موقعيت برتر ايران نسبت به آمريكا و اروپا
۱۸:۵۷
۱۳۸۴/۰۶/۲۶
به گزارش آفتاب نیوز، آفتاب: كارول جياكامو (Carol Giacomo) خبرنگار ديپلماتيك رويترز در مورد برنامه هسته اي ايران مي نويسد: به نظر مي رسد ايران با در دست داشتن كارت برنده اي به نام نفت و بازي ديپلماتيك زيركانه در اين چند سال توانسته در مباحث مربوط به خواستهاي هسته اي اش موقعيت بالاتري نسبت به ايالات متحده و اروپا به دست آورد.
ديپلماتهاي اروپايي گفته اند به رغم اينكه مذاكرات به تأخير افتاده است، اما قدرتهاي غربي هنوز هم در تلاش براي جلب آراء با هدف فرستادن گزارش برنامه هسته اي ايران به شوراي امنيت سازمان ملل مي باشند و اين همه بستگي به سخنان احمدي نژاد در مجمع عمومي سازمان ملل دارد.
رويترز به نقل از رابرت اينهورن (يك مقام سابق عدم تكثير در آمريكا) مي نويسد: اگر ايران موفق شود از رفتن به شوراي امنيت از طريق آژانس بين المللي انرژي اتمي سرباز زند، اين بدان معني است كه آنها از تير رس گلوله ي ديگري هم گريخته اند و آنها بيشتر مطمئن مي شوند كه مي توانند از گلوله هاي ديگر هم فرار كنند.
ايران، به عنوان يك قدرت در حال رشد در خاورميانه و از توليد كنندگان بزرگ نفت نزديك به دو دهه، برنامه هسته اي خود را به صورت پنهاني دنبال كرده بود. تهران تأكيد مي كند كه تنها خواستار انرژي صلح آميز هسته اي مي باشد، اما اگر آنچه كه غرب مي گويد، يعني تلاش ايران براي دستيابي به سلاح هسته اي، درست باشد، دستيابي ايران به سلاح هسته اي ضمن آنكه كنترل هسته اي را به خطر مي اندازد، كشورهاي ديگر را هم مي تواند به اين راه بكشاند.
ديپلماتهاي غربي مي گويند ايران سعي دارد لابيگري بر عليه ائتلاف آمريكا – اروپا از ارجاع پرونده خود به شوراي امنيت، جلوگيري كند.
از سوي ديگر دانيل پليتكا، عضو مؤسسه تحقيقاتي اينتر پرايز آمريكا مي گويد «ايالات متحده تلاش مي كند در مسائل مربوط به تكثير هسته اي دست بالا را داشته باشد.، اما به نظر مي رسد كره شمالي، ايران و حتي دوستان ما مثل هند قادرند بدون ترس از عواقب بعدي، خواسته هايشان را به زور به ما تحميل كنند» اكنون ديپلماتها معتقدند حالا آمريكا و اروپا دو گزينه پيش رو دارند: يا ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت و يا به تأخير انداختن آن و انجام مذاكرات بيشتر.
كساني كه به گزينه «ارجاع» معتقد هستند مي گويند: غرب نمي تواند بعد از آنكه ايران پنهان كاري را از سرگرفته از اين گزينه چشم بپوشد، عدم ارجاع باعث مي شود ايران جسورتر شده و غني سازي اورانيوم را نيز شروع كند. آنها مي گويند: البته غرب اين مشكل را هم دارد كه اعضاء جنبش عدم تعهد در اجلاس آينده شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي از ايران حمايت كنند و كساني كه طرفدار «تأخير» هستند مي گويند با رئيس جمهور جديد ايران، هنوز جاي اميدواري هست؛ و اينكه نياز به گفتگو و اعتمادسازي وجود دارد. يك ديپلمات اتحاديه اروپا مي گويد: احمدي نژاد پاسخ مستقيمي به اين سؤال كه ايران چگونه خواستار از سرگيري دوباره تعليق فرآوري اورانيوم مي باشد، نداد. اين نشان مي دهد كه او كاملاً اين مسئله را از دستور كار خارج نكرده است.
همچنين ديپلماتها مي گويند ارجاع پرونده ايران با اكثريت محدود باعث گسترش پراكندگي بين المللي در ميان كشورها و اعضاي شوراي امنيت مي شود.
ديپلماتهاي اروپايي گفته اند به رغم اينكه مذاكرات به تأخير افتاده است، اما قدرتهاي غربي هنوز هم در تلاش براي جلب آراء با هدف فرستادن گزارش برنامه هسته اي ايران به شوراي امنيت سازمان ملل مي باشند و اين همه بستگي به سخنان احمدي نژاد در مجمع عمومي سازمان ملل دارد.
رويترز به نقل از رابرت اينهورن (يك مقام سابق عدم تكثير در آمريكا) مي نويسد: اگر ايران موفق شود از رفتن به شوراي امنيت از طريق آژانس بين المللي انرژي اتمي سرباز زند، اين بدان معني است كه آنها از تير رس گلوله ي ديگري هم گريخته اند و آنها بيشتر مطمئن مي شوند كه مي توانند از گلوله هاي ديگر هم فرار كنند.
ايران، به عنوان يك قدرت در حال رشد در خاورميانه و از توليد كنندگان بزرگ نفت نزديك به دو دهه، برنامه هسته اي خود را به صورت پنهاني دنبال كرده بود. تهران تأكيد مي كند كه تنها خواستار انرژي صلح آميز هسته اي مي باشد، اما اگر آنچه كه غرب مي گويد، يعني تلاش ايران براي دستيابي به سلاح هسته اي، درست باشد، دستيابي ايران به سلاح هسته اي ضمن آنكه كنترل هسته اي را به خطر مي اندازد، كشورهاي ديگر را هم مي تواند به اين راه بكشاند.
ديپلماتهاي غربي مي گويند ايران سعي دارد لابيگري بر عليه ائتلاف آمريكا – اروپا از ارجاع پرونده خود به شوراي امنيت، جلوگيري كند.
از سوي ديگر دانيل پليتكا، عضو مؤسسه تحقيقاتي اينتر پرايز آمريكا مي گويد «ايالات متحده تلاش مي كند در مسائل مربوط به تكثير هسته اي دست بالا را داشته باشد.، اما به نظر مي رسد كره شمالي، ايران و حتي دوستان ما مثل هند قادرند بدون ترس از عواقب بعدي، خواسته هايشان را به زور به ما تحميل كنند» اكنون ديپلماتها معتقدند حالا آمريكا و اروپا دو گزينه پيش رو دارند: يا ارجاع پرونده ايران به شوراي امنيت و يا به تأخير انداختن آن و انجام مذاكرات بيشتر.
كساني كه به گزينه «ارجاع» معتقد هستند مي گويند: غرب نمي تواند بعد از آنكه ايران پنهان كاري را از سرگرفته از اين گزينه چشم بپوشد، عدم ارجاع باعث مي شود ايران جسورتر شده و غني سازي اورانيوم را نيز شروع كند. آنها مي گويند: البته غرب اين مشكل را هم دارد كه اعضاء جنبش عدم تعهد در اجلاس آينده شوراي حكام آژانس بين المللي انرژي اتمي از ايران حمايت كنند و كساني كه طرفدار «تأخير» هستند مي گويند با رئيس جمهور جديد ايران، هنوز جاي اميدواري هست؛ و اينكه نياز به گفتگو و اعتمادسازي وجود دارد. يك ديپلمات اتحاديه اروپا مي گويد: احمدي نژاد پاسخ مستقيمي به اين سؤال كه ايران چگونه خواستار از سرگيري دوباره تعليق فرآوري اورانيوم مي باشد، نداد. اين نشان مي دهد كه او كاملاً اين مسئله را از دستور كار خارج نكرده است.
همچنين ديپلماتها مي گويند ارجاع پرونده ايران با اكثريت محدود باعث گسترش پراكندگي بين المللي در ميان كشورها و اعضاي شوراي امنيت مي شود.
ارسال پیام
لینک های مفید