نقطه‌ای روشن در ورزش ایران

به گزارش آفتاب نیوز، ذكر این نكته لازم است كه بعد از بازی‌های آسیایی 1974 تهران كه هفتمین دوره تاریخ این پیكارها محسوب می‌شد و كاروان ورزشی كشورمان با 36 مدال طلا، 28 مدال نقره، 17 مدال برنز و مجموع 81 مدال در مكان دوم رقابت‌ها ایستاد، بازی‌های آسیایی 2006 قطر به لحاظ تعداد مدال كسب شده (48 مدال) و مرغوبیت این مدالها، در مرتبه دوم از لحاظ شاخصه‌های موفقیت كاروان ورزشی ایران طی 15 دوره برگزاری بازی‌های آسیایی قرار گرفت و به همین دلیل باید موفقیت مذكور را ارج نهاد.

البته منتقدان مدعی هستند چون تعداد رشته‌های ورزشی در این مسابقات نسبت به ادوار گذشته افزایش یافته، نمی‌توان مقایسه آماری در زمینه تعداد و مرغوبیت مدالهای كسب شده توسط ورزشكاران ایرانی داشت اما اگر ما قائل به این فرضیه هستیم باید در كنار آن به یاد داشته باشیم كه تعداد كشورهای مدعی در ورزش آسیا نیز سال به سال افزایش یافته و توزیع مدالها، گستره متنوع‌تری را تجربه كرده است. 

ضمن اینكه ورزش بانوان در 2 دهه اخیر رشد به مراتب چشمگیری نسبت به دهه‌های 50 تا 80 میلادی داشته و با علم به آماتور بودن فعالیت این قشر از ورزشكاران در كشورمان، باید اذعان كرد كسب مدال و تصاحب رتبه توسط ایرانیان در دوره‌های پیشین به مراتب سخت‌تر از دوره‌های اولیه بازی‌های آسیایی شده است. 

اما ذكر چند نكته در پایان این مطلب ضروری به نظر می‌رسد چرا كه عنایت به این ظرایف، ارزش كار كاروان ورزشی ایران در بازی‌های 2006 قطر را نمود و جلوه بیشتری بخشیده، لزوم تقدیر و تشكر از مسوولان ورزش كشور را موجه‌تر می‌سازد؛

1- اگر محرومیت وزنه‌برداران ایرانی كه امید زیادی به كسب چند مدال رنگارنگ توسط آنها می‌رفت در روزهای منتهی به آغاز بازی‌های آسیایی دوحه اعمال نمی‌شد، مطمئنا تصاحب سكوی پنجم جدول مجموع مدالها امكان‌پذیر بود. 

2- ناداوری‌های مسجل صورت گرفته در حق مهدی بی‌باك (تكواندوكار وزن منهای 78 كیلوگرم) و جاسم امیری (كشتی‌گیر وزن 55 كیلوگرم كشتی فرنگی) كه مدال طلای آنها را در عین ناباوری همگان به مدال نقره مبدل ساخت، اگر با كمی انصاف از جانب مسوولان برگزاری پیكارهای مربوطه مواجه می‌شد، امروز كاروان ورزشی ایران با 13 مدال طلا، حداقل جای چین تایپه را می‌گرفت. البته این ناداوری‌ها در مورد برخی دیگر از ملی‌پوشان كشورمان نیز به شكلی دیگر اعمال گردید. 

3- به لحاظ تعداد ورزشكار شركت‌كننده از جانب ایران در بازی‌های آسیایی، بعد از مسابقات 1974 تهران كه 314 ورزشكار از كشورمان در آن رقابتها حضور داشتند، بازی‌های آسیایی 2006 دوحه مشابه دوازدهمین و سیزدهمین دوره بازی‌های آسیایی در هیروشیما و بانكوك، پذیرای حدود 200 ورزشكار ایرانی بود و كسب 48 مدال با این تعداد ملی‌پوش اعزامی، گویای راندمانی بهتر نسبت به ادوار گذشته می‌باشد. 

4- از 27 رشته‌ای كه ایرانیان در آن حضور یافتند، در 16 رشته موفق به كسب مدال شدیم. كسب مدال در ورزشهای تیمی هندبال، بسكتبال، فوتبال، دوچرخه‌سواری، شطرنج و قایقرانی نشان از خارج شدن ورزش كشور از تكیه بر رشته‌های انفرادی داشت كه البته در كنار این مسأله، ورزشهای فردی نیز در جایگاه خود بسیار موفق نشان دادند. 

5- در رشته‌های شنا، قایقرانی، ژیمناستیك، تیراندازی و واترپلو نتایج قابل قبولی به دست آمد و ركوردهای داخلی به كر‌ّات شكسته شد تا بارقه‌های امید به منظور كسب مدال در دوره‌های آتی توسط ورزشكاران این رشته‌ها پدیدار شود. البته در رشته‌ای مثل واترپلو حضور در جمع 4 تیم برتر مسابقات، خود دارای ارزشی بالا بود. 

6- به نظر می‌رسد با توجه به عملكرد كلی كاروان ورزشی ایران در بازی‌های دوحه، اعزام تیمهایی چون بدمینتون، بدنسازی، كبدی، اسكواش و سپك تاكرا به لحاظ كسب تجربه ارزشمند بود. 

7- در حضور 45 كشور آسیایی كه برگزاركننده 46 رشته ورزشی بودند، كسب 48 مدال شامل 11 مدال طلا، 15 مدال نقره و 22 مدال برنز كه 9 مدال آن در قسمت‌های تیمی به دست آمد، ارزنده به نظر می‌رسد. همچنین مدال‌آوری 2 ورزشكار زن در رشته تكواندو (مهروز ساعی و افسانه شیخی) و نیز آتوسا پوركاشیان (در شطرنج تیمی) حكایت از جدی‌تر گرفته شدن ورزش بانوان در ایران دارد كه امید می‌رود با تسریع روند فعلی، نقش زنان ورزشكار در موفقیت كاروان‌های ورزشی كشورمان بیش از پیش شود. در نهایت با توجه به تمام دلایلی كه ذكر شد، از كاروان اعزامی به بازی‌های آسیایی 2006 قطر باید به نیكی یاد كرد و متعاقب آن به متولیان ورزش كشور به سبب سیاست‌های درستی كه در پیش گرفته‌اند، خسته نباشید و تبریك گفت. 

منبع: ایپنا