حردانی: فوتبال بی‌رحم است، اما پایان راه نیست

تیم ملی در شرایطی از دور رقابت‌های جام جهانی کنار رفت که صالح حردانی در دو مسابقه حساس برابر بلژیک و مصر فرصت حضور در زمین را به دست آورد. حالا و پس از پایان کار ایران، این بازیکن با انتشار متنی بلند از مردم عذرخواهی کرد و از حمایت آنها قدردانی کرد.

حردانی در دیدار برابر بلژیک از ابتدا در ترکیب تیم ملی قرار گرفت و بین دو نیمه جای خود را به علیرضا جهانبخش داد. او در مسابقه بعدی مقابل مصر نیز این بار پس از پایان نیمه اول و به جای محمدحسین کنعانی‌زادگان وارد زمین شد تا در آخرین بازی ایران در جام جهانی هم در ترکیب تیم ملی دقایقی به میدان برود.

مدافع استقلال پس از پایان کار تیم ملی، در صفحه شخصی خود متنی احساسی منتشر کرد و از حسرت بازیکنان برای نرسیدن به هدف بزرگشان نوشت. حردانی در این پیام تأکید کرد که بازیکنان با امید شادی مردم وارد این مسیر شده بودند، اما فوتبال این بار روی تلخ خود را به آنها نشان داد. 

متن پیام صالح حردانی را در ادامه می‌خوانید:

گاهی هرچه تلاش می‌کنی، هرچه با امید و انگیزه قدم برمی‌داری، باز هم تقدیر مسیر دیگری را برایت رقم می‌زند.

ماه‌ها در مسیری قدم گذاشتیم که هر گامش با امید گره خورده بود؛ امیدی که از عشق و حمایت مردم عزیز ایران جان می‌گرفت. شب و روز جنگیدیم، تمرین کردیم و از هیچ تلاشی دریغ نکردیم. با وجود تمام اتفاقات و سختی‌هایی که در این مسیر پیش آمد، حتی لحظه‌ای به ناکامی فکر نکردیم. تنها یک آرزو داشتیم؛ اینکه پس از سوت پایان، سرمان بالا باشد و دل مردم سرزمینمان شاد.

اما فوتبال همیشه مطابق خواسته‌ها پیش نمی‌رود. گاهی همه چیز در چند دقیقه تغییر می‌کند و رؤیایی که برایش جنگیده‌ای، با تلخ‌ترین اتفاقات فرو می‌ریزد. جام جهانی ۲۰۲۶ هم برای ما چنین پایانی داشت و با قلبی سرشار از اندوه، مجبور به خداحافظی با این رقابت‌ها شدیم.

آنچه بیش از هر چیز برایمان اهمیت داشت، شادی مردم ایران بود؛ لبخندی که می‌توانست خستگی روز‌های سخت را برای لحظه‌ای از چهره این سرزمین بردارد. افسوس که این بار فوتبال روی دیگرش را به ما نشان داد.

با قلبی سنگین، نه از کم‌کاری، بلکه از نرسیدن به هدفی که برایش جنگیده بودیم، از همه مردم شریف ایران عذرخواهی می‌کنم و در عین حال صمیمانه از تک‌تک شما که در ورزشگاه‌ها، پای تلویزیون، در فضای مجازی و با دعا‌ها و پیام‌های محبت‌آمیزتان کنارمان بودید، سپاسگزارم. این عشق و حمایت، بزرگ‌ترین سرمایه و انگیزه ماست و هرگز فراموش نخواهد شد.

از کادر فنی، هم‌تیمی‌ها و تمام کسانی که با تمام وجود برای سربلندی نام ایران تلاش کردند نیز قدردانی می‌کنم. شاید نتیجه، آن چیزی نبود که شایسته این همه زحمت بود، اما تردیدی ندارم که این تلاش‌ها بی‌ثمر نخواهد ماند.

فوتبال گاهی بی‌رحم است، اما پایان راه نیست. شکست، آخر داستان نیست؛ آغاز مسیری است برای بازگشتی قدرتمندتر. امیدوارم به لطف خدا، روزی برسد که بتوانیم شادی و افتخاری را که شایسته مردم بزرگ ایران است، با تمام وجود به آنها تقدیم کنیم

فرزند کوچک شما صالح حردانی