طارمی زیر فشار بازیها لِه شد!
شکست المپیاکوس در دربی مقابل پاناتینایکوس بار دیگر بحثی را زنده کرد که هفتههاست بهصورت آرام جریان دارد؛ نه درباره کیفیت و نه درباره تلاش، بلکه درباره مدیریت و در مرکز این بحث، دوباره نام مهدی طارمی قرار دارد؛ نه به این دلیل که افت فاحشی داشت، بلکه، چون برای یکبار دیگر مجبور شد بیش از توانش بار به دوش بکشد.
مهاجم ایرانی از اواسط دسامبر بار بسیار سنگینی را تحمل کرده و تقریبا بدون وقفه در سوپر لیگ یونان، لیگ قهرمانان اروپا و جام حذفی بازی کرده؛ چه بهعنوان یک «نُه» کلاسیک و چه در نقشی آزادتر در پشت مهاجم.
المپیاکوس به دلیل شرایط و غیبتها، آگاهانه بار هجومی تیم را روی دوش مهدی طارمی گذاشت و گلها و پاسگلهایش هم این انتخاب را توجیه کرد، اما بدن هر بازیکن هم حد و مرز دارد.
در دیدار با پاناتینایکوس، طارمی بار دیگر در مرکز جریان بازی قرار داشت؛ او پیش از گل «سبزها» در موقعیتهای ابتدایی نقش داشت، مسؤولیتپذیر بود، با دنیل پودنسی همکاری کرد و هم در صحنه ایوب الکعبی و هم در موقعیت بزرگ گلسون مارتینز به گل نزدیک شد؛ با این حال، چیزی کم بود؛ انفجار، ضربه نهایی تمیز و شدت در دوئلها برای رسیدن به گل.
این مشکل مقطعی نیست؛ طارمی در فاصله یک ماه و نیم، در ۱۰ بازی سنگین به میدان رفت. او در لیگ قهرمانان اروپا مقابل لورکوزن و آژاکس، در دربی جام حذفی برابر پائوک و تقریبا در تمام بازیهای حساس سوپر لیگ یونان در ترکیب اصلی بود و تنها یک مسابقه را از دست داد که نشانههای خستگی بهویژه در نبردهای هوایی دیده شد؛ جایی که ارسالهای پیاپی نیازمند طراوت و انفجار مقابل مدافعان میانی قدرتمند است.
بنابر نوشته سایت یونانی Thrylos۲۴، بزرگترین مسئله برای المپیاکوس خود طارمی نیست، بلکه وابستگی است. این تیم طوری نشان میدهد که انگار انتظار دارد مهاجم ایرانی هر دفاعی را باز کند و به گل برسد. وقتی این اتفاق نمیافتد، خط حمله قفل میشود، گزینههای جایگزین زمان کافی به دست نیاورده و بازیکنان دیگر کمتر از حد لازم تحت فشار قرار میگیرند که این عدم تعادل آشکار شد.
با ادامه بازیهای دشوار، المپیاکوس ناچار است در مدیریت خود بازنگری کند؛ نه فقط برای محافظت از طارمی، بلکه برای حفظ کلیت بازی تیم.
