بازگشت بودجه 87 به دوران ملوک‌الطوایفی

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: تغییر شیوه دولت نهم در تدوین بودجه سال 87 موجی از انتقادها را نسبت به این رفتار اقتصادی دولت برانگیخته است. اصرار دولت بر کاهش حجم بودجه، دولتی‌ها را ناچار به پاسخ در مورد رفع ابهام‌های مطرح شده درباره روش جدید بودجه‌نویسی کرده است. 

دولتی‌ها مدعی هستند که در صورت حذف ردیف‌های بودجه و امکان تخصیص بودجه برای وزرا، بودجه از شفافیت بیشتری برخوردار خواهد شد و امکان چانه‌زنی بر سر ردیف‌ها از بین می‌رود. این در حالی است که کارشناسان و صاحب‌نظران اقتصادی کاهش صفحات بودجه را سرهم‌بندی کردن بودجه سالانه ارزیابی می‌کنند و معتقدند با توجه به اینکه بهای نفت در لایحه بودجه سال 1387 معادل 1/34 دلار پیش‌بینی شده و دولت نهم مشخص نکرده که با مازاد پول نفت چه می‌خواهد بکند، لایحه بودجه سال 87 پر از مخاطره، عدم شفافیت، ابهام و عدم اطمینان به نتیجه این عمل اقتصادی دولت است.

دکتر علی قنبری عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس در گفت‌وگو با خبرنگار آفتاب درباره ابهام‌های بودجه سال 1387 می‌گوید: لایحه بودجه 87 ابهام‌های زیادی دارد که می‌توان به عدم شفافیت، جامع‌نگری، صراحت و عدم پاسخگویی و حذف نظارت مجلس بر بودجه سال 87 اشاره کرد.

وی که عضو  شورای پول و اعتبار  نیز بوده است افزود: با انحلال سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی متاسفانه برنامه‌ریزی و اطمینانی که به سبک بودجه‌ریزی، پاسخگویی، نظارت، دقت در عمل براساس برنامه چهارم توسعه و سند چشم‌انداز 20 ساله کشور بود همه به یکباره زیر سوال رفت و یکی از مشکلات بودجه 87 عدم تحقق اهداف برنامه چهارم و سند چشم‌انداز 20 ساله است.

وی تصریح کرد: براساس آنچه که معاون اقتصادی معاون رییس جمهور اعلام کرده بهای نفت در لایحه بودجه سال 87، 1/34 دلار پیش‌بینی شده که در شکل بودجه خواهد آمد اما برای میزان محاسبه ارز کشور 50 دلار محاسبه شده و این برخلاف برنامه چهارم توسعه است چرا که باید یک رقم برای درآمد نفت اعلام شود و مازاد آن به حساب ذخیره‌ ارزی واریز شود در حالی که هم اکنون دو رقم اعلام شده و مشخص نیست مازاد درآمد نفت کجا می‌رود و این عدم شفافیت در بودجه نگرانی ایجاد می‌کند.

این کارشناس اقتصادی با اشاره به سبک جدید بودجه‌نویسی دولت نهم اظهار داشت: می‌توان گفت این سبک بودجه‌نویسی، «بودجه‌ریزی انبانی» است و بودجه انبانی را هرجا خواستند هزینه می‌کنند در حالی که باید به دنبال بودجه‌ریزی عملیاتی و نظارت و پاسخگویی بیشتر باشیم.

وی تصریح کرد: با این کار، مسئولان دولت نهم قصد دارند بودجه را در انبانی بریزند و به هر کس خواستند بدهند. در حالی که دوران بودجه‌ریزی انبانی گذشته و امروز بودجه براساس هزینه‌های تمام شده، محاسبه قیمت‌ها و شفافیت، صراحت، نظارت و دقت عملیاتی است.

وی خاطرنشان کرد: با این شیوه درهم ریخته بودجه‌ریزی، دستگاه نظارتی وجود ندارد و ودر واقع کسی پاسخگو نیست و باید گفت نظارت مجلس به کلی حذف شده است و اگر مجلس مقابل این نوع بودجه‌ریزی نایستد و مقاومت نکند مشکلات عدیده‌ای برای اقتصاد کشور به دنبال دارد.

قنبری اظهار داشت: متاسفانه این نوع بودجه‌ریزی ناشی از تصور غلطی است که دولت فکر می‌کند تمام درآمدهای نفتی را به هر شیوه‌ای که می‌خواهد و به هر شکل هزینه کند. در صورتی که چارچوب ها در سیاست‌های کلی نظام مشخص شده، سند چشم‌انداز 20 ساله تدوین شده و ما نمی‌توانیم از این چارچوب‌ها خارج شویم. 

وی تاکید کرد: این همه تمرکزگرایی که در بودجه 1387 پیش‌بینی شده به صلاح مملکت نیست، علاوه بر آن اطمینانی به نتیجه عمل و سلامت هزینه‌‌هایی که در قالب بودجه صورت می‌گیرد نیز وجود ندارد. بنابراین، بودجه سال 87 را پر از مخاطره، عدم اطمینان، ابهام و عدم شفافیت می‌دانم.

عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس افزود: این شیوه جدید بودجه‌ریزی در واقع سرهم‌بندی کردن بودجه سالانه است در حالی که بودجه باید صراحت و شفافیت داشته باشد، عملیاتی باشد و یک نظارت صحیحی بر آن حاکم باشد.

وی ادامه داد: اینکه بودجه در قالب 50 جدول ریخته شود و معلوم نیست چه کسی نظارت می کند و چگونه هزینه می‌شود و پاسخگویی انجام خواهد شد و از چه محل‌هایی این هزینه‌ها تامین می‌شود و نهایتا چه نتیجه‌ای از این هزینه کرد حاصل می‌شود، هدر دادن منابع مالی کشور است.

قنبری خاطرنشان کرد: ما بیش از 60 سال سابقه بودجه‌ریزی در کشور داریم و تجارب بسیار ارزنده‌ای کسب کرده‌ایم، باید اگر عیب و نقصی هست آن را اصلاح کنیم و به سمت و سوی بودجه عملیاتی حرکت کنیم نه اینکه کل بودجه و نظام بودجه‌ریزی را برای رسیدن به اهداف خاصی به هم بریزیم و نظارت مجلس را حذف کنیم و دخالت دولت را در اقتصاد علیرغم برنامه چهارم و سند چشم‌انداز و اصل «44» قانون اساسی بیشتر کنیم.

قنبری در پایان تاکید کرد: این شیوه بودجه‌ریزی برگشت به دوران ملوک الطوایفی است و هیچ نشانی از بودجه‌ریزی مدرن ندارد.