دیروز در یکی از خبرگزاریها، خبری خواندم مبنی بر دستگیری فرد کلاهبرداری که با جا زدن خودش به جای آقای ظریف به بهانه اخذ ویزای کشورهای اروپایی از مردم کلاهبرداری میکرده است.
به گزارش آفتاب نیوز، قانون در صفحه طنز خود در ادامه نوشت: واقعا بد زمانهای شده و دیگر حتی به صحت و سقم رجال سیاسی هم نمیشود اعتماد کرد. یک زمان بود که ملت برای کلاهبرداری خودشان را علی دایی یا حسین رضازاده معرفی میکردند. همین الان هم اگر رضا پرستش کمی روی زبان انگلیسیاش کار کند، هستند کسانیکه او را از مسی واقعی تشخیص ندهند. اما گویا این روزها علاوهبر ورزشکاران حتی وزیر وزرا هم نسخه fake پیدا کردهاند. یک چیزی تو مایههای گوشی s۸ سامسونگ که اصلش حدود دو میلیون و نیم قیمت دارد ولی طرح آن را میشود به حدود ۲۵۰ هزارتومن خرید! اما مسالهای که این وسط مطرح میشود این است که حالا خود بدل رضازاده شدن را میشود توجیه کرد اما واقعا وضعیت فازی کسی که انتظار داشته وزیر امور خارجه کشور برایش ویزا بگیرد چیست؟ خدایی انسان باید به چه مرحله از پوچی، ناامیدی و نهیلیسم برسد که یک نفر به او بگوید: «من جواد ظریفم! سه میلیون بده تا برم مذاکره کنم با موگرینی، سه سوته اقامت اروپا بگیرم برات!» و او هم باور کند؟ اینها همان کسانی هستند که پتانسیل خودکشی کردن با بازی نهنگ آبی که هیچ، پتانسیل خودکشی با ماریو قارچخور را هم دارند! قطعا با این استقبالی که مردم از بدلیجات ورزشی و سیاسی میکنند هیچ بعید نیست چند روز دیگر خبر کلاهبرداری با اسم سایر اعضای کابینه هم به گوش برسد. اینطوری: