خاطرات سیاسی طیبنیا از بهترین سالهای عمرش/خانوادهام برای باخبر شدن از سرنوشتم به تهران آمدند
وزیر اقتصاد و دارایی با حضور در ایسنا، اظهار کرد که خود را نماینده دانشگاهیان در دولت میداند.
به گزارش خبرگزاری آفتاب، علی طیبنیا با بیان اینکه بهترین سالهای عمر خود را در دانشگاه گذرانده است، بیان کرد: بهترین دوران زندگی من دوران دانشجویی و پس از آن دورانی بود که در دانشگاه تدریس میکردم. در آن زمان به طور مستمر با دانشجویان در ارتباط بودم و با آنها گفتوگو میکردم، البته اکنون نیز رابطه خود را با بسیاری از دانشجویان حفظ کردهام.
وی افزود: اکنون نیز خود را همچنان دانشگاهی میدانم و شما نیز مرا نماینده دانشگاه در دولت بدانید.
وزیر اقتصاد در ادامه به بیان خاطرهای از دوران دانشجویی خود پرداخت و گفت: به یاد دارم که در روز ۱۳آبان سال ۱۳۵۷ بود که ما در دانشگاه تهران تجمع کرده بودیم و بسیاری از دانشجویان در حال انجام تظاهرات ضد شاه بودند، بسیاری در حال کندن مجسمه نیمتنهی شاه و برخی نیز تلاش میکردند نام شاه را که با فلز برنزی در بالای سر مسجد دانشگاه تهران نوشته شده بود از جا در بیاورند، در همین هنگام حمله نیروهای مسلح آغاز شد و تعدادی از دانشجویان شهید شدند.
وی افزود: به یاد دارم که در آن زمان دکتر عبدالله شیبانی که رئیس دانشگاه تهران بود به سمت ماموران حکومت نظامی رفت و به شدت اعتراض کرد که چرا به دانشگاه حمله کردید؟ و چرا بچه های ما را می کشید؟ آن روز برای من هم روز بسیار خاصی بود. پس از اینکه از دانشگاه خارج شدیم به سمت خیابانها رفته و از میدان ولیعصر مسیر حرکت خود را به سمت بالا آغاز کردیم و به بیانی کارهایی که آن زمان مرسوم بود را انجام دادیم. آن شب زمانی که میخواستیم به منزل بازگردیم پاسی از شب گذشته بود و من به جای بازگشت به خانه به خوابگاه و نزد تعدادی از رفقا رفتم.صبح، وقتی از خواب برخاستم متوجه شدم خانوادهام از اصفهان به تهران آمدهاند! چون جریان تیراندازی به دانشجویان در دانشگاه را تلویزیون نشان داده بود و آنها نیز که از وضعیت من اطلاعی نداشتند، از اصفهان به تهران آمده بودند که از سرنوشت من باخبر باشند.
او در پایان بیان کرد: به هر حال باید بگویم که آن روزها، روزهای بسیار ارزشمندی بود دانشجویان از پیشتازان انقلاب بودند و دانشگاه نقش بسیار موثری در پیروزی انقلاب ایفا کرد یکی از روزهای شاخصی که نقش دانشجویان در آن پر رنگ بود هم روز ۱۳ آبان سال ۱۳۵۷ بود.
وی افزود: اکنون نیز خود را همچنان دانشگاهی میدانم و شما نیز مرا نماینده دانشگاه در دولت بدانید.
وزیر اقتصاد در ادامه به بیان خاطرهای از دوران دانشجویی خود پرداخت و گفت: به یاد دارم که در روز ۱۳آبان سال ۱۳۵۷ بود که ما در دانشگاه تهران تجمع کرده بودیم و بسیاری از دانشجویان در حال انجام تظاهرات ضد شاه بودند، بسیاری در حال کندن مجسمه نیمتنهی شاه و برخی نیز تلاش میکردند نام شاه را که با فلز برنزی در بالای سر مسجد دانشگاه تهران نوشته شده بود از جا در بیاورند، در همین هنگام حمله نیروهای مسلح آغاز شد و تعدادی از دانشجویان شهید شدند.
وی افزود: به یاد دارم که در آن زمان دکتر عبدالله شیبانی که رئیس دانشگاه تهران بود به سمت ماموران حکومت نظامی رفت و به شدت اعتراض کرد که چرا به دانشگاه حمله کردید؟ و چرا بچه های ما را می کشید؟ آن روز برای من هم روز بسیار خاصی بود. پس از اینکه از دانشگاه خارج شدیم به سمت خیابانها رفته و از میدان ولیعصر مسیر حرکت خود را به سمت بالا آغاز کردیم و به بیانی کارهایی که آن زمان مرسوم بود را انجام دادیم. آن شب زمانی که میخواستیم به منزل بازگردیم پاسی از شب گذشته بود و من به جای بازگشت به خانه به خوابگاه و نزد تعدادی از رفقا رفتم.صبح، وقتی از خواب برخاستم متوجه شدم خانوادهام از اصفهان به تهران آمدهاند! چون جریان تیراندازی به دانشجویان در دانشگاه را تلویزیون نشان داده بود و آنها نیز که از وضعیت من اطلاعی نداشتند، از اصفهان به تهران آمده بودند که از سرنوشت من باخبر باشند.
او در پایان بیان کرد: به هر حال باید بگویم که آن روزها، روزهای بسیار ارزشمندی بود دانشجویان از پیشتازان انقلاب بودند و دانشگاه نقش بسیار موثری در پیروزی انقلاب ایفا کرد یکی از روزهای شاخصی که نقش دانشجویان در آن پر رنگ بود هم روز ۱۳ آبان سال ۱۳۵۷ بود.
ارسال پیام
