نقطه امن دلم باش

برای حرف دل گاهی تردید می‌کنیم. می‌نویسیم تا حال و هوایمان دگرگون شود. در یک لحظه رونقی از حس و حال، ما را به ضیافت شعر دعوت می کند. حسی که تو را به آغوش دنیای پرتلاطم ذهن می‌کشاند تا دمی "با خود به سر بردن" را به آرامشی ناب فراخواند. زیباترین وجه این حس و حال تنها در دوران کودکی رخ می‌دهد. اندیشه معصومانه کودکی است که اسرار ناگفته‌ها را با زبان شعر ‌می‌سراید. در بازی با کلمات، مست می‌شود تا در شعر سرودن، دلبستگی به واژه‌ها چیده ‌شود.

شعر ذیل، دلنوشته‌ای دیگر از محبوبه بیات است که آفتاب‌نیوز منتشر می‌کند.

______________________________________________________________________

نقطه امن دلم باش

در این سکوت ظلمانی شب
دلم گرفته از تنهایی و زوال
تکاپوی دل است و موج‌موجِ خیال
گاه ناله‌ای برآید از این دل شوریده‌حال...

غرق در کرانه دریای نگاهم باش ای نیمه پنهان جانم
تا معنای دل‌سپردنت را باز گویم شرح حال

سوسوی فانوس اشک‌هایم
مسیر شب را نشانم می‌دهد
تا تو باشی نقطه امن دلم
و بَردمی نفس مسیحایی‌ام 
هر لحظه و هر حال

مهمان دلم باش، تا اعجاز حضورت
سهمی ز قصه پرغصه دلم باشد، از دیرباز تا حال

شب سرد و سنگی من، در دایره نگاه تو
ندبه دلتنگی چشم ترم را زمزمه می‌کند
و تو!
شرری از کنج دلِ گرفته‌ات بر غبار چشم‌هایم برتاب
باشد که از گلخانه دل، عشق برهاندم زین شراره حال

محبوبه بیات - دی ماه 98