عباس کیارستمی در ماه تولدش درگذشت

متاسف شدیم . خداوند این هنرمند بی نظیر را بیامرزد. روحشون شاد

بیشتر ایرانیان و هنرمندانمان از این بیماری دارند از دست می روند ، هیچ کس اهمیتی نمی دهد، مثل تمام چیزهای دیگر : بیکاری ، اختلاف زیاد طبقاتی ، هزینه درمان بالا ، پزشکان غیر متعهد ، فیش نجومی ، خودرو غیراستاندارد و بی کیفیت ، مواد غذایی الوده ، گرد غبار اهواز، پارتی بازی و باند بازی ....

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز...

پزشکی ایران سرشار از کوتاهی است. وقتی پزشکان ایران ناتوانند و تنها به پول و کارانه و مزایا فکر می کنند مانند گذشته از خارج دکتر بیاورید تا کی ایرانیان باید در اثر اشتباهات بمیرند.

کوره راهی که در یک شیب تند ،با زاویه های بسته بر روی تپه ای سرسبز برای رسیدن به خانه دوست برای ما ساخت ، بعدها تبدیل به جاده ای محکم واستوار شد که همیشه با او در خانه دوست باشیم. او از یادمان نمی رود . یادش گرامی باد.

عباس کیارستمی در نامه‌ای خطاب به محمود احمدی نژاد نوشت:

پسرم وقتی ۵ساله بود روزی مشغول خوردن بیسکویت بود، دوستی از او بیسکویت خواست و من هم از او خواستم که بیسکویتی به من بدهد. اما بهمن یک بیسکویت بیش‌تر نداشت. بلاتکلیف به هر دوی ما نگاه کرد که تنها بیسکویتش را به کدام یک از ما دهد. دوست من مشکل را ساده کرد و به او گفت: "بیسکویت را به کسی بده که بیش‌تر دوستش داری."

بهمن نگاهی به هر دوی ما انداخت و به من گفت: " بابا من تو را بیش‌تر دوست دارم اما دلم می‌خواهد بیسکویتم را به او بدهم." هنوز نمی‌دانم آن روز، آن بیست چند سال پیش در ذهن پسر ۵ساله‌ام چه گذشت که بیسکویتش را به آن دیگری داد، که کم‌تر از من دوستش می‌داشت. ولی من دلیلی دارم که چرا رأی‌ام را به دیگری خواهم داد.

آقای احمدی‌نژاد، برای من دلایل بسیار ساده‌ای وجود دارد که تو را بیش‌تر از او دوست دارم. تو برای من یادآور سال ۵۷ هستی. در آن زمان اخلاق، آرمان و از خودگذشتگی برای تغییر زندگی مردم مفاهیمی انتزاعی نبودند؛

چیزهای طبیعی و جزییاتی زنده از روحیه و عملکرد میلیون‌ها جوان معتقد و سالم و راستگویی بودند که می‌خواستند از انقلاب فرصتی فراهم آورند تا طبقه‌ی محروم جامعه شرایط بهتری برای زندگی داشته باشند. بعد از بیست و چند سال نگاه که می‌کنم به وضوح آن اعتراض را همراه با افسردگی درونی تو را درک می‌کنم.

تو هم‌چنان بی‌دروغ «ما»ی سال ۵۷ را زنده می‌کنی. من تو را دوست دارم چون نمی‌توانم به خودم راست نگویم که می‌دانم آن‌چه می‌گویی راست می‌گویی. این واقعیت است که در جهان کنونی قله‌های ثروت با دست‌اندازی به پله‌های قدرت جایی برای رشد مردم باقی نمی‌گذارند.

در این میان، آقای احمدی‌نژاد اما چیزی وجود دارد که تو را در دنیای ۲۰۰۵ ما وصله‌ی ناجور می‌کند. پس اکنون با کمال تأسف تو تنها به درد آن می‌خوری که از دنیایی چنین آرمان‌باخته و بازیگر، افسرده شوی. دنیایی که در ۲۷ سال ساخته شده است و ما هم جزیی از این دنیا هستیم. دنیا شرایط دشواری برای برای بازی راستگویان آفریده است اما هم‌جنسان قادرند دست یکدیگر را بخوانند و...

دوست عزیز، به‌سادگی بگویم ما نمی‌توانیم خود را در سال ۵۷ متوقف کنیم. دیگر آن آن باورها از زندگی واقعی رخت بربسته است و در معادلات سخت کنونی، ما تنها تصمیم‌گیرندگان بازی کنونی نیستیم.

تو درست‌تر از آن و اصولگراتر از آن هستی که بتوانی در بازی پیچیده‌ی سیاستگذاران آلوده به قدرت بازی کنی، پس به قول مدرس " اکنون کسی لازم است که قاعده‌های بازی این جهان را آموخته باشد."

برای همین من رأی‌ام را به کسی می‌دهم که او را کم‌تر از تو دوست دارم اما کسی توانمندتر از تو در درک واقعیت‌های امروز زندگی است. همه‌ی امیدم آن است که او لااقل این‌بار با عطف به آرای تو بداند هنوز مردم محروم ما چشم به راه‌اند.

پس گوشه‌چشمی به طبقه‌ی محروم داشته باشد و به سلامت اداره‌ی جامعه بها دهد. دوست عزیز من، تا کنون دو بار رأی داده‌ام و هر دو بار پشیمان. این بار با آمادگی بیش‌تر بار دیگر پای صندوق رأی خواهم رفت و اما رآی‌ام را به دیگری خواهم داد که او را به اندازه‌ی تو دوست نمی‌دارم. روزگار غریبی است برادر.

سلام.ضایعه غم انگیزی برای جامعه هنری کشوراست وباید راه رفتنی را همه طی کنیم

انشاا..خدا رحمت کند وبیامرزد پدر سینمای ایران ونام اشنای جهان وبه خانواده محترمشان صبرعنایت فرمایید

خداون ایشان و تمام هنرمندان مردمی کوچ کرده بسوی حق را در رحمت خویش غرق کند.

در بيمارستان جم تهران نتونستن بيماريشو درست تشخيص بدن

برای کسانی که تکرار نمیشوند تسلیت واژه کوچکی ست

خانه دوست از دیده ها ناپدید شد.یادش گرامی .

خانه دوست از دیده ها ناپدید شد.یادش گرامی .

یادش گرامس باد امیدوارم هنر جاودانه اش بی رهرو نماند.

اي استاد بينظير بدرود خوش به حالت كه به خانه ي دوست رسيديً

خدا رحمتش کند و روحش شاد

اگر پرتغال به رونالدو مینازید و آرژانتین به مارادونا ما به آقا عباس کیارستمی مینازیدیم و مینازیم چرا که مارتین اسکورسیزی ابر کارگردان تاریخ در موردش گفته : یکی از برترین کارگردان‌های تاریخ سینمای جهان، کیارستمی نماینده عالی‌ترین سطح هنر در سینماست.

اشتباه کرد رفت فرانسه اینجا بود دکترهای خودمان من جمله وزیر و پزشکای دیگر برای ابرو هم که شده سنگ تمام می گذاشتند ولی در فرانسه از خداشان است که بمیرد و بندازند گردن ایران اونا که دلشان برای مردم ایران نمی سوزد اونا می خواند کشورهای دیگر را غارت کنند

لطفا نامه این مرحوم رو به دولت قبل هم منتشر کنید گرچه منتشر شد

خدا بیامرزد رستم هنر ایران را

از شمار دو چشم یک تن کم
وز شمار خرد هزاران بیش

روحش شاد ویادش گرامی

یکی از ستون های تخت جمشید افتاد
تاسف

یکی از ستون های تخت جمشید افتاد

یکی از ستون های تخت جمشید افتاد
تاسف برای مردمی که سرمایه های کشورشون رو نمی شناسن

درود بر خاک پاکت

و تویی که منفی میدهی آیا از جسد بیجان و عزیز این بزرگمرد سینمای ایران هم واهمه داری ؟ بهتر است کمی به خودت بیایی تنها ابراز وجودت ااین نمیتواند باشد .

و تویی که منفی میدهی ! هتر است کمی به خودت بیایی تنها ابراز وجودت ااین نمیتواند باشد .

و تویی که منفی میدهی آیا از جسد بیجان و عزیز این بزرگمرد سینمای ایران هم واهمه داری ؟

هنرمندبزرگ ونام آوازه روحت قرین لطف الهی

وقعا لحظه ی غم انگیزی بود.آقای کیارستمی روحتون شاد تا ابد.خدانگه دار.

يك وطن پرست واقعي وهنرمنداصيل وبا شرافت ، روحش شاد

خدا رحمتت کند کیارستمی. واقعا شوکه شدیم از خبر رفتنت... چه مصیبت غم انگیزی

یادش گرامی روانش شاد....
" هنر خوار شد ؛ جادویی ارجمند ".....

روحش شاد. امیدوارم روزی برسه که قدر هنرمندامون رو زمانی که هستند بدونیم.

روحش شاد. امیدوارم روزی برسه که قدر هنرمندامون رو زمانی که هستند بدونیم.

باد ما را تا خانه دوست خواهد برد ! یادش گرامی باد

استاد نگفته بودی" باد ما را خواهد برد" منتظر فیلم بعدی ات بودیم تا شاهکاری دیگر بیافرینی. اما بعد از تو آیا کسی هست که فیلمش به دلمان بنشیند

روحش شاد.

روحش شاد
فقط نمیدونم چرا سعی داشتند سرطان را انکار کنند

خدا رحمتش کنه خیلی کارگردان بزرگی بود

کیارستمی از بزرگان سینمای ایران و دنیا بود. نگاه انسانی و روایت واقع گرایانه او از ویژگی‌های شاخص او بود

عباس کیارستمی، رفت تا خانه دوست!

تسلیت به خانواده ی هنر-خدا رحمتشان کند

هنرمند بزرگی که عاشق ایران بود.... در کشور عزیزمان ماند و از مردم جدا نشد.... برای کشور و مردم و فرهنگ آن در جهان افتخار آفرید... روحش قرین آرامش ابدی

در بیرون مرزها بسیار شناخته شده تر از ایران بودند.
کارنامه هنری درخشانی داشتند.

خبر ناراحت کننده ای بود. خدایش بیامرزد.

عرض تسلیت به جامعه هنری . روحش شاد