به گزارش آفتاب نیوز، 
مولام، که هنگام مرگ 55 سال داشت و چند سال پيش نيز تحت درمان تومور مغزی قرار گرفته بود، اوايل ماه جاری به دليل زمين خوردن در خانه خود به حالت اغما فرو رفت و به بيمارستان انتقال يافت و بامداد روز جمع، 19 اوت، بدون اينکه به هوش آمده باشد، درگذشت.
وی به دليل بيماری از نمايندگی مجلس کناره گرفته بود و در پی درمان عارضه تومور مغزی با مشکل در حفظ تعادل خود مواجه بود و ظاهرا همين نيز عامل زمين خوردن وی بود.
تونی بلر، نخست وزير، با صدور بيانيه ای نسبت به درگذشت خانم مولام ابراز تاثر کرده و از وی به عنوان شخصی سرشار از نشاط و زندگی تجليل به عمل آورده است.
بلر گفت که در پشت ظاهر مهربان و ساده مو مولام "يکی از نافذترين و پيچيده ترين مغزهای سياسی که تا کنون شناخته ام پنهان بود، يک سياستمدار فطری که می توانست به سرعت شرايط را تشخيص دهد و ارزيابی کند."
مو مولام مدتها بيماری خود را از رسانه ها پنهان می داشت و تغييری که درمان تومور مغزی در ظاهر وی پديد آورد به موضوعی برای طنز پردازی روزنامه هايی مبدل شده بود که پس از کشف واقعيت شهامت او را مورد ستايش قرار دادند
نيل کيناک، رهبر سابق حزب کارگر، خانم مولام را شخصيتی جدی، تيزبين، نکته سنج و مبارز توصيف کرده است.
همچنين، مايکل هوارد، رهبر حزب مخالف محافظه کار، گفته است مو مولان از محبوبيت بسياری برخوردار بود و شرافتمندی، صراحت لهجه و نکته سنجی وی باعث غنی تر شدن صحنه سياسی و اجتماعی بريتانيا شد.
چارلز کندی، رهبر حزب ليبرال دموکرات نيز با يادآوری بيماری طولانی مو مولام گفته است که وی چه در زندگی اجتماعی و سياسی و چه زندگی خصوصی خود شهامتی خارق العاده از خود نشان می داد.
مو مولان در سال 1949 متولد شد و در سنين جوانی با پيوستن به حزب کارگر، به فعاليت های سياسی روی آورد.
نخستين شغل وی استادی دانشگاه بود اما در سال 1987، خانم مولان به مجلس عوام راه يافت و به زودی توانست احترام و اعتماد رهبری حزب را به خود جلب کند.
مو مولان از طرفداران وفادار نظرات تونی بلر محسوب می شود و از جمله نخستين اعضای حزب کارگر در مجلس بود که برای دستيابی بلر به رهبری حزب به فعاليت پرداخت.
با پيروزی حزب کارگر در انتخابات سال 1997، وی به عنوان وزير مسئول امور ايرلند شمالی وارد کابينه شد و در تدوين "توافقنامه جمعه نيک" به منظور خاتمه دادن به مناقشه ايرلند شمالی مشارکت داشت و فعاليت وی يکی از عوامل دستيابی به اين توافقنامه محسوب می شود.
گرچه خانم مولان برای مدتی از عوارض ناشی از تومور مغزی رنج می برد اما بيماری خود را از رسانه ها پنهان می کرد و تغييری که اين بيماری در ظاهر وی پديد آورده بود به موضوعی برای طنزپردازی روزنامه های تبديل شده بود.
پس از آنکه خانم مولان خبر بيماری خود را فاش کرد، همين رسانه ها از وی به عنوان يک فهرمان نام بردند.
در سال 1999، مو مولان از سمت وزارت ايرلند شمالی کنار گذاشته شد هرچند خود اصرار داشت که آماده نيست از کار کناره گيری کند.
وی در سال 2001 از نمايندگی مجلس و صحنه سياست کناره گرفت و به فعاليت های تلويزيونی روی آورد و به چهره ای آشنا برای بينندگان تبديل شد