به گزارش آفتاب نیوز،
آفتاب: وقتی ستاره افول میکند، اخلاق را میبازد و مسیر قهقرا آغاز میشود. این پایان ستارههای زرد است نه سرخ!
روزی میخواست ستارهای بیبدیل باشد پس پلههای ترقی را دوید و پیراهنهای ملی را یکی پس از دیگری پوشید.
وقتی هنوز جوان بود، آیندهدار و مستعد نشان داد و مهرهای قابل اعتماد در مستطیل سبز.
اما روزهای طلاییاش در بزرگسالی رو به افول گذاشت و ستاره سرخ نحسی 13 پیراهنش را چشید. دیگر کسی او را دوست نمیداشت و ستاره هر روز شعبدهای رو میکرد.
سپردن بازوبند کاپیتانی ارتش سرخ هم نتوانست روح ناآرام او را به ساحل آرامش برساند و او همچنان افسارگسیخته بود و جنجالساز.
وقتی قطبی هدایت سرخها را پذیرفت دور از ذهن نبود که این بازیکن عصیانگر به زودی ساز مخالفت با مربی خوشبرخورد و آرام سرخ پوشان را خواهد نواخت و چنین شد.
قطبی او را نمیخواست ولی مدیران باشگاه میدانستند اخراج شماره 13 یعنی آغاز حاشیه. امپراطور دیگر تحمل کنار آمدن با او را نداشت و شیث هم آمار شیطنتهایش روندی صعودی گرفته بود. دیگر آخر خط نزدیک بود و او هر روز محکمتر بر بختش پا میگذاشت. بالاخره امپراطور سرخ به سیم آخر زد:" اینجا یا جای من اینجاست یا جای شیث" .
ستاره سرخ، زرد شد و حالا باید 13 را در جایی دیگر بر تن کند. به نظر میرسد پرسپولیس دیگر جای او نیست. این عاقبت یک ستاره است آیا او دوباره خواهد درخشید!