صداوسیما؛ القای ناامنی به بهای دیده‌شدن؟

در حالی که منابع محلی وقوع هرگونه انفجار تازه در جزیره کیش را تکذیب کرده‌اند، انتشار گسترده یک تکه از یک برنامه تلویزیونی بار دیگر فضای مجازی را ملتهب کرد.

این ویدئو که صدای انفجار را حین ضبط برنامه در کیش نشان می‌دهد، مربوط به ماه‌ها پیش و دوره درگیری‌هاست، نه روز‌های اخیر. با این حال، تلویزیون هنگام پخش و بازنشر آن در شبکه‌های اجتماعی، زمان ضبط را حذف کرد و زمینه را برای برداشت اشتباه فراهم ساخت.
 
برنامه با حضور دو مجری به نام‌های علی اوجی و ایمان قیاسی در کیش ضبط شده و در میانه اجرا صدای انفجار شنیده می‌شود. پس از پخش از آنتن، همین بخش به‌صورت جداگانه در فضای مجازی منتشر شد؛ اقدامی که بدون اشاره به تاریخ ضبط، به سرعت به «انفجار تازه در کیش» تعبیر شد. برخی رسانه‌ها نیز همین روایت را، آگاهانه یا از روی شتاب، به روز‌های اخیر نسبت دادند.
 
آنچه این ماجرا را از یک خطای ساده فراتر می‌برد، سکوت عامدانه نسبت به زمان ضبط است. نه مجری در حین پخش به تاریخ اشاره کرد و نه تلویزیون به‌عنوان پخش‌کننده، این نکته را روشن ساخت. نتیجه، تبدیل یک تصویر قدیمی به سوژه‌ای جنجالی بود که هم بازدید برنامه را بالا برد و هم امنیت روانی مخاطب را بازیچه کرد.
 
در شرایطی که اخبار امنیتی مستقیماً با آرامش عمومی گره خورده، حذف زمان ضبط دیگر سهل‌انگاری نیست؛ نوعی بهره‌برداری رسانه‌ای از فضای جنگ و نگرانی ملی است. تلویزیون با این کار، به‌جای شفاف‌سازی، از ابهام تغذیه کرد و امنیت ملی را به ابزاری برای افزایش مخاطب تبدیل کرد.