بازيكنانی كه الگو نيستند!

به گزارش آفتاب نیوز، اینکه چرا بازیکنان ما هیچ‌وقت نمی‌خواهند دست از بکار بردن الفاظ رکیک و انواع و اقسام فحاشی در زمین مسابقه یا خارج از آن بردارند هنوز بر کسی مشخص نیست و نمی‌دانیم راه‌حل این موضوع در کجاست. 

یکی از بحث‌هایی که همواره مد نظر صاحب‌نظران و دوستداران ورزشی به‌خصوص فوتبال بوده بحث فرهنگ‌سازی در ورزش است که البته تاکنون بارها در این خصوص مطالبی نوشته یا بیان شده که مطمئناً تاکنون مورد توجه آنهایی که باید قرار می‌گرفت، قرار نگرفته است.

نمی‌دانیم به راستی باید چکار کنیم که دیگر شاهد فحاشی و بکار بردن انواع و اقسام الفاظ نادرست در میان بازیکنان نباشیم، همواره این مسأله در میان حاشیه‌ها گم شده و تنها دیواری کوتاه‌تر از دیوار تماشاچیان در فوتبال پیدا نشده که مسؤولان فکری به حال آن کنند، هرگاه در هر ورزشگاهی و به‌هر دلیلی از تماشاچیان حرف‌های ناجوری شنیده شده بلافاصله آنها محکوم شده‌اند و با آنها یا تیم‌هایشان برخورد شده و بحث بازیکنان بی‌فرهنگ در سایه این مسائل همواره پنهان مانده است.

البته نمی‌خواهیم بگوییم که تماشاچیان می‌توانند هر آنچه را می‌خواهند در فضاهای مختلف به زبان بیاورند بلکه هدف ما این است که مشخص کنیم یک بازیکن و برخورد و رفتار وی در زمین مسابقه و خارج از آن قطعاً برای میلیون‌ها تماشاگر الگو خواهد بود و به‌طور مثال وقتی می‌بینیم یک بازیکن ملی‌پوش یکی از باشگاه‌ها که به همراه تیم‌ملی فوتبال در جام جهانی هم حضور داشته و در بازی آخر تیمش پس از اخراج شدن از زمین به هر دلیلی با پزشک تیم مقابل درگیر می‌شود و با دهاتی خواندن این شخص تحصیلکرده موجب به‌وجود آمدن جنجال در بازی می‌شود و قطعاً این جنجال به تماشاگران هم منتقل شده، دیگر نباید از آنها توقع داشته باشیم که در برابر مسائل هیچ واکنشی از خود به نمایش نگذارند.

بازیکن فوتبالی که بارها و بارها شاهد حرکات غیرورزشی از وی بودیم و او همواره می‌خواهد با به‌وجود آوردن اینگونه مسائل خود را در سطح جامعه ورزش و فوتبال مطرح کند و البته هیچ کس هم حق نداشته باشد به او اعتراض کند، به‌هرحال ما که عادت کرده‌ایم پس از هر بازی شاهد چنین رفتارهایی باشیم و هر بار ببینیم یک بازیکن شخص دیگری را تخریب نکرده و وی را با بدترین الفاظ بدرقه نکند، البته این موضوع تنها معطوف به بازیکنان و تماشاچیان نمی‌شود و بعضاً چنین مسائلی را حتی در میان مسؤولان و مربیان تیم‌ها هم مشاهده می‌کنیم.

مگر روستایی‌ها و دهاتی‌ها آدم نیستند، مگر همین افراد بارها و بارها مردان و زنان موفق جامعه نبوده‌اند، مگر همین‌ها در جنگ و انقلاب شانه به شانه سایرین مبارزه نکرده‌اند و مگر این کشور سرای آنان نیست که امروزه از نامشان به‌عنوان یک ناسزا استفاده می‌کنید و طرفتان را با این نام یک عقب افتاده می‌نامید، مطمئن باشید همین دهاتی‌ها و روستایی‌ها به‌نام خود افتخار می‌کنند و ما که امروزه در این شهرهای شلوغ و پرسروصدا به‌راحتی روزگار می‌گذرانیم باید ممنون زحمات آنان باشیم.

هیچ‌کس حق ندارد به زحمت‌کش‌ترین مردم ایران که امروزه در روستاها و دهات‌های کوچک و بزرگ کشور مشغول زندگی هستند کوچک‌ترین توهینی کند و به خود اجازه دهد شخص دیگری را حال چه صحیح و چه نادرست با خراب کردن نام آنها مورد سرزنش قرار دهد و شما باشگاه‌هایی که نام فرهنگی را یدک می‌کشیدو بازیکنانی اینچنینی را در خود پرورش می‌دهید بدانید که در نهایت این رفتارها و برخوردهای همین بازیکنانتان است که به خود شما ضربه می‌زند و باعث بدنام شدن باشگاهتان می‌شود، ما می‌خواهیم جامعه‌ای سالم داشته باشیم که ورزش درست و سالم جزئی از این جامعه است و در هر پست و هر کاری مشغول باشیم نمی‌گذاریم خدشه‌ای به این هدف که قطعاً هدف و آرزوی هر ایرانی‌ است وارد شود و به شدت با هرگونه فرهنگ غلط و برخورد نادرست برخورد شایسته‌ای خواهیم کرد.

باز هم می‌گوییم مخاطب صحبت‌های ما کسانی هستند که در ورزشی فرهنگی، مسائل فرهنگی را رعایت نمی‌کنند و فکر می‌کنند هر کاری که می‌خواهند می‌توانند انجام دهند و همواره دم از درستکاری و روشنفکری می‌زنند، آنهایی که نمی‌خواهند ورزش و فوتبال ما رشد کند و تنها به فکر خود و مطرح کردن خود هستند.

با آرزوی روزی که باشگاه‌های کشور واقعاً از نام فرهنگی بهره ببرند و هیچ کس حق بی‌احترامی و رعایت نکردن مسائل فرهنگی را در هر لباس و هر سمتی نداشته باشد.