بوش، جوجه اردک زشت اما مقتدر

به گزارش آفتاب نیوز، رئیس جمهور آمریکا در آ‌خرین سخنرانی سال جاری خود، استراتژی جدی کاخ سفید درباره عراق را اعلام خواهد کرد.
استفان واین که از کارشناسان سیاسی مشهور در آمریکا محسوب می‌شود در این‌باره می‌گوید: نه تنها براساس قوانین، رئیس جمهور مقتدرترین فرد محسوب شده و حق انجام هر امر  مهمی را به صورت مستقل دارد، بلکه پهلوان پنبه ساختار سیاسی امریکا نیز است. وی به خوبی از افکار عمومی آگاهی داشته و می‌داند که مردم آمریکا از وی راضی نیستند. وی کاملا مطلع است که ضدیت با وی تا زمان تغییر استراتژی‌ها پایان نخواهد یافت. 

انتشار گزارش تیم تحقیقاتی عراقی برای مدتی سیاستمداران واشنگتن را در سکوت و شوک فرو برد. خروج از عراق تا ماه مارس سال 2008، تغییر استراتژی‌ها ، تبدیل شدن به نیروهای آموزشی و همکاری با ایران و سوریه از جمله محورهای شوک‌آور این گزارش بود. 

وزیر امور خارجه زمان بوش پدر، اعلام کرد که این گزارش تنها راه پایان دادن به بحران در عراق است. وی در این باره به خبرنگاران گفت: امیدوارم با این گزارش مانند سالاد میوه برخورد نشود. نگوییم این میوه را دوست دارم و آن یکي را نه.
به نظر می‌رسد که جرج بوش قصد خشمگین کردن چهار جمهوری‌خواه و پنج دموکرات حاضر در این تیم راداشته باشد. 

برخی تغییرات پیشنهاد شده توسط بیکر مانند اعمال فشار بر نوری مالکی از چندی پیش توسط شخص بوش اعمال شده بود.
با این وجود، سخنگوی کاخ سفید اعلام کرد که بوش تمامی دیدگاه‌ها و نظرات را مورد بررسی قرار خواهد داد. البته به گفته تونی اسنو، جرج بوش مسئول دولت است و سایرین باید این حقیقت را بپذیرند. 

بوش چندی پیش با این ادعا که به خوبی از نارضایتی مردم آگاهی دارد گفت: البته شخص تصمیم گیرنده من هستم. 
تاکنون پارلمان در تاريخ سياسي امريكا حتي در شرایطی که مخالفان دولت نیز در آن حضور داشتند به ندرت با عقاید رئیس جمهور مخالفت کرده است.
البته سال‌های 1973 و 1982 از جمله موارد استثنايي بودند.
در سال 1973 پارلمان از تصویب بودجه لازم برای بمباران کاموج و تایلند در زمان نیلسون خودداری کرد. 

در 1982 نیز کنگره مانع از کمک نظامی به شبه نظامیان ضد مارکسیت در نیکاراگوئه شد. 

در آخرین نظرسنجی انجام گرفته در هفته گذشته، تنها 27 درصد از آمریکایی‌ها با استراتژی بوش در عراق موافق هستند. در ماه نوامبر این رقم 31 درصد را نشان می‌داد. 

شاید جرج بوش بتواند تا چند ماه دیگر نیز به بازی «من فرد تصمیم گیرنده هستم» ادامه دهد. اما اگر اوضاع همچنان وخیم باقی بماند، این نقش نیز چندان به درد آقای رئیس جمهور نخواهد خورد. بدین ترتیب شعار انتخاباتی کاندیداهای ریاست جمهوری در سال 2008 به نحوه خروج از عراق تبدیل خواهد شد. شاید دموکرات‌های راه یافته به پارلمان امسال بودجه جنگ عراق را بلوکه نکنند اما در طول یک سال آتی این تهدید قطعا عملی خواهد شد.