استقلال می‌توانست ۸ ملی‌پوش داشته باشد؛ قلعه‌نویی، اسلامی را ندید؟

دعوت هفت بازیکن استقلال به اردوی جدید تیم ملی اتفاق مهمی برای آبی‌پوشان بود؛ اتفاقی که البته می‌توانست یک نماینده دیگر هم داشته باشد. محمدحسین اسلامی، بازیکنی که شاید در هفته‌های گذشته کمتر از آنچه شایسته‌اش بود در ترکیب استقلال دیده شد، حالا با چند نمایش تأثیرگذار دوباره نامش را سر زبان‌ها انداخته است؛ اما در فهرست امیر قلعه‌نویی جایی ندارد.

پاس‌هایی که از چشم قلعه‌نویی دور ماند؟

اسلامی در این فصل بیشتر به عنوان بازیکن ذخیره به میدان رفته و شاید همین موضوع باعث شده کمتر در کانون توجه قرار بگیرد؛ اما آمار و عملکرد اخیرش داستان دیگری دارد. او فقط در همین دو مسابقه گذشته استقلال، سه بار زمینه‌ساز گلزنی هم‌تیمی‌هایش شده است؛ دو پاس گل مقابل استقلال خوزستان و یک پاس گل برابر الشمال قطر. آماری که برای بازیکنی با دقایق بازی محدود، قابل توجه است.

اسلامی همان کسی است که در استقلالِ مجتبی جباری، کنار مهران احمدی و علیرضا کوشکی زمینه ساز قهرمانی استقلال در جام حذفی فصل ۰۴_۱۴۰۳ هم شد تا مثلث خطرناک آبی‌ها را تکمیل کند. 

نکته مهم‌تر از تعداد پاس گل‌ها، کیفیت و زمان تأثیرگذاری اسلامی است. او در لحظاتی که استقلال به خلاقیت و یک تصمیم درست در یک‌سوم هجومی زمین نیاز داشته، توانسته با پاس‌های دقیق و ارسال‌های مؤثر برای هم‌تیمی‌هایش موقعیت بسازد. این همان ویژگی‌ای است که می‌تواند در تیم ملی هم به کار بیاید.

یک جباری جوان‌تر؛ البته با چند پله فاصله!

در میان صحبت‌های کارشناسان و هواداران استقلال، گاهی از اسلامی به عنوان نسخه تازه‌ای از مجتبی جباری یاد می‌شود؛ البته با یکی دو لِول پایین‌تر و با این توضیح که هنوز راه زیادی برای رسیدن به آن سطح در پیش دارد. این مقایسه شاید در نگاه اول اغراق‌آمیز به نظر برسد، اما از یک شباهت فنی حرف می‌زند: توانایی دیدن مسیر پاس، بازی در فضا‌های بین خطوط و کمک به اتصال خط میانی به خط حمله.

البته اسلامی هنوز یک بازی‌ساز کلاسیک و امتحان‌پس‌داده در سطح ملی نیست و نباید با چند پاس گل، او را هم‌ردیف ستاره‌های بزرگ فوتبال ایران قرار داد. اما مگر قرار است یک جوان ۲۵ ساله پیش از دعوت شدن به تیم ملی تمام مسیر رشدش را طی کرده باشد؟ گاهی همین فرصت حضور در کنار بازیکنان باتجربه و تمرین زیر نظر کادر فنی تیم ملی است که می‌تواند یک استعداد را چند قدم جلو ببرد.

تیم ملی در سال‌های اخیر از غیبت بازیکنانی با این خصوصیت ضربه خورده است. هرچند بازیکنان دیگری برای ایفای نقش در مرکز زمین در دسترس هستند، همچنان جای یک هافبک خلاق که بتواند توپ را از خط میانی به مهاجمان برساند و ریتم حمله را تنظیم کند، موضوعی قابل بحث است.

اسلامی شاید هنوز پاسخ قطعی این نیاز نباشد، اما دست‌کم می‌تواند یکی از گزینه‌هایی باشد که ارزش ارزیابی دارد. بازیکنی که در استقلال فرصت بازی‌اش محدود بوده، اما در همین فرصت‌ها نشان داده می‌تواند در ساختن گل نقش داشته باشد. شاید استقلال این بار در اردوی عراق که برخی آن را یک تورنمنت کم اهمیت تلقی می‌کنند می‌توانست به جای هفت، هشت ملی‌پوش داشته باشد. شاید دعوت از محمدحسین اسلامی در این اردو زود به نظر می‌رسید، اما نادیده گرفتن چنین عملکردی هم پرسشی جدی ایجاد می‌کند: اگر قرار است به جوان‌ها فرصت داده شود، چرا بازیکنی که در هفته‌های اخیر با پاس‌های گلش خودش را در رقابت‌های داخلی و بین المللی نشان داده، حتی در فهرست ارزیابی قرار نگیرد؟