
آفتاب: مراسم يادبود آيتالله علامه سيدمرتضی عسگری چهارشنبه شب دوم آبان در مسجد اعظم قم برگزار شد.
به مناسبت چهلمين روز درگذشت اين عالم دينی، مراسم ديگری نيز روز پنجشنبه سوم آبان ماه از ساعت 10 تا 30/11 صبح در مسجد اراك تهران برگزار ميشود.
علامه سيدمرتضی عسكری پس از تحمل رنج حاصل از بيماری كليوی در 25 شهريور سال 86 به علت ايست قلبی در سن 94 سالگی دعوت حق را لبيك گفت و در جوار حرم كريمه اهل بيت حضرت معصومه (سلامالله عليها) به خاك سپرده شد.
در قسمتی از پيام مقام معظم رهبری كه به مناسبت در گذشت اين عالم ربانی صادر شد، آمده است: اين عالم بزرگوار و سختكوش دهها سال از عمر با بركت خود را در راه پژوهش در كلام و تاريخ و حديث صرف كرد و محصول مبارك آن تاليفات و مقالاتی است كه در گستره جهان اسلام با استقبال و تحسين رو به رو شده است و در ترويج مكتب اهل بيت عليهمالسلام موفقيتهای ارزشمندی به دست آورده است.
شايان ذكر است، اين عالم برجسته علاوه بر تاليف دهها اثر علمی و تحقيقی اقدام به تاسيس مراكز علمی همانند دانشگاه اصول دين نمود.
زندگی نامه علامه سيدمرتضی عسكری
علامه سيد مرتضی عسكری در سال 1293 شمسی در سامراء در خاندان علم و دانش متولد شدند. پدر بزرگوار ايشان، آيتالله سيدمحمد حسينی معروف به شيخالاسلام فرزند آيتالله سيد اسماعيل شيخالاسلام و داماد آيتالله ميرمحمد شريف عسكری تهرانی معروف به خاتمه المحدثين بودند.
ايشان از ده سالگی به حوزههای علوم دينی پای گذاشتند، مقدمات و بخشهايی از سطوح را در همان شهر تحصيل كردند و در سال 1310 شمسی در عصر مرجعيت آيتالله العظمی حائری به حوزه علميه قم مشرف و در آن حوزه مقدس ادامه دروس سطوح را در محضر بزرگانی همچون آيتالله شيخ محمد حسين شريعتمدار ساوجی و ايتالله سيد شهابالدين مرعشی در فقه و اصول و لمعه و قوانين و رسايل و مكاسب و بخشی از كفايه را تعلم كرده و سپس از آنجا به سامراء بازگشتند و ادامه كفايه و فقه اجتهادی و اصول خارج را از اساتيد بزرگ آن شهر از جمله آيتالله آقا ميرزا حبيبالله اشتهاردی و ايتالله سيد محمد رضا شوشتری تحصيل كردند. ايشان در سنی قريب به 20 سالكی اولين حركت اجتماعی خودشان را با تاسيس مدرسهای كوچك در سامراء شروع كرد و بعدها اين كار را در شهر كاظمين (1363 هـ. ق) با تاسيس مدرسه ابتدايی ادامه دادند. اين مدارس بعدها به شهرهای بصره، ديوانه، حله، كاظمين و نعمانيه پای نهاده و در مقاطع مختلف مهد كودك، دبستان و دبيرستان، دخترانه و پسرانه و مراكزی برای تعليم و تربيت بزرگسالان گسترش يافت و بعدها در سال 1348 هـق به تاسيس يك دانشگاه با دو دانكشده علوم اسلامی و ادبيات عربی ادامه يافت. اين مجموعه بزرگ و بسيار موثر تا زمانی كه ايشان از عراق هجرت كرد و به لبنان و بعد به ايران آمدند برپا بوند و در سال 1389 هـق به دست دولت بعثی عراق نابود شدند.
يكی ديگر از حركات اجتماعی بزرگ ايشان مبارزات سياسی گسترده است كه از عصر دولت پادشاهی عراق تا عصر حزب بعث برای احقاق حقوق شيعه عراق انجام دادند ايشان در اين دوران در راس روحانيون مبارز عراق بودند و شهدای بزرگی چون آيتالله سيد محمدباقر صدر و سيد مهدی حكيم و سيد محمدباقر حكيم در شمار اين گونه از علما قرار داشتند كه سرانجام با رو به رو شدن خطر اعدام از عراق گريختند. يكی ديگر از كارهای اجتماعی ايشان تشكيل و تاسيس صندوق خيريهای بود كه با برپا كردن دو درمانگاه و سپس شروع به ايجاد يك بيمارستان بزرگ ادامه يافت و با بيرون آمدن از عراق به سرنوشت نامعلومی گرفتار شد و اين مجموعه كاری شبيه به كميته امداد انجام ميداد از بزرگترين كارهای علامه تحقيقات نوينی است كه شهرت ايشان بيشتر مرهون ان است. اين تحقيقات كارهای نو و روشهای نوينی در تحقيقات اسلامی پديد آورد كه در واقع راه نوينی بود در تبيين اسلام شيعی و دفاع از آن.
اولين نمونه از اين تحقيقات در سال 1375 (ه ق) به نام «عبدالله بن سبا و اساطير اخري» نشر يافت كه در عالم اسلام شهرت يافت و تاثيرگذار شد و در مجله الازهر دو مقاله و نقد در مورد آن نوشته شد. اين كتاب تا حدود 4 جلد يافت. بعد از آن «خمسون و مائه صحابي» در سه جلد و «معالم المدرستين» در 3 جلد و «القرآن الكريم و روايات مدرستين» در 3 جلد و سرانجام مجموعه بزرگی از رسالههای كوچك به نام بر گستره كتاب و سنت بخشی از تاليفات ايشان است. اين كتابها به زبانهای انگليسی فارسی تركی اردو و بخشی از آنها به زبانهای ايتاليايی روسی و ... ترجمه و نشر شده است.
شايان ذكر است ايشان پس از هجرت به ايران نيز نسبت به تاسيس دانشكدههای اصول دين در شهرهای تهران قم و دزفول اهتمام ورزيده و هماكنون اين مراكز علمی در مقاطع تحصيلی كارشناسي، كارشناسی ارشد و دكترا، در حال نشر معارف دينی هستند.