عرفه، جوشش عشق

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: روز عرفه، روز شناخت است. عرفه روزي است كه خدای سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خويش فرا می‌خواند و خوان كرم و احسان و لطف خود را براي آنان مي‌گسترد و درهاي مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روی آنان می‌گشايد.

دل در جوشش ناب عرفه، وضو می‌گيرد و در صحرای تفتيده عرفات، جاری می‌شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسی است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير می‌دهد و اين صحرای عرفات است كه با كلمات روحبخش دعای امام حسين (ع) و اشک عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش می‌كند. اشک و زمزمه ما را نيز بپذير، ای خدای عرفه.

امروز روز نهم ذیحجه روز عرفه است، روزی که زائران سپیده دم صبح راهی عرفات شدند تا در جوی مملو از ایمان، خشوع و خضوع استغفار کرده و ارکان اصلی حج را به جا آورند.

زائران در روز نهم ذیحجه، روز عرفه، آداب و رسوم و مناسک دینی خود را به جا می‌‌آورند و خود را برای دیگر اعمال این ایام آماده می‌کنند. روزی که صدها هزار زائر خانه خدا به عرفات رفته‌اند و در این روز بزرگ به درگاه خداوند متعال تضرع می‌کنند، روزی که آنها خواستار تقرب به درگاه احدیت هستند. روزی که خواهان بخشش گناهان و تولدی دوباره‌اند. در این روز خدا دینش را کامل کرده و نعمتش را تمام.

صحرای عرفات در 21 کیلومتری شمال مکه واقع شده و تپه کوچکی است که حدود 250 متر از سطح دریا بالاتر و کوهها آن را احاطه کرده اند.

در این روز حجاج بیت الله الحرام استغفار می‌کنند و پاک و عاری از هر گناه می‌شوند، همچون کودکی که تازه زاده شده است. در این روز صدای دعا و انابه بنده به درگاه احدیت قطع نمی شود و استغاثه بنده از پروردگارش تا عرش می رود.

زائران پس از ادای نماز ظهر و عصر در عرفات مانند سنت پیامبر اکرم (ص) رو به قبله ایستاده، تا زمان غروب خورشید این حالت را حفظ ، به دعا خوانی خود ادامه می‌دهند و به تفکر و تأمل در اعمال خود پرداخته و توبه و انابه سر می دهند. آنها پس از وقوف در عرفات از طلوع خورشید تا غروب، به سوی مزدلفه برای شب زنده داری رفته و در آنجا بیتوته می کنند و به عبادت و راز و نیاز می پردازند. آنها نماز مغرب و عشا را در مزدلفه به جا می آورند و تا صبح فردا (عید قربان) شب زنده داری کرده و به دعا و مناجات می پردازند.

زائران خانه خدا 10 ذیحجه بار دیگر به منی باز می گردند تا قربانی کنند، رمی جمرات و مراسم عید قربان را برگزار کنند تا حج آنها کامل شده و نام حاجی را بر خود نهند.

رمی جمرات را طی سه روز متوالی (ایام تشریق) انجام می‌دهند. در نیمه‌های شب ضعیفان، زنان، پیران و بیماران آنگونه که پیامبر اکرم(ص) به این گروه اجازه داده بود، رمی جمرات را به جا می‌آورند و بقیه تا صبح فردا صبر کرده و دعا می‌خوانند و به عبادت می‌پردازند. سپس مناسک حج به پایان می‌رسد و به منظور طواف افاضه و خارج شدن از احرام به مکه می‌روند.

وجه تسميه آنرا چنين گفته اند كه جبرائيل عليه السلام هنگامی كه مناسک را به ابراهيم می‌آموخت، چون به عرفه رسيد به او گفت «عرفت» و او پاسخ داد آری، لذا به اين نام خوانده شد. و نيز گفته اند سبب آن اين است كه مردم از اين جايگاه به گناه خود اعتراف می‌كنند و بعضی آن را جهت تحمل صبر و رنجی می‌دانند كه براي رسيدن به آن بايد متحمل شد. چرا كه يكی از معانی «عرف» صبر و شكيبايی و تحمل است.


پيامبر اسلام (ص) در عرفات:
و نيز دامنه كوه عرفات در زمان صدر اسلام كلاس صحرايی پيامبر اسلام (ص) بود و بنا به گفته مفسرين آخرين سوره قرآن در صحرای عرفات بر پيغمبر (ص) نازل شد و پيغمبر اين سوره را كه از جامع ترين سوره های قرآن است و دارای ميثاق و پيمانهای متعدد با ملل يهود، مسيحی و مسلمان و علمای آنها می‌باشد، و قوانين و احكام كلی اسلام را در بر دارد، به مردم و شاگردانش تعليم فرمود.

و طبق مشهور ميان محدثان پيامبر (ص) در چنين روزی سخنان تاريخی خود را در اجتماعی عظيم و با شكوه حجاج بيان داشت:

...... ای مردم سخنان مرا بشنويد! شايد ديگر شما را در اين نقطه ملاقات نكنم. شما به زودی بسوی خدا باز می گرديد. در آن جهان به اعمال نيک و بد شما رسيدگی می‌شود. من به شما توصيه می‌كنم هركس امانتی نزد اوست بايد به صاحبش برگرداند. هان ای مردم بدانيد ربا در آئين اسلام اكيداً حرام است. از پيروی شيطان بپرهيزيد. به شما سفارش می‌كنم كه به زنان نيكی كنيد زيرا آنان امانتهای الهی در دست شما هستند، و با قوانين الهی بر شما حلال شده اند.

......... من در ميان شما دو چيز بيادگار می‌گذارم كه اگر به آن دو چنگ زنيد گمراه نمی‌شويد، يكی كتاب خدا و ديگری سنت و (عترت) من است.

هر مسلمانی با مسلمان ديگر برادر است و همه مسلمانان جهان با يكديگر برادرند و چيزی از اموال مسلمانان بر مسلمانی حلال نيست مگر اينكه آنرا به طيب خاطر به دست آورده باشد.....


صحرای عرفات همايش شناخت و خودسازی امام حسين (ع):
حضرت سيدالشهدا، امام حسين (ع) نيز بعد از ظهر روز عرفه همراه با فرزندان و گروهی از اصحاب از خيمه های خود در صحرای عرفات بيرون آمدند، و روی به دامن «كوه رحمت» نهادند و در سمت چپ كوه روی به كعبه، همايشی تشكيل دادند، كه موضوع آن بمناسبت روز عرفه (روز شناخت)، شناخت و سازندگی بود. اين همايش، تنها جنبه علم و معرفت نداشت بلكه شناخت توأم با عمل و سازندگی و تزكيه و خودسازی بود .

برگزيده ای از دعای امام حسين (ع) در عرفه:
1ـ ستايش حق تعالی:
ستايش سزاوار خداوندی است كه كس نتواند از فرمان قضايش سرپيچد و مانعی نيست كه وی را از اعطای عطايا، باز دارد. و صنعت هيچ صنعتگری بپای صنعت او نرسد. بخشنده بيدريغ است. اوست كه بدايع خلقت را بسرشت و صنايع گوناگون وجود را با حكمت خويش استوار ساخت.......


2ـ تجديد عهد و ميثاق با خدا:
پروردگارا بسوی تو روی آورم. و به ربوبيت تو گواهی دهم. و اعتراف كنم كه تو تربيت كننده و پرورنده منی. و بازگشتم بسوی توست. مرا با نعمت آغاز فرمودی قبل از اينكه چيز قابل ذكری باشم.......



3ـ خود شناسی:
و قبل از هدايت مرا با صنع زيبايت مورد رأفت و نعمتهای بيكرانت قرار دادی. آفرينشم را از قطره آبی روان پديد آوردی. و در تاريكيهای سه گانه جنينی سكونتم دادی: ميان خون و گوشت و پوست. و مرا شاهد آفرينش خويش نگرداندی و هيچيک از امورم را بخودم وا نگذاشتی........



4ـ راز آفرينش انسان:
ولی مرا برای هدفی عالی يعنی هدايت (و رسيدن به كمال) موجودی كامل و سالم بدنيا آوردی. و در آن هنگام كه كودكی خردسال در گهواره بودم، از حوادث حفظ كردی. و مرا از شير شيرين و گوارا تغذيه نمودی. و دلهای پرستاران را بجانب من معطوف داشتی. و با محبت مادران به من گرمی و فروغ بخشيدی........



5ـ تربيت انسان در دانشگاه الهی:
تا اينكه با گوهر سخن مرا ناطق و گويا ساختی. و نعمتهای بيكرانت را بر من تمام كردی. و سال به سال بر رشد و تربيت من افزودی. تا اينكه فطرت و سرنوشتم، به كمال انسانی رسيد. و از نظر توان اعتدال يافت. حجتت را بر من تمام كردی كه معرفت و شناختت را به من الهام فرمودی.......



6ـ نعمتهای خداوند:
آری اين لطف تو بود كه از خاك پاک عنصر مرا بيافريدی. و راضی نشدی ای خدايم كه نعمتی را از من دريغ داری. بلكه مرا از انواع وسائل زندگی برخوردار ساختی. با اقدام عظيم و مرحمت بيكرانت بر من. و باحسان عميم خود نسبت به من، تا اينكه همه نعماتت را درباره من تكميل فرمودی......



7ـ شهادت به بيكرانی نعمت های الهی:
الهی! من به حقيقت ايمانم، گواهی دهم. و نيز به تصميمات متيقن خود و به توحيد صريح و خالصم
و به باطن ناديدنی نهادم. و پيوستهای جريان نور ديده ام. و خطوط ترسيم شده بر صفحه پيشانی‌ام، و روزنه های تنفسی‌ام، و نرمه های تيغه بينی ام. و آوازگيرهای پرده گوشم و آنچه در درون لبهای من پنهان است......



8ـ ناتوانی بشر از بجا آوردن شكر الهی:
گواهی می‌دهم ای پروردگار كه اگر در طول قرون و اعصار زنده بمانم و بكوشم تا شكر يكی از نعمات تو بجا آورم، نتوانم مگر باز هم توفيق تو رفيقم شود، كه آن خود مزيد نعمت و مستوجب شكر ديگر، و ستايش جديد و ريشه دار باشد...........



9ـ ستايش خداي يگانه:
معهذا من با تمام جد و جهد و توش و توانم تا آنجا. كه وسعم می‌رسد با ايمان و يقين قلبی گواهی می‌دهم. و اظهار می‌دارم:
حمد و ستايش خدايی را كه فرزندی ندارد تا ميراث برش باشد. و در فرمانروايی نه شريكی دارد تا با وی در آفرينش بر ضديت برخيزد و نه دستياری دارد تا در ساختن جهان به وی كمک دهد.....



10ـ خواسته های يک انسان متعالی:
خداوندا، چنان كن كه از تو بيم داشته باشم، آنچنان كه گويی تو را می‌بينم و مرا با تقوايت رستگار كن! اما بخاطر گناهانم مرا به شقاوت دچار مساز! مقدر كن كه سرنوشت من به خير و صلاح من باشد. و در تقديراتت خير و بركت بمن عطا فرما!



11ـ سپاس به تربيت هاي الهی:
خداوندا! ستايش از آن تست كه مرا آفريدی. و مرا شنوا و بينا گرداندی! و ستايش سزاوار تست كه مرا بيافريدی و خلقتم را نيكو بياراستی. بخاطر لطفی كه به من داشتی والا......



12ـ نيازهای تربيتی از خدا:
و مرا بر مشكلات روزگار، و كشمكش شبها و روزها ياری فرمای! و مرا از رنجهای اين جهان و محنتهای آن جهان نجات بده و از شر بديهايی كه ستمكاران در زمين می‌كنند نگاه بدار.............



13ـ شكايت به پيشگاه خداوند:
خدايا! مرا به كه وا می‌گذاری؟ آيا به خويشاوندی كه پيوند خويشاوندی را خواهد گسست؟ يا به بيگانه كه بر من بر آشفتد؟ يا به كسانيكه مرا به استضعاف و استثمار كشانند؟ در صورتيكه تو پروردگار من و مالک سرنوشت منی؟



14ـ ای مربی پيامبران و فرستنده كتب آسمانی:
ای خدای من و ای خدای پدران من! ابراهيم، اسماعيل، اسحق و يعقوب، و ای پروردگار جبرئيل، مكائيل و اسرائيل. و ای تربيت كننده محمد، خاتم پيامبران و فرزندان برگزيده اش. ای فرو فرستنده تورات، انجيل زبور و فرقان......



15ـ تو پناهگاه منی:
تو پناهگاه منی، بهنگامی كه راهها با همه وسعت، بر من صعب و دشوار شوند و فراخنای زمين بر من تنگ گردد. و اگر رحمت تو نبود من اكنون جزء هلاک شدگان بودم. و تو مرا از خطاهايم باز می‌داري. و اگر پرده پوشی تو نبود از رسوايان بودم.