گل استقلال را فلاح نزد!

استقلال در جام حذفی همانطور که انتظار می‌رفت، بازی را تهاجمی آغاز و خیلی زود هم به گل برتری رسید.

ساپینتو از ابتدای این فصل تلاش می‌کرد آبی‌ها را به ذات و ویژگی اصلی این تیم بزرگ برگرداند. استقلال و پرسپولیس محبوب و پرافتخار شدند، چون از شروع بازی روی دروازه هر حریف حمله و تا رقیب به خود بیاید، دو سه گل پیش می‌افتادند. همین ویژگی باعث برتری روانی دو تیم بزرگ بود و آنها سالی یکی دو بار شکست می‌خوردند.

اما این سال‌ها همین ویژگی بزرگ از استقلال رخت بسته و مرد پرتغالی به درستی ریشه مشکل را یافته و سعی در حل مساله داشت. استقلال از جایی به ترکیب ایده آل رسید که بازی را با برتری آغاز و بعد چند برد و رسیدن به صدر، برتری روانی لازم را هم بدست آورد. اما از جایی که دیگر نتوانست گل زودهنگام را بزند، دوباره به بحران رفت.

تعطیلی نیم فصل و استراحت، سپس بازی آسان جام حذفی، فرصتی بود تا ساپینتو دوباره تیمش را به اصل خود برگرداند. دیدیم که در شروع بازی با فولاد هرمزگان، سامان فلاح با چه شلیک بی نقصی گل اول را در دقیقه سوم زد. بازیکنی جوان که این دو فصل بیشترین انتقادات از او می‌شد و اساسا عادت نداشتیم او را روی دروازه حریف ببینیم.

حتی مواقعی که استقلال از رقبا عقب و بازی به وقت‌های اضافه می‌رفت، باز فلاح برای کرنر‌ها و کاشته‌ها هم جلو نمی‌آمد تا از قدرت سرزنی استفاده کند. آنچه باعث شد او در شروع بازی جلو بیاید، روحیه و اعتماد به نفسی بود که حلقه گمشده آبی‌ها در این مدت قلمداد می‌شد؛ و دیدیم که چه شلیک بی نقصی داشت، مثل یک مهاجم گلزن بدون استرس با ضربه‌ای دقیق.

در واقع گل برتری استقلال در مقابل فولاد هرمزگان را سامان فلاح نزد، اعتماد به نفس زد که هدیه ساپینتو به بازیکنانش بود!