پایگاه خبری آفتاب
۱۸ /خرداد /۱۴۰۵
Monday 08 June 2026
کد خبر:۸۹۰۰
۲۱:۳۳
۱۳۸۴/۰۵/۱۶

وقتي الجزيره دايه مهربان تر از مادر مي شود

۲۱:۳۳
۱۳۸۴/۰۵/۱۶
به گزارش آفتاب نیوز، اتحاديه اروپا مي گويد هدف از طرح پيشنهادي اش، اجازه دادن به ايران براي داشتن فن آوري هسته اي و جلوگيري از ساخت بمب اتم توسط ايران مي باشد.
در اين راستا حسين موسويان يكي از اعضاي تيم مذاكره كننده ايراني گفته است كه: طرح پيشنهادي اروپا غير قابل پذيرش است و ما آن را رد مي كنيم. رئيس جمهور ايران آقاي احمدي نژاد نيز در اين خصوص گفته است كه: ما به قواعد بين المللي احترام مي گذاريم امّا اين مسئله شامل كساني نمي شود كه به حقوق ما تجاوز مي كنند.
از سوي ديگر آقاي فيليپ دوست بلازي وزیر امورخارجه فرانسه نيز در واكنش به نپذيرفتن طرح پيشنهادي اروپا گفت: ما اصرار داريم كه رهبران ايران وقت بيشتري را براي بررسي و دقت در پيشنهادهاي اروپا اختصاص دهند و اميدواريم كه ايران طرح پيشنهادي ما را به دقت بخواند و تا زماني كه ايران حاضر باشد، ما آماده مذاكره با آنها هستيم. امّا در صورتي كه ايران بخواهد فعاليتهاي هسته اي اش را از سر بگيرد، ما ساكت نخواهيم نشست. او همچنين افزود اگر ايران به پيشنهادهاي ما گوش ندهد پرونده اش را به شوراي امنيت سازمان ملل خواهيم فرستاد. در رويدادي موازي، اين روزها پيشنهاد قطع مذاكرات با اروپا پس از دريافت طرح پيشنهادي اروپا و پاسخ منفي ايران موضوعي است كه در برخي محافل داخلي و خارجي شنيده مي شود. اين در حالي است كه اروپا ايران را به خويشتنداري و بررسي پيشنهادهايش و ادامه مذاكره براي حل مسئله ترغيب مي نمايد. اكنون اين پرسش در محافل هسته اي مطرح است كه آيا قطع روند مذاكرات در شرايط حاضر مي تواند دستاوردهاي هسته اي ايران را حفظ كند و آيا بدون مذاكره با كشورهاي ديگر مي توان پرونده هسته اي را به سرمنزل مقصود كه همانا دستيابي به چرخه سوخت هسته اي و غني سازي اورانيوم در داخل مي باشد، رساند. آفتاب اين پرسش را با يكي از كارشناسان هسته اي در ميان گذاشت او در جواب گفت: به نظر من در صورت قطع روند مذاكرات، شاهد فشار بر ايران به وسيله تحريمها و ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت سازمان ملل باشيم. بنابراين عاقلانه تر آن است كه ضمن حفظ مواضع و پافشاري بر آن، مذاكرات را ادامه دهيم.
او افزود: كليه كساني كه در داخل و خارج كشور بر اين قطع مذاكرت با اروپا اصرار مي ورزند، سعي در ايجاد جنگ رواني و تخريب عليه ايران را دارند و با مطرح كردن مكرر خواسته خود مبني بر قطع روند همكاري با اروپا در صددند تا جمهوري اسلامي ايران را به جاي تعامل به چالش با دنيا بكشانند. اين كارشناس مي افزايد: تلويزيون الجزيره كه قبلاً مخالف شديد برنامه هاي هسته اي ايران بود و بارها مقامات اروپايي را براي فشار بر ايران تحريك مي كرد؛ اكنون ايران را تحريك به قطع مذاكره مي نمايد و پاكستان را به عنوان يك مدلي كه ايران بايد از آن الگوبرداري كند ذكر مي نمايد كه بايد هر چه زودتر به فن آوري بمب هسته اي دست پيدا كند! او مي افزايد: سؤالي ديگر كه در اينجا مطرح مي شود اين است كه خبرگزاريهاي عربي كه همواره با حضور فعال ايران در منطقه داشته اند چطور شده است دايه مهربان تر از مادر شده اند سنگ خودكفايي علمي و اقتصادي ايران را به سينه مي زنند. مگر غير از اين مي تواند باشد كه آنها با طرح چنين مباحثي در شرايط حساس سعي در به چالش كشيدن ايران با دنيا دارند چرا كه هر عقل سليمي واقف است كه خروج ايران از روند مذاكرات تبعات نامطلوبي به دنبال خواهد آورد. ضمن اينكه كليه زحمات كشور در اعتمادسازي در افكار عمومي دنيا كه از چهره ايران ترسيم شده بود، از بين خواهد رفت. او در خاتمه گفت: ما بايد برخلاف نظر تلويزيون الجزيره هم بر مواضع خود (كه استفاده صلح آميز از فن آوري هسته اي است، پايداري كنيم و در عين حال، مذاكرات را به طور فعال، دنبال نماييم. ما نبايد در اين مقطع حساس، فريب بخوريم و از زمين مذاكره بيرون بياييم.
گزارش خطا
ارسال پیام
captcha
پیام های شما
ناشناس
-
۱۰:۰۷ - ۱۳۸۴/۰۵/۱۷
اين فكر كه با ادامه مذاكرات به شيوه فعلي در نهايت اروپا و آمريكا حق ايران را در بهرمندي از چرخه سوخت هسته اي به رسميت خواهند شناخت خوش خيالي محض است. شتر سواري دولا دولا نميشود ما يا ميخواهيم چرخه سوخت داشته باشيم يا نميخواهيم اگر تصميم خود را در بهره مندي از چرخه سوخت گرفته ايم حركت به اين سمت جز با مواجه با تهديدهاي غرب نيست.ترس ازاين مواجه تنها ما را از برخورداري از چرخه سوخت محروم نميكند تسليم در برابر تهديد و تن دادن به خواسته هاي غرب بابي را باز ميكند كه هميشه ما را دنباله رو خواسته هاي غرب نگه دارد. در تحليلهاي منابع غربي به كرات اين موضوع كه ايران هميشه وقتي تهديد جدي باشد عقب نشيني ميكند ديده ميشود. رفتار ما در گذشته به آنها آموخته است كه اگر بخواهند چيزي را به ما تحميل كنند با وارد آوردن فشار و تهديد جدي ميتوانند به مقصود خود دست يابند. تنها راه اين كه به آنهاياد دهيم چماق بالاي سر ما نگه ندارند مواجه با آن است. اگر قرار بر اين بود كه هميشه خواسته هاي غرب بر اين كشور حاكم باشد و ما هم زندگي آرامي را تجربه كنيم ديگر چه نيازي به انقلاب بود؟ انقلاب براي آن انجام شد كه مستقل باشيم و خود براي خود تصميم بگيريم. اگر در هر حركتي به خوشايند غرب توجه كنيم و در صورت تهديد راه كج كنيم به كجا خواهيم رسيد؟
پاسخ