نيويورك تايمز: اميدي به طرح احمدي نژاد نداريم!
۱۸:۰۴
۱۳۸۴/۰۶/۲۱
به گزارش آفتاب نیوز، 
نيويورك تايمز در خبري تحت عنوان: «ايران هشدار داد كه غرب از سازمان ملل براي تنبيه آن استفاده نكند»؛ نوشت: «ايران در دوران احمدي نژاد، رئيس جمهور تندرو، موضع تندي در برنامه هسته اي اش در پيش گرفته است. در واقع موضع ايران اكنون بسيار شديدتر از زماني است كه گفتگوها را با اروپا شروع كرد».
نيويورك تايمز در ادامه نوشت: «ديپلماتهاي غربي اعتراف مي كنند كه آژانس بين المللي انرژي اتمي هيچ مدرك قابل اثباتي از برنامه تسليحات هسته اي ايران گزارش نداده، امّا آنها به نتيجه گيري آژانس مبني بر اينكه ايران همه چيز را در مورد فعاليتهاي هسته اي اش بيان نكرده به عنوان مدركي از نيّات بد ايران اشاره مي كنند و بر همين اساس مي خواهند كه مسئله به شوراي امنيت برود».
نيويورك تايمز سپس به نقل از مقامات ايراني مي نويسد: مقامات ايراني مي گويند كه شك دارند آمريكا و اروپا بتوانند حمايت تمام 35 عضو شوراي امنيت را براي ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت كسب كنند، زيرا ايران يكي از بزرگ ترين توليدكنندگان نفت است و تحريمها بر عليه آن مي تواند قيمت نفت را بالا ببرد. نيويورك تايمز همچنين به تهديد ايران به خروج از NPT و ممنوع كردن بازديد بازرسان آژانس از سايتهاي ايران اشاره مي كند، نيويورك تايمز در ادامه به طرح ابتكاري احمدي نژاد كه قرار است در سازمان ملل ارائه شود اشاره نموده و در پاسخ به پيشنهادهاي لاريجاني مبني بر ادامه مذاكرات فراتر از سه كشور اروپايي مي نويسد، ديپلماتهاي غربي با هرگونه طرحي از جانب ايران مخالفت خواهند كرد و مگر آنكه ايران فعاليتهايش در يو سي اف را متوقف كند و اين در حالي است كه آقاي متكي در كنفرانس مطبوعاتي خود، برگشت به وضعيت قبل از تعليق را غيرممكن دانست.
نيويورك تايمز در پايان مي نويسد با اين اوصاف كشوهاي اروپايي و آمريكا به شوراي حكام آژانس فشار وارد مي كنند تا در اجلاس آينده خود در 19 سپتامبر مسئله را به شوراي امنيت بفرستد و به نظر نمي رسد كه طرح جديد احمدي نژاد بتواند تغييري در اين مسئله به وجود آورد.
ديدگاه نيويورك تايمز، منعكس كننده نااميدي نسبت به امكان رسيدن به توافق ايران و غرب در خصوص نحوه پيش بردن پرونده هسته اي است. از سوي ديگر به اعتقاد بسياري از تحليل گران، موضع گيريهاي ضد و نقيض تيم هسته اي جديد ايران در قطع يا ادامه روند مذاكرات، دورنما را تيره و تار ساخته و حتي برخي معتقدند كه مواضع تند تيم هسته اي جديد و راه اندازي اصفهان، شمشير داموكلس را از دست ايران خارج ساخته و در دست دشمن قرار داده است!
آفتاب اين نظرات را با يكي از كارشناسان مسائل هسته اي در ميان گذاشت. وي به خبرنگار آفتاب گفت: «به نظر مي رسد كه براي حل بحران هسته اي ايران بيش از 4 گزينه متصور نباشد كه قبلاً همه اين چهار گزينه توسط مسئولين ارشد نظام و كارشناسان مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و هزينه و فايده هر يك از گزينه ها در راستاي حفظ دستاوردهاي هسته اي ايران نيز برآورد شده است». وي گفت: «گزينه اوّل آن است كه ما با آمريكا به عنوان قدرت هژمون وارد مذاكره مي شديم و مسائل را حل مي كرديم، امّا اين گزينه به دليل مخالفت نظام و به دليل سياستهاي براندازانه آمريكا نسبت به ايران و طرح مباحثي چون «تغيير رژيم» در ايران، كنار گذاشته شد. البته برخي مي گويند كه نظام احتمالاً اين اجازه را استثنائاً شايد به آقاي احمدي نژاد بدهد كه براساس مدل مذاكره با آمريكا در قضيه افغانستان، با آمريكا وارد مذاكره بشود؛ كه البته بنده بعيد مي دانم آمريكاييها در اين شرايط زير بار آن بروند.
گزينه دوم انتخاب اروپاست و اين بدان صورت است كه با توجه به نفوذ اروپاييها در مجامع بين المللي و اختلاف تاكتيكي بين اروپا و آمريكا از اين فرصت استفاده كرده، با اروپا وارد مذاكره شويم و مسائل هسته اي را با استراتژي قدم به قدم حل و فصل كنيم. گزينه سوم تعامل با آژانس و تأثيرگذاري بر شوراي حكام از طريق قدرتهاي كوچك تر نظير آفريقاي جنوبي، برزيل، مالزي و برخي از كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد مي باشد و گزينه چهارم نيز شامل استفاده از اهرم دو كشور روسيه و چين مي باشد».
وي در ادامه اظهار داشت با توجه به اينكه با از سرگيري فرآوري اورانيوم تقريباً نفس مذاكره با اروپا زير سؤال برده شده، اكنون سه گزينه ديگر براي برون رفت از بحران، ذهن اكثر تحليل گران را به خود معطوف كرده است.
اين كارشناس مسائل هسته اي سپس گفت: «با موضع گيريهاي گذشته روسيه و كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد بعيد مي دانم كه تيم هسته اي جديد بتواند چندان حسابي روي آنها باز كند. و سابقه كشوري مثل چين در قبال ايران نيز از جمله عواملي مي تواند باشد كه دو گزينه سوم و چهارم را خود به خود زير سؤال مي برد. البته استفاده از اين كشورها در گذشته هم مورد توجه بوده اما اينكه با اتكاي آنها بتوان فكر كرد كه پرونده هسته حل خواهد شد، به نظر من ساده لوحي است». وي در ادامه اظهار داشت: خيلي ها احتمال مي دهند كه با توجه به نفي روند مذاكرات با اروپا و عدم موفقيت تيم هسته اي جديد ايران در روزهاي آخر در جلوگيري از ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت، تيم جديد با طرح جديد مبني بر مذاكره با كشورهاي فراتر از اروپا مثل چين، روسيه و كشورهاي عضو جنش عدم تعهد احتمالاً قصد آن را دارد كه با واسطه كردن كشورهايي چون هند، آمريكا را در قالب يك جمع بزرگ تر، وارد مذاكره كند. يعني همان گزينه اي كه پيش از اين به دلايل مختلف كنار گذاشته شده بود. (ناظران اكنون احتمال مي دهند كه احمدي نژاد برخلاف خاتمي، كارت سبز انجام مذاكره با آمريكا در يك جمع بزرگ تر را دريافت داشته باشد.) وي در پايان اظهار داشت: «به هر حال، بايد تا روز 18 سپتامبر كه چند روز آينده است صبر كنيم اما در عين حال علاقه مندم بگويم كه اگر ما قصد مذاكره با آمريكا را هم داشته باشيم، مقطع كنوني، اصلاً براي اين كار مناسب نيست، زيرا ما پيش از اين، آمريكا و اروپا را به شدت به يكديگر نزديك ساخته ايم».
نيويورك تايمز در خبري تحت عنوان: «ايران هشدار داد كه غرب از سازمان ملل براي تنبيه آن استفاده نكند»؛ نوشت: «ايران در دوران احمدي نژاد، رئيس جمهور تندرو، موضع تندي در برنامه هسته اي اش در پيش گرفته است. در واقع موضع ايران اكنون بسيار شديدتر از زماني است كه گفتگوها را با اروپا شروع كرد». نيويورك تايمز در ادامه نوشت: «ديپلماتهاي غربي اعتراف مي كنند كه آژانس بين المللي انرژي اتمي هيچ مدرك قابل اثباتي از برنامه تسليحات هسته اي ايران گزارش نداده، امّا آنها به نتيجه گيري آژانس مبني بر اينكه ايران همه چيز را در مورد فعاليتهاي هسته اي اش بيان نكرده به عنوان مدركي از نيّات بد ايران اشاره مي كنند و بر همين اساس مي خواهند كه مسئله به شوراي امنيت برود».
نيويورك تايمز سپس به نقل از مقامات ايراني مي نويسد: مقامات ايراني مي گويند كه شك دارند آمريكا و اروپا بتوانند حمايت تمام 35 عضو شوراي امنيت را براي ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت كسب كنند، زيرا ايران يكي از بزرگ ترين توليدكنندگان نفت است و تحريمها بر عليه آن مي تواند قيمت نفت را بالا ببرد. نيويورك تايمز همچنين به تهديد ايران به خروج از NPT و ممنوع كردن بازديد بازرسان آژانس از سايتهاي ايران اشاره مي كند، نيويورك تايمز در ادامه به طرح ابتكاري احمدي نژاد كه قرار است در سازمان ملل ارائه شود اشاره نموده و در پاسخ به پيشنهادهاي لاريجاني مبني بر ادامه مذاكرات فراتر از سه كشور اروپايي مي نويسد، ديپلماتهاي غربي با هرگونه طرحي از جانب ايران مخالفت خواهند كرد و مگر آنكه ايران فعاليتهايش در يو سي اف را متوقف كند و اين در حالي است كه آقاي متكي در كنفرانس مطبوعاتي خود، برگشت به وضعيت قبل از تعليق را غيرممكن دانست.
نيويورك تايمز در پايان مي نويسد با اين اوصاف كشوهاي اروپايي و آمريكا به شوراي حكام آژانس فشار وارد مي كنند تا در اجلاس آينده خود در 19 سپتامبر مسئله را به شوراي امنيت بفرستد و به نظر نمي رسد كه طرح جديد احمدي نژاد بتواند تغييري در اين مسئله به وجود آورد.
ديدگاه نيويورك تايمز، منعكس كننده نااميدي نسبت به امكان رسيدن به توافق ايران و غرب در خصوص نحوه پيش بردن پرونده هسته اي است. از سوي ديگر به اعتقاد بسياري از تحليل گران، موضع گيريهاي ضد و نقيض تيم هسته اي جديد ايران در قطع يا ادامه روند مذاكرات، دورنما را تيره و تار ساخته و حتي برخي معتقدند كه مواضع تند تيم هسته اي جديد و راه اندازي اصفهان، شمشير داموكلس را از دست ايران خارج ساخته و در دست دشمن قرار داده است!
آفتاب اين نظرات را با يكي از كارشناسان مسائل هسته اي در ميان گذاشت. وي به خبرنگار آفتاب گفت: «به نظر مي رسد كه براي حل بحران هسته اي ايران بيش از 4 گزينه متصور نباشد كه قبلاً همه اين چهار گزينه توسط مسئولين ارشد نظام و كارشناسان مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته و هزينه و فايده هر يك از گزينه ها در راستاي حفظ دستاوردهاي هسته اي ايران نيز برآورد شده است». وي گفت: «گزينه اوّل آن است كه ما با آمريكا به عنوان قدرت هژمون وارد مذاكره مي شديم و مسائل را حل مي كرديم، امّا اين گزينه به دليل مخالفت نظام و به دليل سياستهاي براندازانه آمريكا نسبت به ايران و طرح مباحثي چون «تغيير رژيم» در ايران، كنار گذاشته شد. البته برخي مي گويند كه نظام احتمالاً اين اجازه را استثنائاً شايد به آقاي احمدي نژاد بدهد كه براساس مدل مذاكره با آمريكا در قضيه افغانستان، با آمريكا وارد مذاكره بشود؛ كه البته بنده بعيد مي دانم آمريكاييها در اين شرايط زير بار آن بروند.
گزينه دوم انتخاب اروپاست و اين بدان صورت است كه با توجه به نفوذ اروپاييها در مجامع بين المللي و اختلاف تاكتيكي بين اروپا و آمريكا از اين فرصت استفاده كرده، با اروپا وارد مذاكره شويم و مسائل هسته اي را با استراتژي قدم به قدم حل و فصل كنيم. گزينه سوم تعامل با آژانس و تأثيرگذاري بر شوراي حكام از طريق قدرتهاي كوچك تر نظير آفريقاي جنوبي، برزيل، مالزي و برخي از كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد مي باشد و گزينه چهارم نيز شامل استفاده از اهرم دو كشور روسيه و چين مي باشد».
وي در ادامه اظهار داشت با توجه به اينكه با از سرگيري فرآوري اورانيوم تقريباً نفس مذاكره با اروپا زير سؤال برده شده، اكنون سه گزينه ديگر براي برون رفت از بحران، ذهن اكثر تحليل گران را به خود معطوف كرده است.
اين كارشناس مسائل هسته اي سپس گفت: «با موضع گيريهاي گذشته روسيه و كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد بعيد مي دانم كه تيم هسته اي جديد بتواند چندان حسابي روي آنها باز كند. و سابقه كشوري مثل چين در قبال ايران نيز از جمله عواملي مي تواند باشد كه دو گزينه سوم و چهارم را خود به خود زير سؤال مي برد. البته استفاده از اين كشورها در گذشته هم مورد توجه بوده اما اينكه با اتكاي آنها بتوان فكر كرد كه پرونده هسته حل خواهد شد، به نظر من ساده لوحي است». وي در ادامه اظهار داشت: خيلي ها احتمال مي دهند كه با توجه به نفي روند مذاكرات با اروپا و عدم موفقيت تيم هسته اي جديد ايران در روزهاي آخر در جلوگيري از ارجاع پرونده هسته اي ايران به شوراي امنيت، تيم جديد با طرح جديد مبني بر مذاكره با كشورهاي فراتر از اروپا مثل چين، روسيه و كشورهاي عضو جنش عدم تعهد احتمالاً قصد آن را دارد كه با واسطه كردن كشورهايي چون هند، آمريكا را در قالب يك جمع بزرگ تر، وارد مذاكره كند. يعني همان گزينه اي كه پيش از اين به دلايل مختلف كنار گذاشته شده بود. (ناظران اكنون احتمال مي دهند كه احمدي نژاد برخلاف خاتمي، كارت سبز انجام مذاكره با آمريكا در يك جمع بزرگ تر را دريافت داشته باشد.) وي در پايان اظهار داشت: «به هر حال، بايد تا روز 18 سپتامبر كه چند روز آينده است صبر كنيم اما در عين حال علاقه مندم بگويم كه اگر ما قصد مذاكره با آمريكا را هم داشته باشيم، مقطع كنوني، اصلاً براي اين كار مناسب نيست، زيرا ما پيش از اين، آمريكا و اروپا را به شدت به يكديگر نزديك ساخته ايم».
ارسال پیام
لینک های مفید