آش اوماج از خمیر ریزشدهای تهیه میشود که با آرد، آب، نمک و زردچوبه آماده و پس از خشکشدن به آش افزوده میشود. عدس، پیازداغ، آب قلم و سبزیهای معطر نیز از دیگر مواد اصلی این غذای سنتی هستند.
برای تهیه این آش، ابتدا عدس همراه با پیازداغ و آب قلم پخته میشود و سپس سبزی معطر به آن افزوده میشود. در ادامه، اوماج بهتدریج داخل قابلمه ریخته میشود تا از چسبیدن قطعات خمیر به یکدیگر جلوگیری شود. پخت کامل اوماج و پفکردن آن، نشانه آمادهشدن آش برای سرو است.
آش اوماج در گذشته یکی از غذاهای ساده و گرم سفرههای خانوادگی تبریز در روزهای سرد سال به شمار میرفت؛ غذایی که بخشی از میراث خوراکی این منطقه را در خود حفظ کرده است.
امروزه با وجود تغییر ذائقه و گسترش غذاهای مدرن، برخی غذاخوریهای محلی همچنان این غذای سنتی را در منوی خود حفظ کردهاند. تهیه غذای تلخون در محدوده دروازه تهران و کوی باختر تبریز، از معدود رستورانهایی است که غذاهای محلی از جمله آش اوماج را در منوی خود ارائه میکند.
حفظ و معرفی غذاهایی مانند آش اوماج، علاوه بر زنده نگهداشتن بخشی از فرهنگ غذایی تبریز، میتواند به معرفی ظرفیتهای گردشگری و میراث ناملموس این شهر نیز کمک کند.