تاریخ هسته‌ ای جهان فصل اول (قسمت 4) - تلاش رسمي آمريكا براي دستيابي به بمب اتم و . . .

به گزارش آفتاب نیوز، تاریخ هسته ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل اول (قسمت 3) - آغاز جنگ جهاني دوم و تسريع تلاش ها براي دستيابي به بمب اتم و . . .

تلاش رسمي آمريكا براي دستيابي به بمب اتم
1941: در اواسط سال 1941 گزارش هاي MAUD به آمريكا رسيده بود و علي رغم آن كه انگليسي ها مشغول ادامه پروژه خود بودند، علاقه بيشتر و متمركزتري در آتلانتيك به وجود آمده بود. تلاش هاي زيادي در ارتباط با موضوع در سراسر آمريكا آغاز شد ولي متأسفانه نياز به كار محرمانه، ارتباطات را مشكل كرده بود. بنابر اين «كامتپون» (از دانشمندان هسته اي ايالات متحده) تصميم گرفت كه مركزي در شيكاگو به وجود بياورد و اسم آن را آزمايشگاه متالوژي گذاشت. اين يك نامگذاري انحرافي بود و با مخفف مت.لب نوشته و ناميده مي شد. درست دراوايل شروع فعاليت ها، در ژانويه 1942 او برنامه زمان بندي زير را ارائه داد:
- تا ژوئيه 1942، تعيين امكان پذير بودن واكنش هسته اي (جولاي 1942)
- تا ژانويه 1943 انجام اولين واكنش زنجيره اي (دسامبر 1942)
- تا ژانويه 1944، انجام اولين جداسازي پلوتونيوم از اورانيوم (دسامبر 1943)
- تا ژانويه 1945، ساخت اولين بمب (جولاي 1945)
تاريخ هاي ذكر شده در پرانتز مربوط به زمان هاي واقعي هر مرحله كاري است كه مؤيد تلاش با ارزش انجام شده است.

ساخت كارخانه به منظور توليد بمب اتم
1943: يكي از نخستين اقدامات ژنرال گروز درخواست واگذاري يك قطعه زمين وسيع درتنسي بود. اين محل براي توليد مواد انتخاب شده بود. در اين محل يك كارخانه ديفيوژن گازي (25-12)، يك كارخانه جداسازي الكترومغناطيسي (12-7) و يك نيروگاه به اضافه چند آزمايشگاه تحقيقاتي در قالب يك شهرك، توسط يكي از شهرك هاي صنعتي طرف قرارداد با ارتش ساخته شد. اين مجموعه، بعداً آزمايشگاه ملي اوك ريج (ORNL) كه شهرت جهاني يافت نام گرفت. ابتدا ساخت كارخانه جداسازي الكترومغناطيسي (Y-12) شروع شد. ساختمان آن از فوريه 1943 آغاز شد و اولين واحد آن تا اوت همان سال تكميل شد. كارخانه Y-12 ناگزير بود براي غني سازي، از اورانيوم طبيعي كه فقط 71/0 درصد ايزوتوپ اورانيوم- 235 دارد استفاده كند و آن را به غناي حداقل 90 درصد برساند. اين درواقع همان درجه غناي مورد درخواست طراحان بمب اتمي بود.

اولين آزمايش بمب اتمي
1945: آزمايش با بمب پلوتونيوم در صحراي آلاموگوردو در نيومكزيكو پس از چند بار تعويق 9 روزه، 3 روزه، يك ساعته و 30 دقيقه در ساعت پنج و نيم صبح شانزدهم ژوئيه 1945 انجام شد. حالت اضطراب با رسيدن زمان به ساعت آخر (صفر) بي نهايت بود.
ژنرال توماس اف. فارال كه با تعداد ديگري از مردان كليدي در پناهگاهي تحت كنترل در فاصله ده هزار ياردي از محل انفجار بود در گزارش خود مي گويد: «هركسي در اين اتاق مي دانست كه چه مقدار وحشت انگيز و باورنكردني از انرژي در حال آزاد شدن است... درواقع ما داشتيم به يك چيز ناشناخته اي مي رسيديم و نمي دانستيم كه حاصل آن چه مي توانست باشد. ترينتي فراتر از حد تمام انتظارات موفق شد، شاهداني كه در اولين مرحله توپ آتشين و ابرقارچ مانند را مشاهده مي كردند ترسيده بودند. اثرات روشن كنندگي آن خارج از حد بيان و تشريح است. تمام منطقه با يك روشنايي سوزاننده اي كه شدت آن چندين برابر نور خورشيد در روز است، تابان شد. اين نور طلايي، ارغواني، بنفش، خاكستري و آبي ... خيلي قشنگ تر از آنچه شاعران بزرگ بتوانند در خواب ببينند بود.» 

تاریخ هسته ای جهان (فهرست)

تاریخ هسته‌ ای جهان فصل دوم (قسمت 1)
طرح باروخ و . . .