سهم چه کسی در گل خوردن استقلال بیشتر بود؟ فرعباسی، مدافعان، هافبکها یا ساپینتو؟
استقلال در دیدار رفت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان، میزبان الحسین در دبی بود. آبیها در هر دو نیمه تیم برتر میدان بودند و فرصتهای بسیار خوبی را برای گل زنی، یکی بعد از دیگری از دست دادند تا طبق قانون نانوشته فوتبال، تنبیه شده و با یک شلیک غافلگیر کننده، گل اول را دریافت کنند.
این گل از فاصله ۳۰ متری و روی موج دوم حمله به ثمر رسید. کارشناسان و اهل فن در چنین مواردی اقدام به بررسی میزان قصور افراد مختلف در آنالیزهای خود میکنند و خلاف هواداران عادی فوتبال -که فقط دروازهبان را میبینند- تیمی که گل میخورد، از آن جلو تا روی نیمکت، همه مقصرند.
قطعاً در این گل حبیب فرعباسی تقصیر داشت، اما همه گناه گردن او نبود. مربیان در تمرینات وظیفه جمع کردن توپهای سوم جلوی خط دفاع را مشخص میکنند که در بیشتر موارد، برعهده هافبک دفاعی است. در این صحنه رزاق نیا به سمت ضربه زننده حمله کرد، اما خیلی دیر و دیدیم واکنش او نتوانست مانع شلیک حریف شود.
بعد از هافبکهای دفاعی، مدافعان میانی هم تقصیر داشتند. آنها که باید در دفع اولیه حمله حریف، توپ را به کنارهها میفرستادند نه مرکز زمین و در نهایت، از سهم ساپینتو هم نباید گذشت. سوای تمرینات و مرور تاکتیکها قبل بازی، او آنقدر دیر دست به تعویض زد که عملاً نه از ساقهای خسته بازیکنان حاضر در زمین کاری ساخته بود و نه ساقهای پر استرس کسانی که قرار بود به میدان بیایند.
