موسم حج «بهار ايمان» است

به گزارش آفتاب نیوز،  آفتاب: در لغت به معنی قصد و هدف قرار دادن كار معين است و در اصطلاح فقه اسلامی به قصد رفتن به سوی مكه و خانه خدا در روزهای معينی از سال به هدف انجام تكاليف دينی آن است و بر هر مسلمانی واجب است با داشتن شرايط براي يك بار در عمر خود آن را انجام دهد و انجام ندادن آن با دارا بودن شرايط و اقرار و اعتراف به وجوب آن از گناهان كبيره شمرده شده است. 

بهار ایمان؛ موسم حج «بهار ايمان» است، فصلى كه دين ورزان، به قربان كردن خويش همت مى كنند و گوهر ايمان را در دل تازه مى‌سازند.
 
موسم حج بار ديگر نمايشگاه عظيم خود را در پايگاه وحى و نبوت بر سر پا كرده و صحنه‏ ى شگفت ‏آور و شور انگيزى پديد آورده است. رودهاى خروشان ملتهاى مسلمان از همه سوى جهان در اين اقيانوس فرو مى ‏ريزند و همزيستى امت واحده را در زير لواى توحيد مجسم مى‏كنند. احساسات در هم تنيده‏ ى اين مجموعه‏ ى بشرى، نمايشگر آرزوها و نيازها و دردها و توانائيهاى امت عظيم اسلامى است. سرزمينهاى حج، اكنون ميزبان مردم مسلمان در سراسر دنیاست. اين دلهاى پراشتياق، مى ‏توانند ترجمان سخن دل امت اسلامى باشند.

در شعائر پرشكوه و پرمعني حج، پيوند دلها با خداي بزرگ، پيوند دلها با يكديگر، حركت بر محور توحيد، سعي و تلاش همگاني، رمي شيطان و برائت از طاغوت، ذكر و تضرع و خشوع در برابر خدا و احساس عزت و عظمت در پرتو اسلام، همه در عمل و بگونه يي نمادين به ملتهاي مسلمان، آموزش داده مي شود و مهرباني و همزيستي با برادران و استحكام و سرسختي با دشمنان و رها شدن از پيرايه هاي خود پرستي و پيوستن به درياي عزت و عظمت الهي در قالب مناسك حج تجسم مي يابد.

حج، این نماد امت اسلامي براى نزديكى و صدا به صدا رساندن مسلمانان سراسر جهان است. رشته‏ اى كه اين همه دل را به هم پيوند مى ‏دهد همان پيامى است كه نخستين‏ بار از اين سرزمين، صلا زده شد و طول و عرض جهان و تاريخ را در نورديد: 

پيام توحيد و وحدت؛ توحيدِ خدا و وحدتِ امت. توحيد، نفى خداوندگارى طواغيت و مستكبران و زر و زور سالاران است، و وحدت، مظهر عزت و اقتدار مسلمانان. حج، فراتر از هر نوشته و گفتارى، اين پيام ماندگار را هر ساله در قالب اجتماع عظيم خود، بازپردازى مى‏ كند و به سراسر جهان اسلام مى ‏فرستد. 

حج، سرچشمه ‏جوشان تقوى و معنويت و خير و بركت، همه ساله تا ابد، فيضان خود را بر جهان اسلام و بر يكايك مسلمانانِ موفق جارى مى‏سازد تا هر كس و هر مجموعه، به اندازه‏ ظرفيت و قابليت خود از آن بهره بگيرد. حجاج بيت‏ اللَّه الحرام، تنها بهره‏ مندان از اين سرچشمه‏ ى فياض نيستند. اگر اين فريضه‏ ى عظيم به درستى شناخته و عمل شود ملتها و آحاد مسلمان در همه جاى جهان، مشمول بركات آن خواهند شد. 

حج در کلام امیرالمومنین(ع)؛ زيارت خانه اش را فريضه كرد بر شما مردمان كه قبله اش ساخت برای همگان، و آمدنگاه مسلمانان، تا بدان درآيند چون چارپايان و بدان پناه برند چون كبوتران، و دو نشانه برای دينداران. فروتنی برابر عظمت او، و اعتراف به عز او؛ و از آفريدگانش آن را گزيد كه چون دعوت او شنيد در گوش كشيد، و به جان و دل خريد. 

اينان به راه افتادند، و پا بر جای پای پيامبران نهادند، و چون فرشتگان گرد عرش بر پای بندگی ايستادند. بر سودهای روز بازار عبادت هر دم فزودند، و به هنگام تشريف، مغفرت او را از يكديگر ربودند. خدا كعبه را برای اسلام نشان،‌ و برای پناهندگان خانة امان ساخت، رفتن به سوی خانه را واجب گرداند، و حق آن را بشناساند و بندگان را به زيارت آن خواند كه فرمود: «بر هر كس كه تواند، زيارت خانه واجبی از سوی خدای بی انباز است،‌ و آن كه سر باز زند خدا از جهانيان بی نياز است».

نمی‌بينيد خدای سبحان، پيشينيان از آدم (ص) تا پسينيان از اين عالم را آزمود ـ به حرمت نهادن ـسنگهايی بی زيان و سود،‌ كه نبيند و نتواند شنود. پس خدا آن را خانة با حرمت خود ساخت و براي فراهم آمدن و عبادت مردمانش پرداخت. پس آن خانه را در سنگلاخی نهاد از همة سنگستانهای زمين دشوارتر، و ريگزاری رويش آن از همه كمتر. به دره‌ای از ديگر دره ها تنگتر، ميان كوههايی سخت و ريگ‌هايی نرم دشوارگذر، و چشمه هايی زه آب آن كم و جدا از هم،‌كه شتر در آنجا فربه نشود و اسب و گاو و گوسفند علف نيايد.

پس آدم و فرزندان او را فرمود تا روی بدان خانه دارند ـ و با حرمتش شمارند ـ پس خانه برای آنان جايگاهی گرديد كه سود سفرهای خود را در آن بردارند و مقصدی كه بارهای خويش در آن فرود آرند. دلها در راه ديدار آن شيدا، از دشتهايی بی آب و گياه،‌ و مغاك دره های ژرف و جزيره های از يكديگر جدا،‌ در پهنة ـ دريا تا از روی خواری شانه هاشان را بجنبانند و گرداگرد خانه كلمة تهليل بر زبان رانند،‌و بر گامها روند دوان،‌ خاك آلود و مو پريشان.

جامه‌ها را به يك سو انداخته، و با واگذاشتن موها خلقت نيكوی خود را زشت ساخته. آزمايشی بزرگ و امتحانی دشوار و آزمودنی آشكار برای پديد آمدن نافرمان از فرمانبردار. خدا زيارت خانه را موجب رحمت خود فرمود، و وسيلت رسيدن به بهشت نمود.

و اگر خدای سبحان می‌خواست خانة با حرمت و عبادتگاه با عظمت خود را ميان باغستانها نهد و جويبار، و در زمين نرم و هموار، و درختستانهای از هم ناگسسته، و ميوه ها در دسترس و عمارتها درهم و دهستانها به يكديگر پيوسته، ميان گندمزارهای نيكو . باغهای سرسبز تازه رو و زمينهای پر گياه گرداگرد او، و بقعه های پر باران و باغستانهای خرم، و راههای آبادان، پاداش كم بود و آزمايش ناچيز هم،‌ و اگر بنيادی كه پاية آن بناست، و سنگهايی كه خانه بدانها برپاست، از زمرد سبز بود و ياقوت سرخ فام، و با روشنی و درخشش تمام، از راه يافتن دو دلی در سينه‌ها می‌كاست، و كوشش شيطان را از دلها دور می‌كرد، و شک و ترديد از مردمان برمی‌خاست. 

ليكن خدا بندگانش را به گونه‌گون سختيها می‌آزمايد ‌و با مجاهدتها به بندگی شان وادار می‌نمايد،‌ و به ناخوشايندها آزمايششان مي كند تا خود پسندی را از دلهاشان بزدايد، و خواری و فروتنی را در جانهاشان جايگزين فرمايد، و آن را درهايی سازد گشاده به بخشش او، و وسيلتهايی آماده برای آمرزش او.