پیش‌بینی ناسا؛ فاجعه بزرگ در سال 2013

به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: ارزیابی‌های ناسا نشان می‌دهد که توفان خورشیدی سال 2013 یک فاجعه بزرگ است، چون شدت آن 20 برابر ویرانگرتر از اثرات ناشی از عبور توفان کاترینا در آمریکا است و می‌تواند عملکرد شبکه‌های تلویزیونی و اینترنت را به شدت مورد تهدید قرار دهد. 

دانشمندان ناسا پیش‌بینی کردند که توفان خورشیدی که قرار است در سال 2013 رخ دهد می‌تواند برای زمین به یک فاجعه بزرگ و حتی نابودی دنیا تبدیل شود.

در تقویم مایاها 21 دسامبر 2012 به عنوان پایان دنیا پیش‌بینی شده است. اکنون گروهی از دانشمندان ناسا با بررسی رفتار خورشید هشدار دادند که پایان دنیا با یکسال تاخیر می‌تواند در سال 2013 رخ دهد.
ارزیابی‌های ناسا نشان می‌دهد که توفان خورشیدی سال 2013 یک فاجعه بزرگ است چون شدت آن 20 برابر ویرانگرتر از اثرات ناشی از عبور توفان کاترینا در آمریکا است و می‌تواند عملکرد شبکه‌های تلویزیونی و اینترنت را به شدت مورد تهدید قرار دهد.

دانشمندان ناسا در این خصوص اظهار داشتند: "زمین و فضا به روشی کاملا جدید برای تاریخ بشریت با هم تمام خواهند گرفت."

فوریه گذشته که ناسا رصدخانه دینامیک خورشید (SDO) را پرتاب کرد محققان لابرتوار روترفورد در آکسفورد شایر انگلیس در خصوص اثرات بادهای خورشیدی بر روی بازی‌های المپیک 2012 هشدار دادند.

اکنون کارشناسان ناسا نسبت به خطرات بالقوه‌ای که توفان عظیم خورشیدی در فاصله 150 میلیون کیلومتری و در سال 2013 می‌تواند برای زمین داشته باشد هشدار دادند.

به گفته این محققان، در حال حاضر فعالیت خورشیدی بسیار شدید شده است و در سال‌های آینده نیز میزان آن افزایش خواهد شد و منجر به بروز یک فاجعه بی‌سابقه خواهد شد. این توفان بر روی سیستم‌های انرژی و ارتباطات زمین اثر خواهد گذاشت و عملکرد پلاسمای خورشیدی به شدت زندگی مملو از فناوری امروز را مختل خواهد کرد.

براساس گزارش تلگراف، این توفان‌ها می‌توانند تمام ابزارها از آی- پاد تا ماهواره ها را در معرض نابودی قرار دهند و منجر به قطع برق در بسیاری از مناطق دنیا شوند.

رصدخانه SDO در ماه‌های اخیر تصاویر منحصربفردی از لکه‌های خورشید در فتوسفر (لایه خارجى بسیار داغ اتمسفر خورشید) را ارائه کرده است. این لکه‌های درخشان که با روشن شدن خود میزان زیادی انرژی آزاد می‌کنند از این مسأله حکایت دارند که ستاره مادر وارد بیست و چهارمین چرخه فعالیت خود (از زمانی که ستاره‌شناسان با کمک دستگاه‌های اپتیکی شروع به رصد آن کرده‌اند) شده است.

به طور متوسط چرخه‌ها 11 سال را طی می‌کنند و بنابراین از حدود 2قرن و نیم قبل دانشمندان با وسواس خاصی اطلاعات مربوط به خورشید را جمع‌آوری کرده‌اند.