واکنش خانه سینما به دیوارنویسی علیه هنرمندان

 همایون اسعدیان و محمدمهدی عسگرپور در نشست خبری هیأت‌مدیره خانه سینما، ضمن تشریح برنامه‌های «هفته سینما» درباره برگزار نشدن جشن خانه سینما طی هفت سال گذشته، وضعیت سینمای زیرزمینی، حمایت معیشتی از سینماگران، ساختار صدور پروانه ساخت، نحوه انتخاب نماینده ایران در اسکار، پیگیری پرونده‌های حقوقی و امنیتی سینماگران، دیوارنویسی علیه برخی هنرمندان و رابطه خانه سینما با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سخن گفتند.

همایون اسعدیان در آغاز این نشست با اشاره به برگزاری برنامه‌های هفته سینما گفت: قرار بود این برنامه هم‌زمان با روز سینما برگزار شود، اما به دلایلی تصمیم گرفتیم آن را به شکل گسترده‌تری در قالب «هفته سینما» برگزار کنیم و برنامه‌ها را از امروز آغاز کنیم و طی چند روز تا پنجشنبه ادامه دهیم.

اسعدیان همچنین از تقدیر از تعدادی از پیشکسوتان سینما در این هفته خبر داد و گفت این تقدیر یا با حضور در منزل آنها انجام می‌شود یا با دعوت از آنها در خانه سینما صورت می‌گیرد.

کتابخانه خانه سینما به نام بهرام بیضایی
رئیس هیأت‌مدیره خانه سینما در ادامه از تصمیم این نهاد صنفی برای بزرگداشت بهرام بیضایی و ناصر تقوایی خبر داد و گفت: اعضای هیأت‌مدیره تصمیم گرفتند برای بزرگداشت استاد بهرام بیضایی و استاد ناصر تقوایی، کتابخانه خانه سینما به نام استاد بهرام بیضایی نام‌گذاری شود و یکی از سالن‌های خانه سینما شماره ۲ نیز به نام استاد ناصر تقوایی نام‌گذاری خواهد شد. برنامه نام‌گذاری این دو مکان برگزار می‌شود و جزئیات آن اطلاع‌رسانی خواهد شد.

اسعدیان همچنین به برگزار نشدن جشن خانه سینما در سال‌های گذشته اشاره کرد و گفت: امسال هفت سال است که جشن خانه سینما برگزار نشده است موافقت شده است که هم‌زمان با شب یلدا، برنامه‌ای برگزار کنیم و امیدواریم از این طریق بتوانیم بخشی از این فاصله را به شکل دیگری جبران کنیم.

سینمای ایران یکی از مزیت‌های نسبی کشور است
در ادامه محمدمهدی عسگرپور با تبریک روز سینما گفت: ایران در دنیا دست‌کم جزو کشور‌های پیشرفته در حوزه سینما محسوب می‌شود و سینمای ایران در طول این سال‌ها افتخارات زیادی به دست آورده است.

او افزود: سینما می‌تواند یکی از مزیت‌های نسبی کشور تلقی شود، اما در سال‌های اخیر با اتفاقاتی مواجه شده که موجب شادمانی نیست و حتی تأسف‌برانگیز است. سینمای ایران همواره بخشی از آن چیزی بوده که می‌تواند برای ملت ایران مایه افتخار باشد و اگر به این بخش توجه لازم می‌شد و بشود، می‌توان جلوی بسیاری از اتفاقات ناگواری را که گاهی رخ می‌دهد یا حتی پیش‌بینی می‌شود، گرفت.

عسگرپور با انتقاد از کم‌توجهی به سینما و حوزه فرهنگ گفت: بسیاری از همکاران ما در طول این سال‌ها تلاش کرده‌اند صادقانه و درست کار کنند، اما با کمترین توجه و بودجه مواجه بوده‌اند؛ آن هم در شرایطی که حوزه فرهنگی و سینمایی کشور افتخارات زیادی کسب کرده است.

او ادامه داد: هرگاه درباره بودجه صحبت شده، اعدادی که مطرح کرده‌ایم نشان می‌دهد که درخواست بسیار زیادی نداشته‌ایم. انتظار ما این بوده که دست‌کم توجهی متناسب با جایگاه این حوزه صورت بگیرد و هر سال مجبور نباشیم درباره مشکلات و کمبود‌ها گله کنیم.

عسگرپور درباره وضعیت صنفی سینماگران نیز گفت: همکاران ما از نظر صنفی حق دارند توقع داشته باشند که به این بخش توجه شود. ساختار نهاد صنفی در کشور ما و اینکه چگونه می‌تواند به معیشت همکارانش کمک کند، با بسیاری از کشور‌ها متفاوت است و بخشی از حمایت‌هایی که در کشور‌های دیگر از سینما انجام می‌شود، به قرارداد‌ها و سازوکار‌های مشخص تبدیل شده است.

هفت سال بدون جشن خانه سینما
عسگرپور در ادامه درباره برگزار نشدن جشن خانه سینما توضیح داد: جوایز جشن سینما هر سال با آن جشن معرفی می‌شد؛ جشنی که در آن همکاران ما درباره آثار یکدیگر در قالب یک داوری آکادمیک نظر می‌دادند، اما این روند نتوانست به شکل طبیعی خودش ادامه پیدا کند.

او گفت: اتفاقات بعد از کرونا نیز باعث شد از سال ۱۴۰۱ با محدودیت‌هایی برای برگزاری جشن مواجه شویم. معمولاً هر سال موضوع را با کارگروه‌های مختلف در میان می‌گذاشتیم و نظر همکاران خود را مطرح می‌کردیم و پس از جمع‌بندی تصمیم می‌گرفتیم جشن را برگزار کنیم.

عسگرپور افزود: امسال جمع‌بندی ما این بود که از شکل متعارف برگزاری جشن، یعنی یک مراسم یک‌شبه که نشان اصلی آن جشن خانه سینما بود، فاصله بگیریم و جشن را فعلاً در اولویت دوم قرار دهیم. اولویت نخست این باشد که جریانی ایجاد کنیم تا تکلیف این هفت سال مشخص شود.

او ابراز امیدواری کرد آیین‌نامه برگزاری این رویداد تنظیم شود و جشن در اواخر آذر برگزار شود و گفت: در فاصله اجرایی تا آن زمان نیز باید شرایطی فراهم شود که همکاران بتوانند به فیلم‌ها دسترسی داشته باشند.

عسگرپور در پایان گفت: امیدوارم در پایان آذر شاهد برگزاری این رویداد باشیم و ببینیم جریان آکادمیک در خانه سینما طی هفت سال گذشته چه نظری درباره آثار همکاران خود داشته است. امیدوارم بتوانیم این دوره را پشت سر بگذاریم و یک‌بار برای همیشه این پرونده را ببندیم.

 درباره افزایش سینمای زیرزمینی آمار دقیقی نداریم
اسعدیان در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت سینمای زیرزمینی و احتمال افزایش تولید این آثار گفت: ما عدد و آمار دقیقی درباره سینمای زیرزمینی نداریم. ضمن اینکه سینمای زیرزمینی فقط شامل سینمای داستانی نیست و مستند و انواع دیگری از آثار را نیز دربرمی‌گیرد.

او ادامه داد: اگر جدولی وجود داشته باشد که بتوانیم همه این موارد را در آن قرار دهیم، متوجه می‌شویم که این نوع فیلم‌ها وجود داشته‌اند، اما شاید ده‌ها فیلم یا تعداد بیشتری ساخته شده باشد که من از آنها اطلاع ندارم.

اسعدیان با اشاره به اینکه عنوان «سینمای زیرزمینی» به شکل کنونی در سال‌های اخیر بیشتر مطرح شده است، گفت: این مفهوم بیشتر در دو، سه سال اخیر مطرح شده است و نمی‌توانم با اطمینان بگویم که خود این سینما افزایش پیدا کرده است یا نه.

راه‌حل معیشت سینماگران، ایجاد امکان کار است نه عیدی
عسگرپور در پاسخ به پرسشی درباره پرداخت نشدن عیدی به اعضای خانه سینما و پیگیری موضوع کمک به پنج هزار خانوار سینمایی گفت: اساساً نسبت میان فرهنگ و دریافت خدمات و حمایت‌ها در کشور تعریف نشده است.

او افزود: وقتی قرار است یک صنف برای برخی اعضای خود که دچار مشکل شده‌اند کاری انجام دهد، باید منابع مشخصی در اختیار داشته باشد. زمانی درصدی از فروش بلیت‌ها به صندوق یا فعالیت‌های صنفی اختصاص پیدا می‌کرد، اما به نظر من این سازوکار عملاً از بین رفته است.

عسگرپور ادامه داد: وقتی این اتفاق نمی‌افتد، ناچاریم به تفاهم‌نامه‌هایی که با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بسته می‌شود متوسل شویم و کمک‌ها در قالب تفاهم‌نامه تعریف شود. اینکه کار به این نقطه رسیده که حتی کمک به اعضای صنف باید در قالب تفاهم‌نامه انجام شود، خودش نشان می‌دهد چه اتفاقی برای سازوکار‌ها و قوانین افتاده است.

او با تأکید بر اینکه راه‌حل اصلی باید ایجاد امکان اشتغال برای سینماگران باشد، گفت: حالت بسیار بهتر این است که فضایی ایجاد کنیم که همکاران بتوانند کار کنند، نه اینکه به دلایل مختلف امکان کار کردن از آنها سلب شود و در نهایت این وضعیت به پرداخت یک عیدی یا کمک در پایان سال منجر شود.

عسگرپور افزود: اینکه در پایان سال بخواهیم مبلغی را به عنوان عیدی یا کمک پرداخت کنیم، دیگر واقعاً خجالت‌آور است. وقتی گفته می‌شود امسال چه میزان بودجه یا کمک در نظر گرفته شده، آدم خجالت می‌کشد؛ اما از طرف دیگر راهی هم نیست، چون بسیاری از همکاران ما با مشکلات و مسائل زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و همین مقدار کمک هم ممکن است برای آنها اهمیت داشته باشد.

او در عین حال گفت برخی سینماگران که با مشکلات حاد، از جمله مسائل پزشکی، مواجه می‌شوند مورد رسیدگی قرار می‌گیرند و مدیرعامل خانه سینما و صندوق اعتباری هنر نیز در این زمینه پیگیری‌هایی دارند.

 در ساختار صدور پروانه ساخت هیچ چیز به‌روز نشده است
عسگرپور در پاسخ به پرسشی درباره شورای تأمین و حضور نمایندگان خانه سینما در جلسات اخیر این شورا گفت: مطلبی که اخیراً منتشر شده، موضوع تازه‌ای نیست و سابقه آن به سال‌های گذشته بازمی‌گردد. این اتفاق بار‌ها برای ما رخ داده است.

او تأکید کرد: رابطه خانه سینما با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رابطه قهر و دعوا نیست. ما با هم در ارتباط هستیم، دوست و همکاریم و مسائل مختلفی را نیز با یکدیگر پیگیری می‌کنیم.

عسگرپور مسئله اصلی را فراتر از رابطه میان افراد و مدیران دانست و گفت: ما نمی‌خواهیم صرفاً یک «دیوار نرم» ایجاد کنیم تا در مقطعی مشکل نداشته باشیم؛ می‌خواهیم ببینیم اساساً این سیستم درست است یا نه.

او افزود: سینما در ایران سابقه‌ای نزدیک به ۱۲۰ سال دارد، اما هنوز وقتی می‌خواهیم فیلم بسازیم، باید برای ساخت آن پروانه بگیریم. واقعاً برای همکاران ما قابل درک نیست که چرا چنین محدودیتی در حوزه تهیه‌کنندگی وجود دارد.

به گفته عسگرپور، در بسیاری از کشور‌ها تهیه‌کننده امکان ساخت فیلم را دارد و سپس برای نمایش آن اقدام می‌کند و در صورت وجود مسئله، نهاد‌های قانونی و قضایی مرتبط به آن رسیدگی می‌کنند.

او با انتقاد از تداوم ساختار موجود در حوزه صدور پروانه ساخت گفت: تمام چیزی که امروز تجربه می‌کنیم، همان چیزی است که ۳۰ یا ۴۰ سال است تجربه کرده‌ایم. کدام بخش این ساختار به‌روز شده است؟ هیچ‌چیز.

عسگرپور تأکید کرد: حتی مسئولیت پروژه هم در این ساختار به شکل روشنی تعریف نشده است. اگر تهیه‌کننده کسی است که مدیر و مسئول پروژه است، باید این امکان را داشته باشد که بر اساس مسئولیتش اقدام کند.

او در ادامه گفت: نهاد صنفی حتی باید یک قدم جلوتر برود و درباره پروانه نمایش نیز وارد بحث شود. مسئله فقط پروانه ساخت نیست و ما باید درباره کلیت این روند صحبت کنیم.

عسگرپور با اشاره به مذاکرات انجام‌شده با دولت فعلی اظهار کرد: به نظر می‌رسد مذاکرات در دولت فعلی نیز تا حدی در یک روند تکرارشونده قرار گرفته و انگار نمی‌خواهیم قدمی جدی به جلو برداریم. رئیس‌جمهور فعلی نیز به هشت سؤال پاسخ داده بود که یکی از بخش‌های آن مستقیماً به همین حوزه مربوط می‌شد.

او افزود: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با وجود همه دوستی‌ها و روابط خوبی که داریم، باید این موضوع را جدی‌تر دنبال کند. مسئله این است که آیا قرار است در ساختار موجود تغییری ایجاد شود یا نه.

انتخاب نماینده ایران در اسکار باید بر اساس سازوکار صنفی باشد
عسگرپور در پاسخ به پرسشی درباره سازوکار انتخاب نماینده ایران برای حضور در اسکار گفت: زمانی که خودم در بنیاد سینمایی فارابی بودم، این موضوع مطرح شد که نهاد صنفی نیز به شکل طبیعی در این فرایند حضور داشته باشد.

او ادامه داد: نکته اینجاست که آیا امروز اوضاع و احوال و میزانسن سینمای ایران مانند ۲۵ سال پیش است یا تغییر کرده است؟ به نظر من این مسئله بسیار مهم است.

عسگرپور با اشاره به حضور نهاد‌های دولتی در عرصه‌هایی که قرار است سینمای ایران را نمایندگی کنند، گفت: حضور نهاد‌های دولتی از جمله بنیاد سینمایی فارابی در عرصه‌های بین‌المللی در سال‌های گذشته با مشکلاتی مواجه شده است؛ این مسئله فقط درباره حضور فیلمسازان نیست و در بازار فیلم و دیگر عرصه‌های بین‌المللی نیز وجود داشته است.

او گفت: اگر بخواهیم همچنان تصور کنیم شرایط همان شرایط ۳۰ سال پیش است، دچار مشکل می‌شویم. این اصرار که این بخش همواره باید دولتی باشد، به نظرم یکی از مسائل اساسی ماست.

عسگرپور درباره انتخاب نماینده ایران در اسکار نیز گفت: یکی از جا‌هایی که این مسئله خودش را نشان داد، اسکار بود. مشخص بود که این فرایند باید به شکلی انجام شود که از ظرفیت صنف استفاده شود. مسئله اصلی، سازوکار و نتیجه کار است، نه اینکه این اتفاق در کدام ساختمان یا مجموعه رخ دهد.

او افزود: به نظر نمی‌رسد امروز شایسته باشد خانه سینما مثلاً ۲۰ نفر را معرفی کند و بعد یک مجموعه دیگر بخواهد از میان آنها تعداد متفاوتی را انتخاب کند یا ترکیب آنها را تغییر دهد.

عسگرپور با اشاره به اختلاف سال گذشته در این زمینه گفت: ما سال گذشته با دوستانمان در این مجموعه به یک توافق و قول‌وقرار مشخص رسیده بودیم. من خودم تک‌تک با همکاران تماس گرفتم و صحبت کردم و قرار بود تعداد مشخصی از همکارانمان در این فرایند حضور داشته باشند؛ نه اینکه تعداد بسیار بیشتری انتخاب شوند و بعد از میان آنها افراد دیگری انتخاب شوند. موضوع کاملاً روشن بود، اما متأسفانه این اتفاق نیفتاد و به توافقی که داشتیم عمل نشد.

او درباره روند امسال گفت: حالا باید دید امسال چه فیلمی انتخاب می‌شود و روند انتخاب چگونه پیش خواهد رفت.

بیش از ۵۰ درصد انرژی خانه سینما صرف پیگیری پرونده‌های سینماگران می‌شود
اسعدیان در پاسخ به پرسشی درباره عملکرد خانه سینما در قبال بازداشت، احضار و تشکیل پرونده‌های حقوقی برای بازیگران، کارگردانان و دیگر عوامل سینما گفت: از سال ۱۴۰۱ در خانه سینما تشکیلاتی برای پیگیری وضعیت همکارانی که به دلیل مسائل روز دچار مشکل شده بودند، تشکیل دادیم.

او افزود: از طریق ارتباط با وزارت اطلاعات و نهاد‌هایی که در این زمینه معرفی شدند، گفت‌و‌گو و پیگیری کردیم و فکر می‌کنم با کمک دوستان توانستیم برای بسیاری از عزیزان نتایج مثبتی به دست بیاوریم.

اسعدیان ادامه داد: متأسفانه این مسئله نه‌تنها برطرف نشد، بلکه به دلایل متعددی روزبه‌روز گسترده‌تر شد؛ به‌ویژه پس از جنگ ۱۲ روزه. طبیعتاً هنرمندان حساسیت‌هایی دارند و واکنش‌هایی نشان می‌دهند.

او با اشاره به فعالیت هنرمندان در فضای مجازی گفت: اگر بپذیریم که هنر، مشخصاً سینما، یکی از دغدغه‌های اصلی‌اش پرداختن به مسائل اجتماعی است، چطور می‌توانیم انتظار داشته باشیم یک هنرمند دغدغه اجتماعی نداشته باشد و نسبت به اتفاقات اطرافش واکنش نشان ندهد؟

اسعدیان تأکید کرد: ما باید آستانه تحمل را بالاتر ببریم و اجازه ندهیم هر واکنش یا هر استوری در فضای مجازی به احضار و تشکیل پرونده منجر شود.

او گفت: بخش بسیار زیادی از انرژی ما صرف همین پیگیری‌ها می‌شود؛ گاهی سه روز وقت می‌گذاریم تا مشخص کنیم چه نهادی فردی را احضار کرده، او را کجا برده‌اند و اصلاً موضوع چه بوده است.

اسعدیان با اشاره به تعدد نهاد‌های درگیر در این مسائل اظهار کرد: واقعاً بیش از ۵۰ درصد توان و انرژی ما صرف این کار می‌شود. ارتباط ما با بسیاری از این نهاد‌ها بسیار خوب است، اما گاهی حتی برای خودمان روشن نیست که باید با کدام نهاد صحبت کنیم؛ آیا موضوع مربوط به دادستانی فرهنگ و رسانه است، وزارت اطلاعات است یا نهاد دیگری.

او از مسئولان خواست در این زمینه کمک کنند و گفت: باید بپذیریم که در شرایط بحرانی خاصی از تاریخ ایران قرار داریم. باور من این است که سال اخیر و این دوره، یکی از سخت‌ترین دوران تاریخ ایران بوده است. ما در شرایط بسیار پیچیده‌ای قرار گرفته‌ایم و در چنین وضعیتی طبیعی است که حال آدم‌ها، به‌خصوص کسانی که حساسیت‌های بیشتری دارند، خوب نباشد.

اسعدیان در پایان تأکید کرد: انتظار ما این است که حاکمیت و مسئولان، شرایط موجود و وضعیت مردم را در نظر بگیرند و برای هر واکنش اجتماعی، لزوماً برخورد امنیتی و سیاسی صورت نگیرد.

دیوارنویسی علیه میلانی و کیانیان؛ «با احتیاط رفتار می‌کنیم»
اسعدیان در پاسخ به پرسشی درباره دیوارنویسی‌های اخیر علیه برخی هنرمندان، از جمله دیوارنویسی روی دیوار محل زندگی تهمینه میلانی و رضا کیانیان، گفت: خانه سینما در شرایط مختلف تلاش کرده واکنش‌های درستی نشان دهد و این موضوع را هم پیگیری کرده است.

او افزود: گاهی فکر می‌کنیم اتفاقی که افتاده خیلی بزرگ نیست، اما وقتی عکس‌ها را می‌بینیم، متوجه می‌شویم که موضوع می‌تواند برنامه‌ریزی‌شده و هدفمند باشد.

اسعدیان ادامه داد: به هر حال وقتی کسی در یک آپارتمان زندگی می‌کند، نمی‌توان نسبت به چنین اتفاقی بی‌تفاوت بود. ما منتظریم ببینیم این قضیه ادامه پیدا می‌کند یا نه و در مقابل آن با احتیاط رفتار می‌کنیم.

اگر مشارکت صنفی در یک جریان ناکارآمد باشد، چرا باید انتظار مشارکت داشته باشیم؟
عسگرپور درباره رابطه خانه سینما و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: در دهه ۹۰ رابطه خیلی خوبی بین خانه سینما و وزارت ارشاد به وجود آمد. البته بعضی وقت‌ها از آن طرف گلایه می‌کردند که دیگر زیادی تعامل برقرار شده است.

او با اشاره به دوره مدیریت حجت‌الله ایوبی و سپس مدیریت انتظامی و حضور نمایندگان صنوف در برخی ساختار‌ها افزود: اگر قرار باشد نمایندگان صنف حضور نداشته باشند و دستگاه‌ها بر اساس قانون خودشان نمایندگان را انتخاب کنند، این مسئله می‌تواند دوباره محل اختلاف شود.

عسگرپور تأکید کرد: ما تلاش کرده‌ایم با دوستانمان در وزارتخانه در موارد مختلف گفت‌و‌گو داشته باشیم و توضیح بدهیم که بعضی از این مناصب و کرسی‌ها وحی منزل نیست. این‌طور نیست که اگر ما نباشیم، اساساً ادامه یک وضعیت یا یک جریان سینمایی امکان‌پذیر نباشد.

او درباره پاسخ‌هایی که در دوره انتخابات ریاست‌جمهوری به پرسش‌های خانه سینما داده شد نیز گفت: اگر دولت فعلی بخواهد اعلام کند که این هشت سؤال و هشت پاسخ مربوط به همان دوره بوده و قرار نیست ادامه پیدا کند، اشکالی ندارد. ما باید بتوانیم به همکارانمان پاسخ صنفی بدهیم.

عسگرپور ادامه داد: نکته جالب برای من این است که در طول این سال‌ها، تقریباً بخش قابل توجهی از مدیران ذی‌ربط معتقد بوده‌اند این جریان کارایی ندارد. وقتی خودتان معتقدید یک جریان کارایی ندارد، چرا باید توقع داشته باشید که ما در یک جریان ناکارآمد با شما مشارکت داشته باشیم؟

او در پایان با اشاره به ساختار صنفی خانه سینما گفت: وقتی از خانه سینما صحبت می‌کنیم، در همین مورد مشخص شورای عالی تهیه‌کنندگان هم وجود دارد. ممکن است بعضی از همکاران ما جلسات روزانه داشته باشند، اما درباره پیکره اصلی صنف، خانه سینما نظر خودش را اعلام کرده است.

ما صنف طلافروش نیستیم که بگوییم با مسائل سیاسی و اجتماعی کاری نداریم
اسعدیان درباره بلاتکلیفی برخی مسائل قانونی و اساسنامه خانه سینما و همچنین موضوع شفافیت مالی گفت: بخشی از مشکلات قانونی و اساسنامه خانه سینما همچنان بلاتکلیف است و نسخه قطعی آن نیز منتشر نشده است. در کنار این موضوع، بحث شفافیت مالی و نحوه هزینه‌کرد بودجه‌هایی که خانه سینما از سازمان سینمایی و سایر منابع دولتی دریافت می‌کند هم مطرح است.

او درباره میزان بودجه دریافتی خانه سینما از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت: ما سال گذشته یک تفاهم‌نامه با وزارت ارشاد به مبلغ ۲۷ میلیارد تومان داشتیم که ۲۱ میلیارد تومان آن پرداخت شد.

اسعدیان در ادامه درباره نسبت سینما با مسائل سیاسی و اجتماعی اظهار کرد: ما صنف طلافروش نیستیم که بگوییم اساساً با مسائل سیاسی و اجتماعی کاری نداریم. کار ما با مسائل اجتماعی گره خورده است. وقتی درباره یک مسئله اجتماعی فیلم می‌سازیم، چه مثبت باشد و چه منفی، نمی‌توان گفت این موضوع به سینما ارتباطی ندارد.

او افزود: امیدوارکننده بودن سینما لزوماً به معنای نپرداختن به مسائل اجتماعی نیست. گاهی یک مسئله اجتماعی به قدری فاجعه‌بار است که اگر درباره آن فیلم بسازیم، ممکن است عده‌ای آن را سیاه‌نمایی تلقی کنند.

اسعدیان تأکید کرد: از نظر ما اساساً این حرفه با دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی گره خورده است. وقتی هنرمند دغدغه اجتماعی دارد، یکی از وظایفش این است که هشدار بدهد، زنگ خطر را به صدا دربیاورد و به حاکمیت اعلام کند که جامعه در چه وضعیتی قرار دارد.

او در ادامه گفت: چطور می‌تواند نهاد صنفی سینما در مقابل شرایط اجتماعی که اتفاق می‌افتد بیانیه ندهد، اعلام موضع نکند یا دعوت به آرامش و همدلی نکند؟

اسعدیان با اشاره به مواضع خانه سینما در جریان جنگ اخیر نیز گفت: ما از روزی که جنگ شروع شد، سه بیانیه داشتیم. متأسفانه بعضی‌ها آگاهانه این بیانیه‌ها را نادیده می‌گیرند و فقط می‌گویند خانه سینما ۲۰ یا ۳۰ روز بعد از جنگ بیانیه‌ای در محکومیت جنگ و برای تسلیت شهادت‌ها منتشر کرده است.

او افزود: بیانیه دوم ما خطاب به مردم و اندیشمندان جهان بود؛ اینکه چرا در مقابل جنایتی که در حال رخ دادن است سکوت کرده‌اند. بیانیه سوم هم در اواخر جنگ منتشر شد؛ بنابراین ما این بیانیه‌ها را داریم و حتی نسبت به شهادت رهبری نیز موضع خود را اعلام کردیم.

اسعدیان در پایان گفت: اگر بعضی دوستان تمایل دارند ما را به جا‌هایی نسبت دهند یا از ما تصویری به‌عنوان اپوزیسیون ارائه کنند، این موضوع با وظیفه و عملکرد خانه سینما همخوانی ندارد.