
وی افزود: «البته در ابتدای انقلاب علیرغم اینکه گزینش به عنوان یک امر موقت و محدود و در حد اضطرار مطرح بود مجریان امر به حدی در بکارگیری آن افراط کردند که حتی اعتراض امام (ره) را نسبت به آن برانگیخت و ایشان هشدار دادند که با زیادهروی در روشها، نیروهای شایسته آسیب دیده و کشور از حضور آنها بیبهره خواهد شد».
عطریانفر با بیان اینکه این امر با تذکر امام کنترل شد و مسئولان امر نسبت به افراط در این امر به مدیران گزینش هشدار دادند افزود: «بعد از گذشت 28 سال از انقلاب موضوع گزینش به مفهوم اولیه خود که در سال 58 آغاز شد به کلی تغییر کرده و اساسا به موضوعی به نام گزینش بر اساس معیارهای دوران انقلاب نه نیاز داریم، نه لازم بوده و نه اساسا نسبتی با شرایط امروز ایران دارد».
عطریانفر ادامه داد: «با توجه به استقرار نظام اداری جدید مقولهای به نام جذب نیروها مگر در صورت آزاد شدن یا بازنشسته شدن عناصر وجود ندارد مگر در حد محدود. هر نظام اداری نیروهای متخصص را در حوزه مأموریت خود جذب میکند با حداقلهایی که شهروندان ایرانی نوعا دارای آن هستند. مانند برخی از شاخصهای سنی و تحصیلاتی. در مرحله بعد تنها شرط لازم را میتوان التزام به قانون اساسی ذکر کرد که فرض بر این است که تمام شهروندان، به قانون التزام دارند مگر حکم محکومیت قضایی دلالت بر این عدم التزام کرده باشد».
این عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی در ادامه در خصوص اظهارات جدید مقامهای دولتی در مورد احیای طرح گزینش مدیران و اینکه «الگوی دهه 60 مطلوب آنان است» گفت: «رویکرد دولت در قبال احیای گزینش مطابق با مکانیزمهای ابتدای انقلاب که در همان حد هم مورد اعتراض امام راحل قرار گرفته بود هیچ حجت و دلیل قانعکنندهای ندارد».
وی افزود: «تنها میتوان یک انگیزه و احتمال را در مورد این اقدام دولت مطرح کرد و آن اینکه دولت آقای احمدینژاد نسبت به سیستم حاکم نگاه منفی مطلق داشته باشد و خود را در مقام ایجاد یک انقلاب و تحول عمیق حس کند».
عطریانفر در پایان گفت: «این نظام، نظام جمهوری اسلامی است. قانون دارد. رهبری دارد و 27 سال است که فعالیتهای آن منطبق با لوازم و مناسبات و معیارهای اسلامی در جریان است و این دیدگاه که برای چنین سیستمی گزینش به سبک سالهای اولیه انقلاب اعمال شود امر صددرصد اشتباهی است».