کد خبر: ۷۱۱۵۳۰
تعداد نظرات: ۱۸ نظر
تاریخ انتشار : ۰۹ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۲:۱۹
سوء استفاده از مصیبت معیشتی مردم فاجعه است
رئیس فراکسیون کارگری شورای شهر تهران گفت: مردم ایران، چه خیل انبوه فقیران چه جمعیت به نسبت اندک اغنیا، صاحب کرامت و شرافت هستند. صدقه و هبه نمی‌خواهند. آن‌ها حق خود را می‌خواهند، حق کار کردن، ثروت‌اندوختن و ساختن زندگی خود و جامعه را می‌خواهند.
آفتاب‌‌نیوز :

افشین حبیب زاده در دویست و نود و هشتیمن جلسه شورای شهر تهران در نطق پیش از دستور گفت: من پیش از این به مناسبت‌های گوناگون از مسئله فقر و مشکلات اقشار فرودست و آسیب‌پذیر و کارگران گفته‌ام. امروز سخنانی کوتاه با رئیس‌جمهور آینده، درباره سرگذشت فقر در چهار دهه گذشته و ضرورت‌های رسیدگی به آن در آینده و بزنگاهی که امروز در آنیم دارم.

او با بیان اینکه داستان فقر در کشور ما داستانی سیاسی است، نه اقتصادی، گفت: فقر و تورم و گرانی و رکود و بیکاری معلول روابط سیاسی صاحبان منافع خاص و تصورات نادرست تصمیم‌گیرانی است که اغلب بی‌هیچ پشتوانه‌ای از دانش سیاست و اقتصاد و تاریخ و جامعه‌شناسی و حقوق، بر کرسی‌های سیاست‌گذاری و قانونگذاری تکیه می‌زنند.

رییس فراکسیون کارگری شورای شهر تهران ادامه داد: قدری به عقب بازگردیم. به یاد بیاوریم شعارهای انقلاب اسلامی را که رفاه و آبادانی و کرامت انسانی و رفع دغدغه معیشت بود. همان شعارهایی که فقرا و مستضعفان بدان پیوستند. می‌پنداشتیم و قرار هم این بود که هم دنیایمان آباد می‌شود هم آخرتمان. به پای عمل که رسیدیم، دیدیم که افتاد مشکل‌ها.

حبیب زاده افزود: هنوز عرق انقلاب خشک نشده بود که جنگ تحمیلی راه افتاد. چیزی از خاک وطن مقدس‌تر نبود. همه، به سهم خود، به دفاع از سرزمین شتافتیم. جنگ که تمام شد، لابد وقت تحقق شعارها رسیده بود. اما باز دندان به جگر نهادیم تا سر از خرابی‌های جنگ بیرون آوریم. از انقلاب تا سالهای پس از جنگ صرف آزمون و خطا شد. صرف اینکه سیاستمداران و مدیران تازه به قدرت‌رسیده در کنار بوروکرات‌های قدیمی دستگاه اداری کشور، تجربه اندوزند و یاد بگیرند اداره کشور چگونه است، اقتصاد چیست، جامعه چیست، فرهنگ چیست، روابط بین‌الملل چیست.

او ادامه داد: در دهه ۷۰، موسمِ امید وزیدن گرفته بود که اینک دیگر زمان تحقق شعارهای انقلاب رسیده است. بعد از همه سالهای دشوار، اقتصاد به ثباتی نسبی رسیده بود و سیاست‌های اقتصادی دولت می‌رفت تا از پوپولیسم و توزیع بی‌محابای منابع کشور دور شود و بر مدار عقل و علم قرار گیرد.

حبیب زاده گفت: بعد از سال‌ها تجربه، زعمای کشور با این واقعیت سخت روبه‌رو می‌شدند که برای مرفه کردن مردم و آبادانی کشور و تحقق شعارهای انقلاب، اول باید تولید ثروت کرد. اگر می‌خواهند تامین اجتماعی و مسکن و رفاه و معیشت فراهم کنند، باید کارخانه و تولید و اشتغال و تجارت خارجی رونق داشته باشد. اما دریغ! آن موسم امید یکباره در طوفان سهمگین عوامفریبی و غوغاسالاری گم شد. آن همه سال تجربه‌اندوزی و هزینه‌ای که صرف آزمون و خطا شد گویی یک‌شبه بر باد رفت. خیل نوباوگان سیاست که به کرسی قدرت رسیده بودند و می‌پنداشتند منابع کشور مال بادآورده‌ای است که باید می‌توان میان ابواب جمعی ریخت‌وپاش و میان گروه‌هایی از مردم توزیع کرد تا از این راه، محبوبیت و توجهی خرید. هرقدر بخت با مردم ایران یار نبود، با این خیل عوامفریبان یار بود. دوره‌ای که بهترین سال‌ها برای رشد و توسعه اقتصادی کشور، برای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها و واحدهای تولیدی و توسعه صنعتی به پشتوانه درآمدهای نفتی بی‌نظیر تاریخ ایران بود، … سوخت! مانند افرادی که یکباره ارث هنگفتی به دست آورده باشند، اما ظرف چند سال همه را حیف و میل کنند و آخر سر، محتاج نان شب بمانند.

حبیب زاده به دوران ریاست جمهوری احمدی نژاد اشاره کرد و گفت: در همه آن هشت سالی که می‌شد اقتصاد کشور را متحول کرد، در مجموع ۱۴ هزار شغل خالص ایجاد شد. ثمره نشستن افراد خام بر کرسی‌های بلند و سپردن امور گران به افراد نابَلَد، بر باد رفتن منابع کشور است و زحمت برای مردم. آن‌ها که بی‌هیچ شایستگی یکباره به قدرت رسیده بودند، نه تنها تجربه و درس‌های سه دهه اول انقلاب را به پای سوداهای توخالی کنار گذاشتند – تا چرخ را از نو اختراع کنند – بلکه تجربه چند هزارساله حکمت و اندیشه ایرانی را هم وانهادند. قدمای ما از دیرباز می‌گفتند «تلخ‌ترین تلخی‌ها» آن است که مردم حاجتی داشته باشند و آن حاجت را از کسی طلب کنند که اهل و لایق نباشد. سهم فقرا و فرودستان از آن دوره، علی رغم خوشی کوتاه‌مدتِ ناشی از پخش پول‌های بادآورده، در نهایت فقیرتر شدن بود. وقتی حرکت صنعت از رونق افتاد؛ تورم اوج گرفت و ارزش پول ملی سقوط کرد؛ مناسبات اقتصادی به‌جای امور مولّد روبه‌سوی فعالیت‌های کاذب و ناشفاف غیرتولیدی آورد؛ ساختاری سفت و سخت از تحریم‌های بین‌المللی شکل گرفت که تجارت و اقتصاد ایران را خفه می‌کرد؛ دیگر به چاه ویلی فروافتاده بودیم که تا سال‌ها برون رفتن از آن ممکن نبود.

حبیب زاده تاکید کرد: از وقتی به این چاه افتادیم، گویی الزامات زحمت‌افزای آن هم بر ما تحمیل شد. با اقبال مردم به بازگشت به عقل و تجربه، چند سالی توانستیم از برخی کاردانان در امور اقتصادی و سیاسی استفاده کنیم و نتیجه آن را هم در آرامش نسبی اقتصادی، مهار تورم، و حرکت به سوی تنش‌زدایی در دولت یازدهم دیدیم. جوانه امیدی که در دل جامعه دوباره سبز شده بود دوباره به دست تندبادی از خارج و داخل پژمرد. در داخل، کاردانانی که چند سالی مشغول آواربرداری از اقتصاد کشور بودند، کنار رفتند و در خارج، سرسخت‌ترین دشمنان کشور به قدرت رسیدند.

او ادامه داد: اکنون، چهل و دو سال پس از انقلاب شکوهمند اسلامی، ما مانده‌ایم و جامعه‌ای که هر روز بیشتر در باتلاق فقر فرومی‌رود، فقرایی که روزگارشان آنقدر تیره است که چشمی به آینده ندارند، طبقه متوسطی که با شتابی باورنکردنی فرومی‌ریزد و به خیل فقرا و فرودستان می‌پیوندد، صنعتگران و کارآفرینانی که سرمایه‌های خود را بر باد می‌بینند و نه امکان و نه انگیزه چندانی برای سرمایه‌گذاری بلندمدت در بخش تولید دارند.

حبیب زاده گفت: زمانی که انقلاب کردیم فقر بیداد می‌کرد، اما تا سال‌ها بعد از آن، هنوز توان آن را داشتیم که به آینده بنگریم، برخیزیم و در سیمای آینده‌ای که برمی‌ساختیم، جامعه‌ای بر مدار عدالت و صلح و رفاه را تصور کنیم. حال، اما، آنقدر در امروز گرفتاریم که از نگاه به آینده می‌هراسیم. پدر و مادری که در نان شب سفره فرزندانشان مانده‌اند، هزینه مدرسه و قلم و دفتر را ندارند، در هراس سر ماه هستند که اجاره خانه را تأمین کنند، امنیت شغلی و اطمینانی از درآمد و اشتغال ندارند؛ برای آن‌ها آینده کابوسی است که باید از آن فرار کرد. سرنوشت این انبوه خانواده‌های فقیر و فرودست، در این منجلاب اقتصادی که هیچ نقطه‌ای از آینده‌اش معلوم نیست، چه خواهد شد؟

وی گفت: می‌خواستیم دنیا و آخرتمان آباد شود، اما هنوز معنای واقعی سخن امیرالمؤمنین را نمی‌دانستیم که از دری که فقر وارد شود، از در دیگر ایمان بیرون می‌رود. چهار دهه زمانی کافیست تا آموخته باشیم دنیا را با عقل و کاردانی و تخصص و علم در کنار همراهی و مشارکت مردم باید ساخت. اگر می‌خواهیم آخرت مردم را آباد کنیم، همانقدر کافیست که دنیای آن‌ها را ویران نکنیم. این مردم آنقدر آگاه و ریشه‌دار و نجیب هستند که برای حفظ ایمان خود نیازمند شحنه و زور نباشند.

حبیب زاده با بیان اینکه اکنون که وارد گام دوم انقلاب می‌شویم، باید پرسید رئیس جمهور بعدی چگونه می‌خواهد با ابرچالش‌های اقتصادی مانند فقر و تورم و بیکاری مواجه شود؟ ادامه داد: تا اینجا صداها و وعده‌هایی که می‌شنویم همه تکرار شعارهای بی‌پایه و پرفریب سابق است که خلاصه می‌شود در پخش و توزیع منابع و پول. یکی می‌خواهد وام ۵۰۰ میلیون تومانی به زوج‌های جوان بدهد، آن یکی یارانه ۴۵۰ هزار تومانی. انگار آمده‌اند رأی مردم را به نرخ روز پیش‌خرید کنند. سیاستمداری که کاردان و دلسوز و میهن‌پرست باشد، پا روی وجدان و شرافت و عقل نگذاشته و رو به مردم حقیقت را می‌گوید. می‌گوید نه پولی در بساط است که دولت بخواهد وعده پوچ بدهد، نه اساسا دولت کارخانه چاپ و توزیع پول است. صلاح مُلک و ملّت هم در این فریبکاری‌ها و مخارج هزینه‌زا نیست.

او افزود: باید اول ثروت تولید شود و دخلی باشد که بتوان از محل آن ثروت، خرج کرد. زمانی پول نفت فراوان بود، و سیاستمدار نالایق به‌جای آنکه درآمد نفت را برای آیندگان ذخیره یا برای توسعه ساختار اقتصادی کشور سرمایه‌گذاری کند، همه را بر باد داد. امروز از آن پول نفت هم خبری نیست. هر سیاستی که به دنبال توزیع و خرج پول میان جمعیت باشد، موجب افزایش هزینه‌های دولت می‌شود، دولتی که از کسری بودجه شدید در رنج است و توان تامین مخارج جاری خود را هم در این هنگامه تحریم‌های سنگین و رکود اقتصاد، به زحمت دارد.

این عضو ارشد خانه کارگر تصریح کرد: مردم ایران، چه خیل انبوه فقیران چه جمعیت به نسبت اندک اغنیا، صاحب کرامت و شرافت هستند. صدقه و هبه نمی‌خواهند. آن‌ها حق خود را می‌خواهند، حق کار کردن، ثروت‌اندوختن و ساختن زندگی خود و جامعه را می‌خواهند.

وی گفت: رئیس جمهور بعدی قرار است سکان اقتصادی کشور را به سوی رشد اقتصادی، رونق کارخانه‌ها، توسعه و تنوع ترکیب تولیدات صنعتی، افزایش تجارت و گسترش بخش خصوصی مولد و آزاد بگرداند، یا می‌خواهد فرمان سیاست‌های اقتصادی کشور را به ذهن‌های خام و رویازده‌ای بسپارد که پیکر نحیف اقتصاد کشور را قربانی مبارزه با دشمنان خیالی داخلی و خارجی می‌کنند و دون کیشوت‌وار به جنگ غول‌های خودساخته‌ای تحت نام لیبرال‌ها و نئولیبرال‌ها و راست‌ها و چپ‌ها و غیره می‌روند؟ قرار است دولت در حوزه‌های مولّد برای رشد صنعتی و مشاغل پایدار و افزایش تجارت محصولات سرمایه‌گذاری کند، یا باز با دستاویز به ایده شکست‌خورده «مسکن به عنوان پیشران اقتصاد!»، سرمایه عظیمی از کشور را خرج منافع انبوه‌سازان و ساخت‌وساز کند تا کالایی غیرقابل تجارت تولید شود و باز مانند سابق، نقدینگی در خانه‌های خالی یا مال‌ها و مگامال‌ها حبس شود و سرانجام مشاغل پایداری هم ایجاد نشود؟ قرار است سیاست خارجی کشور را به سود توسعه اقتصادی و رهایی مردم به‌ویژه فقرا از رنج و گرفتاری تنظیم کنیم، یا باز به آتش دشمنی‌های بی‌ثمر و انزواآور بدمیم؟ خلاصه بگویم قرار است به آینده ایران بیاندیشیم، یا به سال ۸۴ بازگردیم؟

عضو شورای شهر تهران ادامه داد: نه فرصت زیادی برای بازسازی اقتصاد کشور داریم و نه با این مخمصه‌های پیچیده داخلی و بین‌المللی، گزینه‌های زیادی در پیش رویمان فراهم است، قرار است با استمداد از علم و دانش و تخصص، قدم به قدم راه آرامش و توسعه و رفاه برای ملّت را بپیماییم، یا با برگماشتن افراد نالایق و اذهان شعارزده، در زیر حجاب شعارها و وعده‌های دروغین، منافع خاص و گروهی را به هزینه مصالح کشور و ملّت پیش ببریم؟ انتخاب رئیس جمهوری بعدی کدام است؟ عقلانیت و تخصص و مصالح عمومی، یا فریب و ناشایستگی و منافع خاص؟

حبیب زاده در پایان گفت: ای کاش رئیس‌جمهور بعدی، خط بطلانی بر خط و ربط‌های جناحی و ایدئولوژیک بکشد و القائات خطرناک افراد خام یا مغرضی که اقتصاد و سیاست و کیان کشور را به مخاطره می‌اندازد، کنار بگذارد، و در مسیر منافع ملّی گام برداشته و بکوشد اجماعی از نخبگان و متخصصان و نیروهای سیاسی ورای روابط جناحی ایجاد کند، شاید بتوان از این بزنگاه تاریخی و حیاتی کشور را گذر داد و در تاریخ دراز این سرزمین کهن‌سال، نامی نیک از خود باقی گذاشت. باشد که قضاوت تاریخ از دوران ما مایه سربلندی باشد، نه سرافکندگی.

مردم انتظار زندگی با کیفیت دارند 

رییس اتاق مشترک بازرگانی ایران و سوییس نیز اظهار داشت: اقتصاد مسئله‌ای نیست که بتوان با شعار روی آن پوشش گذاشت. برای مصرف‌کننده کاملا واضح است که وضعیت اقتصادی در چه نقطه‌ای قرار دارد. هر مشکلی وجود داشته باشد در مصرف خود را نشان می‌دهد. بنابراین شاید اقتصاد جزو معدود مواردی باشد که شعار در مورد آن جواب ندهد.

شریف نظام مافی در مورد شعارهای اقتصادی کاندیداهای ریاست جمهوری اظهار کرد: در واقعیت‌های اقتصادی ما فرقی نمی‌کند که کدام کاندیدا برنده شود، مشکلات و گلوگاه‌های اقتصاد ما و راه حل‌های آن هم کاملا مشخص است. بنابراین شعارهای انتخاباتی را باید با همان دید انتخاباتی بررسی کرد. روزی که هریک از این کاندیداها قدرت اجرایی کشور را به دست بگیرد متوجه خواهد شد که راه‌حل‌ها با راه‌حل‌هایی که دولت فعلی دنبال می‌کند تفاوتی نخواهد داشت. برای عمده مشکلات اقتصاد ما فرقی نمی‌کند که افراد چه شعارهایی در زمان انتخابات داده باشند.

وی افزود:‌ بنابراین نباید چندان تجارت و اقتصاد آزاد را از نظر شعارهای انتخاباتی تحت تاثیر قرار داد. یک گفته مشهور از رهبر چین وجود دارد که می‌گوید فرقی نمی‌کند گربه به چه رنگ باشد، گربه باید موش را بگیرد. مشکلات اقتصادی ما نیز به همین شکل است. تورم، مشکلات بانکی، مشکلات تجاری و مشکلات چرخه تولید مسائل اساسی اقتصاد ما هستند.

مافی تصریح کرد: اگر راه پوپولیستی جواب‌ می‌داد تا کنون کارگر شده بود، اگر اقتصاد دولتی جواب این مسائل بود تا کنون کاربرد داشت. اگر هم اقتصاد آزاد و اعتماد به بخش خصوصی مدنظر دولتمردان ما باشد قطعا جواب متفاوتی خواهند گرفت. مهم نیست که شعار سیاسی افراد چیست بلکه مهم این است که این شعارها در زمینه اجرا کارکرد دارد یا خیر.

رییس اتاق مشترک بازرگانی ایران و سوییس خاطرنشان کرد:‌ اقتصاد مسئله‌ای نیست که بتوان با شعار روی آن پوشش گذاشت. برای مصرف‌کننده کاملا واضح است که وضعیت اقتصادی در چه نقطه‌ای قرار دارد. هر مشکلی وجود داشته باشد در مصرف خود را نشان می‌دهد. بنابراین شاید اقتصاد جزو معدود مواردی باشد که شعار در مورد آن جواب ندهد.

وی با اشاره به انتظارات اقتصادی مردم گفت:‌ انتظارات مردم کشور ما متفاوت از انتظارات مردم دیگر کشورها نیست. تمام مردم انتظار زندگی با کیفیت دارند که از نظر اقتصادی بتوانند کار کنند و پویایی داشته یا به بهداشت خوب و دارو دسترسی داشته باشند؛ برای فرزندان آنها تحصیلات خوب و بازار کار باشد. بنابراین انتظارات مردم ما فراتر از حالت عادی نیست. خواسته‌های مردم بسیار طبیعی هستند، هر زمان هم که رکود وجود دارد و وضعیت اقتصادی غیرمناسب است، بیشتری آسیب آن را اقشار آسیب‌پذیر می‌بینند.

مافی در ادامه بیان کرد: فعالین اقتصادی و به خصوص کسانی که در بازار مشغول هستند، پوست‌شان کلفت‌تر از آن شده که با محقق نشدن این شعارها دلسرد شوند. کسانی که در اقتصاد ایران فعال هستند به خوبی می‌دانند که چه مشکلاتی وجود دارد و در چه نقطه‌ای ایستاده‌ایم. فکر نمی‌کنم این شعارها روی زندگی مردم هم تاثیر بگذارند، آنچه که روی زندگی مردم موثر است و می‌تواند فشارها را افزایش یا کاهش دهد، عملکرد اقتصادی است.

اولین گام دولت بعد کاهش دلار به زیر ۸ هزار تومان باشد/ سوء استفاده از مصیبت معیشتی مردم فاجعه است/خیانت به جامعه با شعارهای پوپولیستی

استاد اقتصاد دانشگاه الزهرا نیز اظهار داشت: به نظر بنده اولویت اصلی، مسئله تولید است منتها تولید تنها با شعار درست نمی‌شود بلکه نیازمند اقدامات عملی است. برای شکل‌گیری تولید باید سرمایه‌گذاری توسط مردم یا دولت صورت بگیرد که این کار با دلار 24 یا 25 هزار تومانی عملا منتفی است از همین روز از اولین گام با کاهش دلار به زیر 8 یا 9 هزار تومان است

حسین راغفر در مورد اولویت اصلی رئیس جمهور بعدی در زمینه اقتصاد، اظهار داشت: به نظر بنده اولویت اصلی، مسئله تولید است منتها تولید تنها با شعار درست نمی‌شود بلکه نیازمند اقدامات عملی است. برای شکل‌گیری تولید باید سرمایه‌گذاری توسط مردم یا دولت صورت بگیرد که این کار با دلار 24 یا 25 هزار تومانی عملا منتفی است از همین روز از اولین گام با کاهش دلار به زیر 8 یا 9 هزار تومان است تا از این طریق سرمایه‌گذاری محقق و تولید، اشتغال و معیشت مردم افزایش یابد.

وی ادامه داد: متاسفانه برای این موضوع مقاومت‌های زیادی وجود دارد که اولین مانع آن هم همین تصمیم‌بگیران کنونی هستند. بنده در هیچ برنامه‌ای از سخنرانی‌های داوطلبان ریاست جمهوری این موضوع را مشاهده نکردم. بنابراین با ادامه روند موجود، انتظار عمیق‌تر شدن بحران اقتصادی را باید داشته باشیم.

این اقتصاددان با اشاره به شعارهای پوپولیستی برخی از کاندیداها بیان داشت: این شعارها نشدنی و امکان‌ناپذیر است و کسی که این شعارها را می‌دهد خود را اقتصاددان می‌داند و این یک فاجعه است چون فکر می‌کنند با این شعارها عوام‌فریبی می‌کنند و این یک خیانت بزرگ به مردم و جامعه است.

راغفر تاکید کرد: تعجب می‌کنم این افراد چگونه تایید صلاحیت شدند، یعنی کسانی که با فریب مردم و سوءاستفاده از مصیبت‌های معیشتی مردم به دنبال رأی جمع کردن هستند و این تاسف‌بار است.

استاد اقتصاد دانشگاه الزهرا متذکر شد: ارزیابی من از واکنش‌های فضای عمومی در مورد نوع گزینش شورای نگهبان نه تنها موجب امیدبخشی نشده بلکه موجب تضعیف امید بخشی از مردم شده است و امیدوارم علیرغم همه ضرباتی که به چشم‌انداز امید آنها در سالهای اخیر خورده، با حضور و مطالبه‌گری از دولت بعدی، انتظارات منطقی بر تصحیح رفتار دولت را داشته باشند.

وی ادامه داد: متاسفانه در 32 سال اخیر انحراف بزرگی در جهت‌گیری‌های اقتصادی کشور اتفاق افتاده است و باید امیدوار باشیم که دولت بعدی این مسیر را تصحیح کند که متاسفانه در موضع گیری‌های داوطلبان دیده نمی‌شود.

راغفر تاکید کرد: در مجموع اگر مسیر موجود اصلاح نشود، روند نرولی اقتصاد شتاب بیشتری می‌گیرد و بحران اقتصادی و سپس اجتماعی عمیق‌تر می‌شود.

نباید شاهد تندروی و یکجانبه‌گرایی در جریان انتخابات باشیم

رئیس شورای شهر تهران گفت:‌ بزرگترین قدرت و پشتوانه نظام جمهوری اسلامی در این ۴۲ سال، همین حمایت وحضور مردم بوده است و کسانی که در تریبونهای رسمی، حضور و مشارکت مردم را غیرلازم فرض می‌کنند، تیشه به ریشه نظام می‌زنند.

محسن هاشمی در جریان دویست و نود و هشتمین جلسه شورای شهر تهران در نطق پیش از دستور خود گفت:‌ در آستانه سی و دومین سالگرد ارتحال امام خمینی قرار داریم، همه می‌دانیم که انقلاب اسلامی میراث بزرگ امام خمینی برای ایرانیان بود که مردم محور، ستون و روح انقلاب محسوب می‌شوند.

او ادامه داد:‌ بدون حضور و همراهی مردم، نهضت امام خمینی که از ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲ آغاز شد، در همان آغاز به پایان می‌رسید اما این مردم بودند که با فدا کردن جان و مال و آسایش خود، نهضت را زنده نگه‌ داشتند و به پیروزی رساندند و هم اکنون نیز آنرا حفظ می‌کنند.

هاشمی با تاکید بر اینکه بزرگترین قدرت و پشتوانه نظام جمهوری اسلامی در این ۴۲ سال، همین حمایت وحضور مردم بوده است، گفت: کسانی که در تریبونهای رسمی، حضور و مشارکت مردم را غیرلازم فرض می‌کنند، تیشه به ریشه نظام می‌زنند.

رئیس شورای شهر افزود: قطعا تفکیک بین حکومت اسلامی و جمهوری اسلامی و یا صحبت از مشروعیت و مقبولیت در اسلام ناب و انقلاب اسلامی پذیرفته شده نیست و نمی توان اسم حکومتی که از حمایت و نقش آفرینی اکثریت مطلق جامعه برخوردار نباشد را حکومت اسلامی گذاشت.

هاشمی با بیان اینکه بزرگترین ضربه به جمهوری اسلامی، دلسرد کردن و مایوس کردن مردم و بستن فضای حضور ونقش آفرینی آحاد جامعه در سرنوشت کشور است گفت: هرکس در هرمسئولیت و جایگاهی با این جریان همراه شود با جریان اصیل انقلاب واسلام ناب محمدی با قرائت امام و رهبری که مبتنی بر مردمسالاری دینی است فاصله دارد.

او ادامه داد: با توجه به اینکه فرصت انتخابات گذرا است و اگر در این فضا آسیبی به اعتقاد مردم بخورد و با تندروی و یکجانبه گرایی، جریانی ایجاد شود، آثار درازمدت و ماندگاری خواهد داشت که با پایان انتخابات پایان نمی‌یابد.

رئیس شورای شهر در پایان گفت:‌ مناسب است جریانی که خود را از هم اکنون پیروز انتخابات فرض کرده است، به جای تخریب وتحقیر دیگران، از شیوه گفتگو واقناع استفاده کند تا آسیبهای وارد شده به اعتقاد و اعتماد عمومی را کاهش دهد.

بازدید از صفحه اول ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره
عضویت در خبرنامه
انتشار یافته: ۱۸
علی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۳۰ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
34
هر زمان مردم ایران بنده خدا شدند و از شرک و خرافات و قبر پرستی و بندگی توبه کردند می توانند با عزت و احترام زندگی کند.
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۲۳:۰۵ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
احسنت
شهروند
| Iran, Islamic Republic of |
۰۳:۵۳ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۰
آفتاب .....!!
واقعا فکر کردین ملت شماها رو نشناختن؟؟
خودتون ساااالها باعث وضع موجود بودین.
حالا طلبکار شدین؟؟؟
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۳۸ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۲
دم انتخابات هست و الان داريد اعتراف ميكنيد مردم ایران صدقه و هبه نمی‌خواهند، حقشان را می‌خواهند..
صدیق
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۴۱ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
32
هیچگاه با این شرایط مردم به حق خود نخواهند رسید و با این طرز رفتار با مردم اقتصاد همچنان اقتصاد صدقه ای خواهد بود
غیر قابل نشر
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۵۰ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
2
32
اگه حقشونا بگیرند که دوباره "زیر بار ستم نمی کنند زندگی"
kmp
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۵۷ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
9
8
سايت آفتاب پخش كن لطفا - هميشه نظراتم را نمايش نميدي صداي يك جانبه نباش:
جناب حبيب زاده
يارانه نقدي صدقه نيست حق قطعي و مسلم مردم است همچنانكه اكثر كارمندان دولت بدون اينكه كار خاصي انجام دهند حقوق ميگيرند و همچنانكه در تمام كشورها به مردم حق سرانه مي دهند حالا وقتي نوبت مردم ايران رسيد شد صدقه؟!! شما نميتوانيد با حق مردم عناد كنيد يا اينكه اسم بد روي آن بگذاريد و به مردم اهانت كنيد صدقه حقوق نابحق شماست و آنهايي كه رو درروي حقوق مردم قرار گرفته اند اگر توان خدمت به مردم نداريد و آنها را در شرايط بسيار بد ركود برجامي و كرونايي تنها و بي پناه گذاشتيد اسماء ديگر روي حق آنها نگذاريد هرچند صدقه هم پاك و حلال است!
کارمند ساده
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۴۹ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
1
18
خط فقر برای هر نفر ایرانی 10 میلیون تومان در ماه و در سال 1400 است بنابراین یک خانواده کارمند یا کارگر ساده 4 نفره ایرانی باید 40 میلیون تومان ماهیانه حقوق و مزایا داشته باشد ؟ آیا دارد ...
ناشناس
|
United States
|
۱۴:۰۲ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
22
این داستان همچنان ادامه خواهد یافت به آنها می گویم که فکر می کنند رایشان موثر است
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۵۵ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
6
هر زمان که به جای وعده های توخالی کاندیداهای ریاست جمهوری برنامه مدون ارائه کردند آنموقع میتوان به کور سوی امید دل بست الان هنوز خودشان با عوام فریبی دنبال جذب رای هستند
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۰۰ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
13
زندگی با کیفیت تو سرمون بخوره.امروز یه محافط ارت داریخچال و یه سیار فشار قوی ۴پل خریدم ۵۵۰ هزارتومن.
اگه نخرم باید برا سوختن یخچال توی این نوسان برق و قطعی مکرر موتور یخجال سوخته بشه بخرم ۶میلیون.
به کی بگی دردت رو.
چرا ما اینطور شدیم.
کشورهای حاشیه خلیج مردمشون بهترین اجناس رو دارن استفاده میکنن مگه آدم چندبار زندگی میکنه که هی سختی بکشه.خدایا کمک
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۲۳:۰۶ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
خوب برید رای بدید تا درست بشه
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۳۵ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
13
از کجا به کجا رسیده ایم!!!
شهروند
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۴۷ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
2
4
عجب رویی دارین!!
خودتون گند زدین ، حالا طلبکارم شدین؟؟؟؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۱:۳۴ - ۱۴۰۰/۰۳/۰۹
0
4
آفتاب که جرات انتشار کامنت بدون توهین رو هم نداری
ناشناس
|
Germany
|
۰۷:۲۰ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۰
0
2
امیدی نیست.
Ali
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۴۳ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۰
0
9
باعث و بانی این وضع که اقتصاد به اینجا رسیده کیه؟؟
پاسخ ها
ناشناس
| Iran, Islamic Republic of |
۱۱:۰۱ - ۱۴۰۰/۰۳/۱۰
اون مقامی که هیچ وقت تغییر نمی کنه
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین
پرطرفدار ترین عناوین