ در دفتر محسن مهرعلیزاده با فدراسیون فوتبال قرارداد بست. آنگاه كه مطبوعات در ایران حامی حضور مربی خارجی و حتی شخص برانكو ایوانكوویچ بودند و دادكان مقابل این عقیده عمومی موضع گرفته بود، محسن مهرعلیزاده تصمیم گرفت برانكو را به ایران بیاورد.
آن روز حضور برانكو اتفاقی بسیار مثبت ارزیابی میشد اما حالا باید بدانیم كه استقلال فدراسیون فوتبال همان روز خدشهدار شده بود. دلیل لجبازیهای دادكان پس از آنكه سازمان تربیت بدنی در دوره ریاست محمد علیآبادی، تحت تاثیر جو حاكم بر مطبوعات ایران، خواستار بركناری برانكو ایوانكوویچ شد، شاید اعتقاد به كار برانكو نبود،بلكه دادكان میخواست دست كم یك جا استقلال فكر و استقلال عمل خود را نشان دهد.
دادكان از یاد نبرده بود كه سرمربی تیم ملی را مهرعلیزاده انتخاب كرد و لابد با خود میگفت كه حالا اگر قرار باشد علی آبادی، برانكو را بركنار كند، پس نام او به عنوان یك رئیس منفعل در تاریخ فوتبال ایران ثبت میشود.
كاریكاتوری از احمد عربانی كه علیآبادی و دادكان را در لباس كابویی، هنگام یك دوئل به تصویر كشیده بود را به خاطر میآِوریم تا بدانیم اختلافات آنقدر دامنهدار بود كه به دوئل پهلو میزد.
امروز مساله این است كه آیا نام رئیس بعدی فدراسیون ایران از جعبه سحرآمیز <انتصخابات> بیرون میآید تا بعدها برای خدشهدار شدن استقلال فكریاش هیچ كس دل نسوزاند یا اینكه انتخابات به معنای واقعی كلمه انتخابات، رئیس جدید فدراسیون فوتبال ایران را معرفی میكند.
فوتبال ایران با حكم فیفا تا ابد معلق نخواهد ماند ولی مسایلی اینچنینی سالهاست كه فوتبال ایران را با تعلیق و محرومیتی پنهانی از سوی خود مواجه كرده است.ما خود با شیوههای عجیب اداره فوتبال، هر روز حكم تعلیق را صادر میكنیم و این بار فیفا چنین زحمتی را تقبل كرده است! فیفا سه شرط برای لغو تعلیق فوتبال ایران تعیین كرده ولی برای اصلاح جریان حاكم بر فوتبال ایران، خود باید هزار شرط تعیین كنیم.