تصمیم‌گیری‌ فردی در دیپلماسی عواقب ناگواری دارد

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب - یک عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی با انتقاد از کم‌کاری مجلس و این کمیسیون درخصوص دخالت و نظارت در عرصه سیاست خارجی این امر را عامل یکه تازی رئیس‌جمهوری در صحنه دیپلماسی دانست. 

داریوش قنبری در گفتگو با خبرنگار سیاسی آفتاب درباره اظهارات احمدی‌نژاد در دانشگاه علم و صنعت مبنی بر اینکه «رئیس‌جمهوری به تنهایی سیاست خارجی کشور را هدایت می‌کند» اظهار داشت: « اظهارات رئیس‌جمهوری در دانشگاه علم و صنعت واقعیت تلخی است که بیانگر نوع و روند تصمیم‌گیری در عرصه سیاست خارجی در دولت نهم است. من منکر نقش گسترده ریاست‌جمهوری در زمینه سیاست خارجی نیستم اما به هر حال در قانون اساسی صرفا رئیس‌جمهوری سکاندار کشتی دیپلماسی نیست و در کنار نهادها، افراد، تیم‌های مشاوره و مسئولان دیگر می‌تواند در این زمینه اعمال نقش کند.» 

وی افزود: «اما با توجه به وجود خلأ برخی مراکز که چندان جدی و فعال وارد بحث سیاست خارجی نشده‌اند این اتفاق افتاده است. این امر ناشی از عقب‌نشینی مجلس و به ویژه کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی است که به نظر من در انجام وظایف خود در زمینه نظارت کوتاهی‌های بسیاری داشته‌اند و همین امر آسیب‌های جبران‌ناپذیری را به کشور وارد کرده است.» 

این نماینده اصلاح‌طلب مجلس ادامه داد: «یک فرد به تنهایی نه توان و نه تخصص آن را دارد که در عرصه سیاست خارجی تصمیم‌ بگیرد. دیپلماسی عرصه‌ای است دارای پیچیدگی‌های خاص خود که یک فرد به تنهایی از پس اداره آن برنمی‌آید. مادام که سکان سیاست خارجی به دست یک نفر است باید منتظر عواقب ناگواری بود که از ناحیه تصمیم‌گیری های فردی متوجه منافع ملی می‌شود.» 

قنبری اضافه کرد: «با توجه به مسایل و مشکلات اخیر در عرصه سیاست خارجی ما در این مدت حتی یک بیانیه از کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ندیدیم. این در حالی است که مقام‌معظم‌رهبری در دیدار با اعضای این کمیسیون مصرانه فرمودند که در زمینه سیاست خارجی اظهارنظر کنید و بیانیه بدهید. اما علیرغم تاکید ایشان ما چنین کاری را از سوی کمیسیون شاهد نبوده‌‌ایم.» 

این عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی با اشاره به نقش مهم نهادهای نظارتی درخصوص عملکرد نهادهای اجرایی و شخص رئیس‌جمهوری تاکید کرد: « نهادهای نظارتی می‌بایست مسایل و مشکلات ناشی از تصمیم‌گیری های فردی را به رئیس‌جمهوری تذکر می‌دادند و مانع آسیب‌ها می‌شدند. ما تا به حال شاهد این عملکرد نبوده‌ایم شاید اگر این امر محقق می‌شد مجلس می‌توانست با استفاده از مشاوره و عقل جمعی نمایندگان مردم در تعیین خطوط سیاست خارجی از عواقب ناگوار بکاهد.» 

این نماینده مجلس دو عامل انفعال و سطح پایین تخصص در زمینه دیپلماسی را دو مشکل عمده در کوتاهی‌های نظارتی عنوان کرد و افزود: «متاسفانه به دلیل روحیه تساهل و مدارا و همچنین نوعی شعارزدگی که بر مجلس حاکم است و همچنین عدم برخوردهای کارشناسانه موضوع سیاست خارجی برای مجلسیان بسیار کمتر از بحث‌های اقتصادی مثل مساله بودجه اهمیت دارد. طبیعی است با این وصف عرصه برای اداره سیاست خارجی توسط شخص رئیس‌جمهوری به تنهایی گسترده می‌شود.» 

قنبری تاکید کرد: «اما سوال این است که چرا رئیس‌جمهور یکه‌تاز این عرصه است؟ چرا ایشان در سخنان خود اشاره‌ای به استفاده از مشاوران به‌ویژه در وزارت خارجه نکرده است؟ براساس آنچه بنده شنیده‌ام آقای رئیس‌جمهوری برخی دیدگاه‌های کارشناسی وزارت خارجه را ناشی از آموزش‌های ناصحیح می‌دانند و به این مشورت‌ها تن نمی‌دهند. اصولا تصمیم‌گیری های‌ فردی به ویژه در امور مهم و اساسی موجب زیان‌های فراوان می‌شود.» 

این نماینده مجلس در پایان با اشاره به سیاست تنش‌زدایی و گفتگو در دولت آقای خاتمی گفت: «در اغلب کشورها سیاست خارجی دارای یک استراتژی کلی است که تغییر دولت‌ها موجب کمترین تحول در آن می‌شود. چرا که دیپلماسی مبنای علمی دارد و براساس منافع ملی کشور تنظیم و طراحی می‌شود. اما در نتجیه روی کارآمدن دولت نهم بیشترین تغییرات را در سیاست خارجی شاهد بوده‌ایم و اکنون نیز شاهدیم که شخص رئیس‌جمهوری به تنهایی سکان سیاست خارجی را به دست دارد و آن را هدایت می‌کند.»