به گزارش آفتاب نیوز، 
يكي از بزرگترين مسووليتهاي ما در مقابل ديگران آن است كه از زندگي لذت ببريم، زيرا با شاد بودن احساس بهتر و كارايي بيشتري خواهيم داشت و ديگران نيز از مصاحبت با ما احساس رضايت و خرسندي خواهند كرد.
وقتي ميخنديم همه چيز به نفع جسم وذهن ما پيش ميرود. آندرفيني كه در مغز تخليه ميشود به ما احساس «پرواز طبيعي» ميدهد و بازدهي سيستم تنفس مانند زماني است كه به ورزش دو پرداختهايم.
بسياري براين باورند كه خنده امري روانشناختي است و به حالات نفساني اشخاص مربوط ميشود. به عبارت ديگر هركسي با توجه به شخصيت و ذات خود، ميخندد يا اخم ميكند.
دكتر فدايي، روانشناس، معتقد است روحيه شاد و متبسم موجب تقويت دستگاه ايمني بدن ميشود. افرادي كه دچار افسردگي يا خشم هستند به ميزان بيشتري نسبت به ساير افراد به بيماريهاي عفوني و بدخيم مبتلا ميشوند زيرا هيجانات منفي موجب تضعيف دستگاه ايمني بدن ميشود.
افرادي كه روحيه شاد دارند با اعتماد به نفس قدم برميدارند و براحتي از پس حل مشكلات برميآيند. در حالي كه افراد افسرده حتي اگر تواناييهاي بالقوهيي هم داشته باشند به علت روحيه كسل و نااميدي معمولا وارد فعاليت نميشوند.
در واقع روحيه شاد موجب افزايش اعتماد به نفس واعتماد به ديگران ميشود و به انسان در برقراري ارتباط موثرتر با ديگران كمك ميكند. بنابراين در برخي مواقع فرد در روابط متقابل با افراد ديگر از خنده همچون ابزاري براي تاثيرگذاري بيشتر استفاده ميكند.
به اعتقاد دكتر فدايي، ميزان هورمونهايي كه با تحرك و تمركز بيشتر مغز ارتباط دارد، در اثر خنديدن، بيشتر ترشح ميشوند و حتي مشاهده شده در هنگام شادي، ميزان ترشح شيرههاي گوارشي كمك كننده به هضم و جذب غذا افزايش مييابد، به نحوي كه يكي از نشانههاي افسردگي و اضطراب، اختلالات گوارشي است. معمولاص روحيه شاد گذشته از اينكه با رويدادهاي خوب در زندگي ارتباط دارد، حاكي از نوعي جهانبيني مثبت است، به اين مفهوم كه انسان شاد به علت اعتماد اساسي كه از دوران كودكي درونش نهادينه شده، انسانهاي ديگر را به عنوان دوستان خود تلقي ميكند و جهان را مكان مناسبي ميداند كه در آن هيچ فردي قصد ندارد در مسير پيشرفت او كارشكني كند.
دكتر قاسمزاده، روانشناس با اشاره به تفاوت روحيات انسان شاداب با انسان غمگين، ميگويد: تحقيقات نشان ميدهد افرادي كه داراي روحيه شاد هستند، در مقابل استرسها و فشارهاي رواني از مقاومت بيشتري برخوردارند و در بدن اين گروه از افراد، ميزان هورمون آدرنالين در شرايط بحراني و استرسزا به ميزان كمتري ترشح ميشود. همچنين انسانهاي شاداب از مقاومت رواني بالاتري نسبت به ساير افراد برخوردار هستند. به عبارتي انسانهاي شاد، از ويژگيهايي همچون شكيبايي، اميد به زندگي و تمايل به برخورد با سختيها و مشكلات در زندگي روزمره خود بهره ميبرند. همچنين به نظر ميرسد بين خنديدن و روابط اجتماعي افراد تاثير و تاثر متقابلي وجود داشته باشد. در حالي كه از يك سو، خنديدن بر نوع، شكل و كيفيت روابط اجتماعي افراد تاثير ميگذارد، روابط اجتماعي اشخاص نيز بر كيفيت و نوع خندههاي آنها موثر است.
در واقع خنديدن در ويژگيهاي عاطفي و رواني فرد از جمله محبوبيت وي در گروه و بالارفتن اعتماد به نفس فرد تاثيرات فراواني دارد. به عبارتي با ورود فردي شاداب و اجتماعي در گروه، افراد حاضر درجمع، به حضور در گروه و ايجاد رابطه با او، تمايل زيادي از خود نشان ميدهند. البته نبايد اين نكته را از نظر دور داشت كه تعادل در خنديدن و شاد بودن حايز اهميت است. به گونهيي كه اگر ميزان خندهرويي از حد متعال تجاوز كند، تاثيرات منفي بر جايگاه اجتماعي فرد ميگذارد.
رعايت اين نكته در احاديث و گفتههاي بزرگان دين نيز ذكر شده است.
خنده بر هر درد بيدرمان دواست
نورمن كازينز در كتاب «تشريح يك بيماري» اشاره ميكند كه چگونه براي از سرگيري يك زندگي طبيعي و سالم با معلوليت جسمي خود مبارزه كرده است. وي همچنين ميگويد كه خنديدن زياد داروي اصلي او بوده است.
كازينز ميگويد كه رويكرد جدي او نسبت به زندگي سبب تسريع بيمارياش شده بود و نتيجه گرفته است كه از طريق خنده ميتواند وضعيت معكوس را به وجود بياورد. به اين ترتيب وي به اثبات رساند كه «خنده، بهترين داروست».خنده درد را تسكين ميدهد. ما تنها زماني ميتوانيم بخنديم كه آسوده خاطر باشيم و هرچه ميزان اين آسودگي بيشتر باشد درد را كمتر احساس خواهيم كرد. بسياري از فيلمها و كتابهاي كمدي التيام دهندههاي فوقالعاده هستند. انسان سالم، انساني است كه با زندگي در آشتي است و پستي و بلنديهاي زندگي را ميشناسد و ميداند تلخيها و ناكاميها همچون شادي و سرور در زندگي هر انساني جاي دارد.