آلودگي به HIV ممکن است تا سه ماه قابل تشخيص نباشد

آفتاب- ابتلای ده‌ها میلیون تن از مردم جهان در کمتر از 25 سال اخیر به مهمترین بیماری نوپدید قرن بیستم یعنی HIV یا ایدز نشان می‌دهد که این بیماری را باید به درستی شناخت و با پیشگیری مناسب، از ابتلا به آن خودداری کرد.

دکتر ماندانا افشاریان، متخصص بیماری‌های عفونی در گفت‌وگو با ایسنا اظهار داشت: ویروس نقص ایمنی انسانی(HIV یا ایدز) از خانواده رترو ویروس‌ها است و از زمانی که وارد بدن انسان می‌شود تا زمانی که تست‌های «سرولوژیک» انسان مثبت می‌شود (که به آن دوره پنجره می گویند) ممکن است یک تا سه ماه طول بکشد و از آن به بعد (مثبت شدن تست‌های سرولوژیک) نیز تا زمان بروز علائم بیماری (دوره ورود به آلودگی) گاهی دو تا ده سال طول می کشد.

وی با بیان این که طیف علامت بالینی این بیماری بسیار متغیر بوده و ممکن است، افراد مبتلا به ویروس HIV تا بروز بیماری ایدز، یک ناقل بدون علامت باشند، تصریح کرد: بیماری از یک حالت شبه آنفلوانزا شروع شده، کم کم شدت پیدا کرده و با بزرگ شدن غدد لنفاوی و منتشر شدن آن در بدن و در نهایت بروز یک سندرم خاص نقص ایمنی یا دیگر بیماری‌ها که خود را در قالب این بیماری جای می‌دهند، روند بیماری ایدز را شکل داده و بر آن تاثیر می‌گذارند.

دکتر افشاریان افزود: بسیاری از عفونت‌ها مثل قارچ‌ها ممکن است در یک فرد سالم ایجاد بیماری نکند، ولی در یک فرد HIV مثبت، علائم بیماری به وجود می‌آید و شدت بروز بیماری و دیگر مشکلات آن را سریع‌تر و بیشتر می‌کند.

وی گفت: 50 تا 70 درصد مبتلایان به عفونت ناشی از HIV ممکن است در طول سه تا شش هفته ابتدایی یک سندرم خاص که از شدت‌های مختلفی برخوردار است را تجربه کنند.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در پاسخ به این سئوال که HIV مثبت بیشتر در چه کسانی دیده می شود و یا چه کسانی بیشتر مستعد مثبت شدن HIV از نظر «ایمونولوژی» هستند، خاطرنشان كرد: مردان همجنس‌گرا یا دوجنس‌گرا، معتادان تزریقی، کسانی که رفتارهای مخاطره آمیز با جنس مخالف داشته‌اند و فرزندان مادران مبتلا به HIV مهمترین گروه‌های پر خطر و در معرض ابتلا به بیماری HIV مثبت یا ایدز هستند.

افشاریان با بیان این که همیشه این سوال پیش می‌آید که مخزن این بیماری چیست، گفت: در مورد بیماری ایدز باید گفت مخزن ویروس این بیماری، ترشحات بدن، ادرار، مایع منی، ترشحات واژن، مایع مغز - نخاعی، اشک و بزاق است، البته این بدان معنی نیست که این ویروس حتما از طریق این مایعات به دیگران منتقل می شود، بلکه این ویروس از طریق خون و فرآورده‌های خونی نیز می‌تواند صورت گیرد.

وی خاطرنشان كرد: همکار بودن یا هم اتاقی بودن با فرد بیمار باعث انتقال ویروس نمی‌شود، مگر اینکه تماس‌های اتفاقی با خون و یا دیگر موارد گفته شده صورت بگیرد تا بیماری به دیگران منتقل شود.

افشاریان بهترین راه پیشگیری از ابتلا به آلوده شدن به ویروس HIV را رعایت بهداشت عمومی و اصول اخلاقی عنوان کرد.

این متخصص بیماری‌های عفونی در ادامه گفت: افرادی که در محیط کارشان با خون و فرآورده‌های خونی در ارتباط هستند به خصوص جامعه پزشکان و جراحان باید بسیار مراقب باشند، زیرا بر اساس تحقیقات انجام شده، گفته می‌شود متوسط شانس انتقال HIV بعد از تماس پوستی ( یعنی تماس مقداری از خون فرد آلوده بر روی پوست بریده فرد دیگر) در کسانی که در این محیط‌ها کار می‌کنند سه دهم درصد است و چنانچه این تماس، تماس مخاطی یعنی ریختن خون و فرآورده‌های آن در چشم باشد، شانس انتقال ویروس به فرد دیگر به حدود 9 صدم درصد می‌رسد.

وی افزود: بنابراین به جامعه پزشکان و جراحان توصیه می‌شود چنانچه در معرض چنین تماس‌هایی قرار گرفتند سریعا از پروفیلاکسی (داروهای ضد ویرال و...) به مدت شش هفته و تحت نظارت متخصصان استفاده شود تا خطر انتقال کم شود.

این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، آموزش به معتادان تزریقی برای ترک را اولین و مهمترین برخورد با این افراد برای جلوگیری از ابتلای آنها به آلودگی ایدز ذکر و تصریح کرد: در صورتی که فرد حاضر به چنین کاری نشد باید به او یاد داد که از سرنگ مشترک با دیگران استفاده نکند.

وی گفت: علاوه بر این به معتادان تزریقی آلوده، باید آموزش داد که سعی کنند از روشهای جلوگیری که مانع از انتقال به همسرشان می‌شود، استفاده کنند که بهترین راه نیز در این زمینه استفاده از کاندوم است.

افشاریان افزود: به مادران مبتلا نیز توصیه می شود، حتی الامکان باردار نشوند و در صورت بارداری، مراقبت‌های لازم داشته و بعد از بارداری نیز از شیردادن به نوزادشان خودداری کنند.