جهرمی به سرنوشت وزرای برکنارشده دچار میشود؟
به گزارش آفتاب نیوز،
آفتاب-مهسا امرآبادی: منتقدین و حامیان محمود احمدینژاد علیرغم وجود اختلاف نظرهای بسیار، بر یک نکته اتفاق نظر دارند: «احمدینژاد غیرقابل پیشبینی است و رفتار وی خصوصا در انتصاب یا عزل مدیران ارشد را نمیتوان پیشبینی کرد.»
شاید به همین دلیل است که نمایندگان اصولگرای مجلس هفتم، پس از انتشار شایعاتی مبنی بر استعفا یا برکناری محمد جهرمی وزیر کار، سریعا در حمایت از وی نامهای نوشته و از جهرمی به خاطر عملکردش تشکر و قدردانی کردهاند تا شاید بتوانند مانع تصمیم احمدینژاد در عزل جهرمی شوند.
پارلمان نشینان هفتم، گویا پس از آن که تجربه استعفا یا به قول برخی، برکناری محترمانه وزرای رفاه و تامین اجتماعی، نفت، صنایع، رییس کل بانک مرکزی، رییس سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و همچنین چند تن از مدیران میانی دولت توسط احمدینژاد را پشت سر گذاشتند، این بار میخواهند قبل از آن که کار از کار بگذرد و رییس جمهور اصولگرا، وزیری را عزل کند، مانع از این اقدام شوند.
حامیان و همفکران دولت نهم در توجیه عملکرد احمدینژاد، این مشخصه وی را نشانی از پویایی و جوانی دولت وی ارزیابی میکنند اما همه میدانند که تغییرات مداوم مدیران ارشد موجب بیرغبتی در اجرای برنامههای بلندمدت، بیاعتمادی گسترده مدیران به اطرافیان و پیگیری سیاستهای روزمره به جای سیاستهای کلی میشود و از سوی دیگر کشور را دچار ضرر و زیانهای غیرقابل جبران میکند.
منتقدین دولت عزل و برکناری در یک کابینه را نبود خط مشی ثابت و تعریف شده در یک دولت معنا میکنند و نسبت به آن انتقادات بسیاری کردهاند.
چگونگی تایید خبر استعفای وزرا نیز خود به ماجرای دیگر تبدیل شده است. چرا که همواره در هر برکناری یا استعفا شاهد آن بودهایم که ابتدا شایعه این خبر در رسانهها و میان مسئولین پیچیده است و در مرحله بعد دفتر وزیر آن را تکذیب نمود. مرحله سوم تکذیب سخنگوی دولت است و پس از گذشت چند ساعت نوبت مرحله آخر یعنی تایید خبر استعفا یا عزل میرسد.
در ماجرای استعفای شیبانی، رییس کل بانک مرکزی در حالی سخنگوی دولت خبر را تایید میکرد که چند ساعت قبل از آن دانش جعفری وزیر اقتصاد آن را تکذیب میکرد و این خبر را شایعهای بیش ارزیابی نمیکرد.
استعفای وزیریهامانه و طهماسبی، وزرای نفت و صنایع، نیز ماجرایی همانند برکناری شیبانی داشت. در حالی که دفتر وزیر استعفا را تکذیب کرد، چند ساعت بعد شاهد تکذیب و سپس تایید این خبر توسط سخنگوی دولت بودیم.
به هر حال، احمدینژاد همواره تاکید کرده که تغییر آرایش تیم حق یک مربی است. وی چندی پیش هم یادآوری کرده بود که «به دلیل عملکرد نامناسب برخی مدیران، قصد دارد آنان را برکنار کند» اما شاید رییسجمهور نمیداند این سخنان و عزل و برکناری این چنینی، میتواند چه تاثیری بر عملکرد وزارتخانهها داشته باشد.
در همین رابطه، مشاور سید محمد خاتمی در دوران ریاست جمهوری، در گفتوگو با خبرنگار سیاسی آفتاب، گفت: عملکرد دولت نهم در این مدت نشان داد که نوع نگرش احمدینژاد به مدیریت کشور، کاملا فردگرایانه و غیرتخصصی است.
«مصطفی درایتی» با انتقاد از جابجایی مدیران ارشد گفت: به نظر من، احمدینژاد معتقد است که هر چه او اراده میکند، مسئولین بدون چون و چرا باید به آن عمل کنند حتی اگر نخبگان و کارشناسان مخالف تصمیم وی باشند.
وی گفت: هرگاه رییسجمهوری با مخالفت روبرو شده، صورت مساله را پاک و مخالف را حذف کرده و وزیران را جابجا نموده است.
درایتی با بیان اینکه «عملکرد احمدینژاد باعث تزلزل مدیران خواهد شد»، گفت: چنین رفتاری با وزیران کار تخصصی را از بدنه مدیریت کشور حذف خواهد کرد. هنگامی که دوستان نزدیکان رییسجمهور هم با تصمیمات غیرکارشناسی وی مقابله میکنند، لاجرم باید صحنه مدیریت کشور را ترک کنند و اینگونه است که تصمیمات غیرکارشناسی افزایش پیدا کرده و ضرر سنگین این تصمیمات هم بر دوش مردم است.
درایتی گفت: تن ندادن به نظرات کارشناسی، آسیبهای فراوانی را بر کشور تحمیل میکند و احمدینژاد با توجه به این که دچار یک نوع خودبینی است و جز خودش کسی را قبول ندارد ، شاهد آن هستیم افرادی که مطیع اراده ایشان هستند، دارای چند شغل میباشند.
درایتی ادامه داد: دلیل آنکه احمدینژاد با کمبود نیرو مواجه شده، این است که تنها به دنبال افرادی میگردد که فقط اراده وی را اجرا کنند. تا هنگامی که این روش رییسجمهور تغییر نکند، باید منتظر چنین وقایعی بود.
درایتی با بیان اینکه «هیچ دولتی با این شدت نسبت به تغییر مدیران خود عمل نکرده»، گفت: عدم ثبات به ضرر کشور است و اگر وزیری مطیع اراده ایشان باشد، دیگر مشکلی پیش نخواهد آمد.
وی در پاسخ به افرادی که «تغییر مدیران را نشانه پویایی جامعه میدانند»، گفت: متاسفانه بسیاری از معیارها تغییر کرده است. معیار پیشرفت، کار، عدالت و مهرورزی توسط رییس جمهور تغییر کرده و با معیارهای مالوف جامعه متفاوت است. این گونه تغییرات نشانه سردرگمی در عرصه مدیریت کشور محسوب میشود و ما نشاط و پویایی یک دولت را باید در طرحهای تصویبی و عملکرد آن ببینیم نه در تغییر مدیران ارشد.