کره واقعیت فوتبال ما را آشکار کرد

به گزارش آفتاب نیوز، ایران در سئول نشان داد که تیمی فاقد برنامه و کارآیی بوده و با همان شیوه سنتی پیشین بازی می کند در حالی که کره ای ها منسجم و با برنامه بوده و به خوبی همدیگر را در زمین پیدا می کردند.
تفاوت بین ایران و کره جنوبی، قضاوت بین لیست فرمایشی و مربی و کادر فنی نا کار آمد با تیمی هماهنگ و اهل فکر و تفکر بود زیرا در آن سوی زمین مربی و کادر فنی که یکی از آنها هم ایرانی بود قرار داشتند که به توصیه ها و پارتی و امثالهم توجه ندادند.
اگر ایران بخواهد با همین نفرات و ترکیب به جام جهانی برود در همان دور اول به کیسه بوکس تیم ها تبدیل شده و نتایجی به مراتب بدتر از دو دوره قبلی بدست خواهد آورد. دلیل اصلی آن هم این واقعیت است که اجازه انتقاد و قضاوت درباره این تیم و کادر فنی آن را به هیچ کس نمی دهیم و آقای دادکان و دارو دسته اش هم تصور می کنند که شق القمر کرده اند که تیم را به جام جهانی رسانده اند.
ایران دارای پتانسیل بالایی است که می تواند به تیم اول آسیا تبدیل شود ولی هرگاه به ژاپن، کره جنوبی و عربستان می رسیم خود را از پیش بازنده می دانیم دلیل اصلی آن نیز ضعف و استرسی است که در سازمان فوتبال ایران وجود دارد و نبض قدرت و تصمیم گیری در دست کسانی است که روحیه انتقاد پذیری نداشته و همه را دشمن تلقی می کنند. سؤال این است که آیا در ایران فوتبالیستی وجود ندارد که جای خالی مهدوی کیا و یا کعبی را پر کند که باید افرادی را بکار بگیریم که در پست غیر تخصصی خود بازی کنند. و یا این که آیا نمی توان در یک بازی دوستانه دروازه بان های دیگر را امتحان کنیم تا به میزان آمادگی آنها پی ببریم؟ چه زمانی قرار است از ذخیره ها استفاده کرده و آنها را به تدریج برای قرار گرفتن در لیست اصلی آماده کنیم؟
با روشی که کابینه دادکان و کادر فنی تیم ملی فوتبال در پیش گرفته مطمئن باشید که در جام جهانی که در آلمان به زنگ تفریح تیم ها تبدیل شده و هیچ آثار مثبتی بر جای نخواهیم گذارد مگر اینکه در مدت باقی مانده شایسته سالاری را در تیم ملی حاکم کرده و طفلی ها و نور چشمی ها را طرد کنیم.