ضعف دستگاه‌‏هاي اجرايي هميشه شرمندگي مي‌‏آورد

به گزارش آفتاب نیوز، دكتر پرويز ورجاوند, وزير فرهنگ دولت موقت و استاد دانشگاه در رشته باستان‌‏شناسي،  در خصوص آبگيري سد سيوند و غرقاب شدن منطقه تاريخي و با ارزش تنگ بلاغي با بيان اين مطلب, گفت: مساله سد سيوند و آنچه كه باعث شده در جامعه يك اتحاد و موضع‌‏گيري در اين خصوص به وجود آيد، فقط به سد سيوند ختم نمي‌‏شود؛ بلكه در مورد تمامي سدهايي كه در ايران در حال ساخت است و نيز در مورد تمام پروژه‌‏هاي كلان عمراني، ما به شكلي مشابه، با سد سيوند مواجه هستيم. 

وي، در ادامه افزود: تمام اين زمين‌‏ها براساس يك شناخت كلي كه ما از سراسر ايران زمين داريم مي‌‏توانند مناطقي باشند كه در آنجا آثاري از دوران پيش از تاريخ ايران و دوران تاريخي به بعد وجود داشته باشد كه در شرايط موجود از چشم افراد عادي مخفي است؛ ولي از ديد كارشناسان باستان‌‏شناسي، با بررسي در اين مناطق قادر بر اين خواهند بود جاي پاي تمدن‌‏هاي قديمي را در طول چندين هزار سال در اين مناطق رديابي كنند. 

وزير فرهنگ دولت موقت، تصريح كرد: درياچه سد سيوند، در بستر يك دره‌‏اي شكل خواهد گرفت كه در اين دره از 6 هزار سال پيش استقرارهاي دوران‌‏هاي مختلف صورت گرفته كه به صورت تپه‌‏ها و روستاهاي نخستين مي‌‏توان نشانه‌‏هايي از اين استقرارهاي كهن را به وضوح مشاهده كرد. 

ورجاوند, گفت: همچنين در دره بلاغي, مسير راه كهن باستاني دوره هخامنشي كه از شوش به تخت جمشيد متصل مي‌‏شده، قرار دارد و به اين اعتبار تمام باستان‌‏شناسي تمدن‌‏ها و فرهنگ‌‏هاي گذشته ايران اهميت دارد به ويژه در رابطه با منطقه‌‏هايي كه در طول يك دوران گسترده به صورت يك جريان متوالي، آن مناطق به لحاظ شرايط زيست محيطي خاص مورد بهره‌‏برداري قرار گرفتند و اگر بتوانند يك بررسي جامع را در چنين بستري انجام دهند، به مقدار فراوان به پاسخ‌‏هايي دست خواهند يافت كه مي‌‏تواند پيوند تاريخي اين منطقه و حضور فرهنگ‌‏ها و تمدن‌‏هايي كه در گام‌‏هاي مختلف با ويژگي‌‏هاي خاص موجبات رشد بخشيدن به تمدن استقرار در ايران را طي كردند، مورد بازشناسي قرار دهند. 

استاد دانشگاه در رشته باستان‌‏شناسي، تاكيد‌‏كرد: با زير آب رفتن تنگ بلاغي, تمامي اين آگاهي‌‏هاي بسيار با ارزشي را كه مي‌‏توان به دست آورد، از دسترس باستان‌‏شناسان براي هميشه بيرون خواهد رفت. 

اين باستان‌‏شناس، اظهارداشت: از ساليان گذشته تلاش بر اين بوده كه تمام پروژه‌‏هاي عمراني در مرحله بررسي و انتخاب مكان, همگام با هيات‌‏هاي باستان‌‏شناسي صورت گيرد و تمام مدت، باستان‌‏شناسان گستره‌‏اي كه براي احداث سد در نظر گرفته شده، منطقه را مورد مطالعه قرار دهند كه با برخورد به آثار تاريخي بتوانند موجبات جابه‌‏جايي اين مكان را با همكاري متخصصان سدساز فراهم كنند و اگر در موردي تمامي مسائل فني به جايي رسيد كه جز اين محل نمي‌‏توان از جاي ديگري را براي اجراي اين پروژه كلان از آن بهره گرفت، فرصت لازم براي كاووش و مستندسازي آثار به باستان‌‏شناسان داده شود. 

ورجاوند, در ادامه اظهارداشت: حاكميت و واحدهاي مختلفي كه كارهاي عمراني انجام مي‌‏دهند؛ هنوز براي ميراث فرهنگي ايران ارزش قائل نيستند. اين رودررويي نامعقول هميشه ميان دستگاه‌‏هايي كه كار عمراني انجام مي‌‏دهند و علاقه‌‏مندان به پاسداري از ميراث فرهنگي وجود داشته است.
 
وي، تاكيد كرد: سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري ايران، به شدت ضعيف و ناتوان است و از نظر پاسداري از چيزي كه در اختيارش هست دور نگه داشته شده و هيچ‌‏گاه قادر نبوده كه با حضور شخصيت‌‏هاي توانمندي كه مورد قبول جامعه است، از ميراث فرهنگي كشور پاسداري كند. 

وي افزود: امروز ما قوانين و كنوانسيون‌‏هايي داريم كه به شدت در اين كنوانسيون‌‏ها تجاوز به مكان‌‏ها و آثار فرهنگ‌‏ها و سرزمين‌‏ها در زمان جنگ ديده شده و به شدت جامعه بين‌‏المللي با كساني كه در زمان جنگ به اين آثار لطمه بزنند، برخورد مي‌‏كند. 

ورجاوند، با اظهار تاسف از وضعيت موجود در خصوص حفاظت از ميراث فرهنگي ايران, گفت: براي اين كه آثار و ميراث سرزمين خودمان را از چنگ تجاوزگري‌‏هاي دستگاه‌‏هاي نا به خرد عمراني و اجرايي كشور نجات دهيم، بايد دست به دامن سازمان‌‏هاي جهاني شويم. 

وي، تاكيد كرد: ممانعت از آبگيري سد سيوند يك حركت گسترده ملي را طلب مي‌‏كند و يك مانور هوشيارانه از NGO ها در مكان سد سيوند مي‌‏تواند اين هشدار را به حاكميت بدهد كه اگر زمان لازم را به منظور مطالعه و كاووش در اختيار باستان‌‏شناسان قرار ندهد، سازمان ميراث فرهنگي و وزارت نيرو با موضع‌‏گيري شديد مردم مواجه خواهند شد. 

ورجاوند، در خصوص اعلام دولت از طريق تلويزيون كه مقبره كوروش زير آب نخواهد رفت و منحرف كردن اذهان عمومي، اظهار داشت: براي جامعه ايران ارزش‌‏هاي والاي تاريخي و فرهنگي مورد تجزيه و تحليل قرار نگرفته و دستگاهي مثل تلويزيون كه برنامه‌‏هاي باطل زيادي را در اختيار جامعه مي‌‏گذارد، هنوز نتوانسته در يك مجموعه گسترده‌‏اي از برنامه‌‏ها نشان دهد كه كاووش در يك مكان با قدمتي بيش از تاريخ و دوران داخلي چه نكات ناشناخته‌‏اي را بر ملا مي‌‏كند كه گاه يك جايگاه پيش از تاريخ ارزشي بسيار بالاتر از يك بناي عظيم دوران تاريخي دارد.