8شرط برای جذب سرمایه‌‌ در حوزه نفت

به گزارش آفتاب نیوز، وی افزود: با وجود فشار‌ و جو‌سازی غرب، جمهوری اسلامی‌ایران با 60 میلیارد دلار ذخایر ارزی از لحاظ آمادگی برای امضای قرارداد‌های بین‌المللی در شرایط بسیار مناسب و سررسید بدهی‌های ایران نیز در حال كاهش است كه می‌توانیم با این شرایط با ثبات به راحتی به تامین اعتبار بپردازیم. 

نماینده سابق رشت گفت: از سال 1369 استفاده از منابع خارجی با آغاز برنامه اول توسعه اقتصادی در ایران آغاز شد و تاكنون كه در حال پایان دومین سال از برنامه چهارم هستیم، بیش از 100 میلیارد دلار برای اجرای طرح‌های مختلف از جمله در صنعت نفت از سوی دولت تعهد مالی ایجاد شده كه البته این میزان بالاتر از تامین مالی است. 

نوبخت افزود: در برنامه چهارم توسعه تكلیف شده است كه 31 میلیارد دلار از منابع خارجی استفاده شود كه از این میزان 13 میلیارد دلار از طریق سرمایه‌گذاری و مابقی از روش‌هایی همچون فاینانس تامین می‌شود. 

او منابع داخلی شركت‌ها، منابع عمومی، منابع بانك‌ها، انتشار اوراق مشاركت، انتشار اوراق عرضه، واگذاری سهام و پیش فروش محصولات را از عمده‌ترین روش‌های تامین منابع مالی لازم دانست و به طور خلاصه به تشریح منافع و معایب هر یك از این روش‌ها پرداخت. 

نوبخت با اشاره به این كه فاینانس در ایران از معنای بین‌المللی خود فاصله گرفته و نوع خاصی از قرارداد‌ها را شامل می‌شود، به قرارداد‌های بیع متقابل اشاره كرد و گفت: از آنجا كه در قرارداد‌های بیع متقابل ریسكی متوجه كشور نبود، بیشتر رو به این قرارداد‌ها آوردیم و حتی مجلس تصویب كرد كه می‌توان مصوبه‌های مربوط به قرارداد‌های فاینانس را به بیع متقابل تغییر داد و این قرارداد از لحاظ تامین منابع مالی سقفی برایش تشخیص داده نشده است. 

معاون پژوهش‌های اقتصادی مركز تحقیقات  استراتژیک با اشاره به شرایط استفاده از منابع خارجی توسط دولت در برنامه چهارم توسعه تصریح كرد:بر این اساس تفاوت بین تعهدات ایجاد شده دولت و ذخایر مالی موجود نباید بیش از 3 میلیارد دلار باشد كه این مساله با توجه به میزان ذخایر 60 میلیارد دلاری ایران اجازه تامین مالی دولت از منابع خارجی را افزایش داده است. 

وی، جذب 31 میلیارد دلار منابع مالی موردنیاز را منوط به هشت شرط حفظ مالكیت دولت بر منابع نفت و گاز كشور ، عدم تضمین بازگشت تعهدات ایجاد شده توسط دولت، منوط كردن بازپرداخت اصل سرمایه، حق الزحمه و سود از طریق تخصیص بخشی از محصولات یا عواید آن بر پایه قیمت روز ، پذیرش خطرات و ریسك عدم دستیابی به اهداف قراردادی از سوی طرف قرارداد، تعیین نرخ بازگشت سرمایه‌گذاری برای طرف قرارداد متناسب با شرایط هر طرح، تضمین برداشت صیانتی از مخازن نفت و گاز در طول دوره قرارداد ، حداكثر استفاده از توان مهندسی و فنی و اجرایی كشور و رعایت مقررات زیست محیطی دانست و اعلام كرد كه هدف ایران این است كه با این هشت شرط به جذب 31 میلیارد دلار ذكر شده بپردازد.