اظهارات شگفت انگيز برادر فرمانده سپاه از لندن

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: سيد سلمان صفوي برادر سردار صفوي (فرمانده سپاه پاسداران) كه در لندن زندگي مي كند، در مقاله اي از زيرورو شدن سياست هسته اي كشور پس از انتخابات خبر داده است. وي در اين مقاله كه روز پنجشنبه آن را انتشار داده مي نويسد: در حال حاضر، سه جريان سياسي، كانديداي رياست جمهوري معرفي كرده اند كه سياستهاي هسته اي متفاوتي دارند:
1- جريان اول (واقع گرايي): كه معتقدند سياست خارجي ايران بايد از گفتمان امنيتي – ايدئولوژيك به گفتمان فرهنگي – اقتصادي تبديل شود و منطق نظامي نبايد منطق گفتمان سياست خارجي ايران باشد. در واقع، ايران پيشرفت قابل توجهي در تكنولوژي هسته اي صلح آميز نداشته و همه ي جار و جنجالهاي فعلي پيرامون توان هسته اي ايران توسط محافظه كاران داخلي، آمريكايي و اسرائيلي براي منافع خودشان ايجاده شده است. بهتر است ايران به خاطر منافع دراز مدت، در رابطه با مسئله هسته اي با غرب كنار بيايد و نرمش لازم را نشان دهد، زيرا ايران يك قدرت هسته اي نيست و نبايد هم بشود.
2- جريان دوم (واقع بينان): متشكل از نيروهاي تكنوكرات و عمل گرا كه در بدنه اجرايي كشور، داراي قدرت هستند. اين جريان اعتقاد دارد ديپلماسي تنش زدايي، مسيري صحيح را طي كرده است، اما بايد آن را به ديپلماسي نتيجه بخش، ارتقاء بخشيد. اگر ايران بتواند امتيازات چشمگيري از آمريكا و اروپا بگيرد با تضمين امنيت ملي ايران در يك معامله سودمند سياسي و پذيرش ايران به عنوان سر پل صلح و امنيت در منطقه خاورميانه و آسياي مركزي و پذيرش نقش اول ايران در منطقه، تا زماني كه ايران مورد اعتماد غرب واقع شود، تعليق يا توقف غني سازي اورانيوم بلامانع است.
3- جريان سوم (آرمان گرايان): سياست خارجي جريان مزبور، مبتني بر ارزشهاي انقلاب اسلامي ايران و مبتني بر اصل موازنه منفي است؛ يعني نه زور بگوييد نه زور بشنويد. اين جريان اعتقاد دارد درخواستهاي آمريكا، اسرائيل و اروپا اساساً زورمندانه و خلاف حقوق بين الملل و حقوق قانوني ايران به عنوان عضو «NPT» است. كشورهاي غربي به بهانه آنچه «اهداف غير شفاف ايران» مي خوانند، نظام زورگويي را متداول مي كنند كه با حقوق بين الملل و تعهدات قانوني كشورها تناقض دارد. غربيها صراحتاً مي گويند، برخي كشورها از جمله ايران، بايد از دستيابي به بعضي از فناوريها محروم بمانند؛ اين امر معادل پايمان كردن حق مالكيت ملي اين كشورهاست و تا آنجا كه مربوط به ايران است بايد با استواري در برابر اين فشارها مقاومت كرد . اين جريان با معامله سياسي با غرب بر سر غني سازي اورانيوم مخالف است، ليكن با استمرار گفت و گوهاي سازنده با غرب جهت اعتماد سازي موافق است، به شرطي كه اين گفت و گوها داراي زمان بندي مشخص باشد و اگر طي زمان معين (كه هم اكنون نيز سپري شده است)، غرب هيچگونه مدركي مبني بر اهداف غير صلح آميز هسته اي در ايران كشف نكند، ايران بايد مجاز باشد غني سازي اورانيوم را براي اهداف صلح آميز در چارچوب حقوق هسته اي خويش پيگيري كند.
سيد سلمان صفوي با اين مقدمه، و بدون اينكه از اين تقسيم بندي نتيجه اي بگيرد، مي نويسد: «در صورت وقت كشي اروپاييها در مذاكرات، ايران بايد پروسه غني سازي را از سر بگيرد و در صورت تشديد فشار غرب، ايران بايد از پروتكل الحاقي خارج شود و هم زمان براي افزايش قدرت دفاعي – اقتصادي كشور مقدمه سازي كند». وي در خاتمه مدعي مي شود كه طي دو هفته آينده كه انتخابات رياست جمهوري ايران سپري مي شود، پس از روي كار آمدن دولت جديد در ايران، بدون شك، سياست هسته اي ايران و مسير گفتگو با غرب تغيير خواهد كرد. و وارد فاز جديدي خواهد شد». اين ادعا در حالي مطرح مي شود كه سياستهاي هسته اي ايران در مجموعه نظام تصميم گيري مي شود و چون منافع ملي را در نظر دارد، با رفتن يك رئيس جمهور و آمدن رئيس جمهور ديگر، زيرو رو نخواهد شد. آگاهان سياسي، بازتاب اين گونه اظهار نظرها در خارج را براي منافع و امنيت كشور، منفي ارزيابي مي كنند.