سرمایهگذاران طلا و نقره تا اینجای سال ۲۰۲۶ مجبور بودهاند تا با نوسانات شدید قیمت مواجه شوند. به عنوان نمونه، قیمت طلا در اوایل سال جاری از ۵۵۰۰ دلار در هر اونس عبور کرد، اما از آن رکورد تاریخی عقبنشینی قابلتوجهی داشته و تا همین حالا که در اواسط سپتامبر به سر میبریم، به حدود ۴۲۷۵ دلار به ازای هر اونس رسیده است.
به گزارش شبکه سیبیاسنیوز، در سوی دیگر، بهای نقره نیز در بازهای مشابه نوسانات قابلتوجهی داشته است، زیرا سرمایهگذاران به تغییر انتظارات درباره تورم، نرخ بهره و شرایط کلی اقتصاد، تصمیمهای متفاوتی نشان دادهاند.
نکته قابل توجه این است که این نوسانات احتمالا در روزهای آینده حتی شدیدتر هم خواهد شد. بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) امروز و فردا (سهشنبه و چهارشنبه) تشکیل جلسه میدهد و تداوم تورم، احتمال افزایش دوباره نرخ بهره را بیشتر کرده است. این موضوع برای سرمایهگذاران فلزات گرانبها اهمیت دارد، چرا که تغییرات نرخ بهره میتواند بهسرعت محل سرمایهگذاری پولها و میزان تمایل سرمایهگذاران برای پرداخت بهای داراییهایی همچون طلا و نقره را دستخوش تغییر کند.
با این حال، ماجرا به این سادگی نیست که افزایش نرخ بهره بهطور خودکار به کاهش قیمت فلزات گرانبها منجر شود. در شرایط کنونی، مولفههای مختلف و در بعضی موارد متضادی بر قیمت طلا و نقره اثر میگذارند و تصمیم فدرال رزرو تنها یکی از آنهاست. بنابراین، با فرض افزایش نرخ بهره از سوی بانک مرکزی آمریکا در این هفته، قیمت طلا و نقره در کوتاهمدت و ماههای پس از آن چه تغییراتی میتواند داشته باشد؟ در ادامه به بررسی این موضوع پرداخته شده است.
اگر فدرال رزرو در نشست ماه جاری، نرخ بهره را افزایش دهد، قیمت طلا و نقره ممکن است در کوتاهمدت تحت فشار قرار گیرد، زیرا نرخهای بهره بالاتر به طور معمول گزینههای داری بازده، همچون اوراق قرضه و ابزارهای پساندازی (حسابهای پسانداز بانکی، سپردههای مدتدار و ...) را جذابتر میکنند. طلا و نقره سود دورهای پرداخت نمیکنند و در نتیجه، وقتی که سرمایهگذاران میتوانند در جای دیگری بازده بیشتری به دست آورند، ممکن است تمایل کمتری به نگهداری این فلزات داشته باشند.
افزون بر این، افزایش نرخ بهره میتواند به تقویت دلار آمریکا منجر شود که باعث میشود به اصطلاح باد مخالف دیگری برای قیمت فلزات گرانبها وزیدن بگیرد. طلا و نقره بر مبنای دلار قیمتگذاری میشوند و در نتیجه، وقتی دلار تقویت میشود، خرید فلزات گرانبها برای سرمایهگذارانی که از ارزهای دیگر استفاده میکنند، گرانتر خواهد شد. این مسئله میتواند تقاضا برای طلا و نقره را کاهش دهد و فشار نزولی بیشتری بر قیمت آنها وارد آورد.
با این حال، افزایش نرخ بهره تضمینی برای کاهش قیمت طلا و نقره نیست. سرمایهگذاران غالبا پیش از آنکه فدرال رزرو به طور رسمی اقدامی انجام دهد، سبد داراییهای خود را تنظیم میکنند؛ بنابراین ممکن است بخشی از تاثیر افزایش احتمالی نرخ بهره در ماه جاری (میلادی)، پیشاپیش در قیمتهای فعلی لحاظ شده باشد. از این رو، اگر فدرال رزرو مطابق انتظار نرخ بهره را افزایش دهد، واکنش اصلی بازار احتمالا میتواند بیشتر به لحن و اظهارات سیاستگذاران درباره احتمال افزایشهای بیشتر در ماههای آینده بستگی داشته باشد.
حتی اگر نرخ بهره افزایش یابد، مولفههای دیگری نیز ممکن است قیمت طلا را بالا نگه دارند. برای مثال، اگر تورم همچنان بالا بماند یا نگرانیها درباره وضعیت اقتصاد یا تنشهای ژئوپلیتیکی افزایش پیدا کند، سرمایهگذاران ممکن است همچنان به خرید طلا ادامه دهند تا به سبد سرمایهگذاری خود تنوع ببخشند و در برابر ابهامات از داراییهای خود محافظت کنند. تقاضای قدرتمند بانکهای مرکزی و سایر خریداران بزرگ نیز میتواند قیمت طلا را تحت حمایت بیشتری قرار دهد.
به نوشته سیبیاس، نقره ممکن است واکنش متفاوتی داشته باشد. نقره نیز همانند طلا تحت تاثیر نرخ بهره، ارزش دلار و تقاضای سرمایهگذاران قرار میگیرد، اما فلز سفید در صنایع و فناوریهایی از جمله پنلهای خورشیدی و تجهیزات الکترونیکی نیز کاربرد گستردهای دارد. این بدان معناست که قیمت نقره تا حدی به قدرت اقتصاد جهانی و میزان تقاضای صنعتی وابسته است. اگر افزایش نرخ بهره موجب کُند شدن فعالیت اقتصادی شود، کاهش تقاضای صنعتی میتواند فشار مضاعفی بر قیمت نقره وارد کند.
از این رو، افزایش نرخ بهره فدرال رزرو احتمالا برای هر دو فلز گرانبها باد مخالف خواهد بود، اما تنها مولفه تعیینکننده مسیر بعدی قیمتها نیست. چشمانداز فدرال رزرو درباره نرخهای بهره در آینده، در کنار تورم، ارزش دلار، شرایط اقتصادی و میزان تقاضا برای فلزات گرانبها، در نهایت ممکن است تاثیر به مراتب بیشتری از تصمیم قریبالوقوع درباره افزایش نرخ بهره داشته باشد.
تصمیم فدرال رزرو درباره نرخ بهره اهمیت زیادی دارد، اما شاید بهتر این باشد که سرمایهگذاران به اتفاقات پس از آن بیشتر توجه کنند. یکی از مولفههای اصلی، چشمانداز فدرال رزرو درباره افزایشهای بیشتر نرخ بهره خواهد بود.
بانک مرکزی آمریکا در نشست ماه جولای، نرخ بهره فدرال را در بازه ۳.۵۰ تا ۳.۷۵ درصد ثابت نگه داشت، هرچند سه سیاستگذار خواستار افزایش ۲۵ نقطه پایهای (۰.۲۵ درصدی) نرخ بهره بودند. اگر فدرال رزرو این هفته نرخ بهره را افزایش دهد و به این موضوع اشاره کند که شاید افزایش دیگری نیز ضرورت داشته باشد، این امر میتواند بازده اوراق خزانهداری آمریکا و ارزش دلار را در سطوح بالا نگه دارد و فشار مضاعفی بر فلزات گرانبها وارد کند.
تورم هم اهمیت خاص خود را خواهد داشت. شاخص قیمت مصرفکننده در ماه آگوست ۰.۴ درصد افزایش یافت و رشد سالانه آن به ۳.۴ درصد رسید، در حالی که تورم هسته همچنان بالاتر از هدف فدرال رزرو قرار داشت. در صورتی که گزارشهای بعدی نشان دهند که تورم در حال شتاب گرفتن است، سرمایهگذاران ممکن است احتمال اتخاذ سیاستهای انقباضی بیشتر (افزایش نرخ بهره) را در قیمتها لحاظ کنند. در سوی مقابل، اگر نشانههایی مبنی بر کاهش تورم رویت شود، انتظارات برای افزایشهای بیشتر نرخ بهره کاهش خواهد یافت و بخشی از فشار بر طلا و نقره از بین میرود.
سرمایهگذاران همچنین باید دلیل نگهداری فلزات گرانبها را در مقیاس گستردهتر در نظر بگیرند. فردی که بهطور عمده از طلا بهعنوان ابزاری برای تنوعبخشی بلندمدت به پرتفوی خود استفاده میکند، احتمالا برای ایجاد تغییرات عمده در سبد خود آن هم صرفا بر پایه یک نشست فدرال رزرو، دلیل چندانی ندارد. به همین شکل، نوسانات کوتاهمدت قیمت ممکن است برای سرمایهگذارانی که سهم محدودی از سبد خود را به طلا یا نقره اختصاص دادهاند تا در برابر تورم، تضعیف ارز یا ابهامات ژئوپلیتیکی از داراییهای خود محافظت کنند، چندان اهمیتی نداشته باشد.
به عبارت دیگر، تصمیمهای پیش روی فدرال رزرو درباره نرخ بهره تنها یکی از مولفههایی است که باید زیر نظر گرفت. تغییرات ارزش دلار، بازده اوراق قرضه، مخاطرات ژئوپلیتیکی، خرید طلا توسط بانکهای مرکزی و تقاضای صنعتی، همه و همه میتوانند قیمت فلزات گرانبها را در مسیرها و جهات متفاوت حرکت دهند. بنابراین، حتی اگر افزایش نرخ بهره در کوتاهمدت باعث افت قیمت شود، این اتفاق الزاما مسیر حرکت هیچکدام از این دو فلز را در بلندمدت تعیین نمیکند.
افزایش نرخ بهره فدرال رزرو در ماه جاری میتواند از طریق افزایش بازده اوراق قرضه و تقویت دلار، فشار بیشتری بر قیمت طلا و نقره، البته در کوتاهمدت، وارد کند. با این حال، تاثیر این تصمیم الزاما به اصطلاح سرراست و قابلپیشبینی نخواهد بود؛ بهویژه اگر بازار در پیشبینیهای خود، بخش عمده افزایش نرخ بهره را از قبل در قیمتهای لحاظ کرده باشد.
تداوم تورم، ابهامات ژئوپلیتیکی و سایر مولفههای تاثیرگذار بر تقاضای سرمایهگذاران میتوانند حتی در صورت افزایش نرخ بهره، از قیمت طلا و نقره حمایت کنند.
سیبیاس در پایان این مطلب مینویسد: شاید منطقیتر باشد که سرمایهگذاران به جای تلاش برای پیشبینی دقیق واکنش طلا یا نقره به یک تصمیم فدرال رزرو، به این موضوع توجه کنند که فلزات گرانبها چه جایگاهی در پرتفو و خط سیر سرمایهگذاری آنها دارند. تصمیم قریبالوقوع فدرال رزرو ممکن است به افزایش نوسانات بینجامد، اما سیگنالهای سیاستگذاران درباره ماههای آینده و همچنین تحولات مرتبط با تورم، بازده اوراق و ارزش دلار پس از این تصمیم، نهایتا میتواند اهمیت به مراتب بیشتری داشته باشد.