افزايش قدرت سازمان ملل براي مقابله با چالشهاي آينده

به گزارش آفتاب نیوز،  اين واقعيت كه شوراي امنيت درخصوص قطعنامه ي مشكل كره ي شمالي به ديپلماتها براي رسيدن به توافقي واحد درخصوص قطعنامه ي مربوط به ايران را افزايش داده است.
مسائل مربوط به ايران و كره ي شمالي نخستين موضوعات عدم تكثير هستند كه پس از مسئله ي عراق در شوراي امنيت كه با اختلافات عميق در شورا همراه بود مطرح شده اند.
بنا به گزارش خبرگزاري آسوشيتدپرس نماينده ي فرانسه در سازمان ملل پس از تصويب قطعنامه ي كره ي شمالي در شوراي امنيت گفت: ما درمورد موضوعات عدم تكثير به وحدت نظر در شورا نيازمنديم. وي افزود: فكر مي كنم رسيدن به اتفاق نظر در شوراي امنيت در مورد كره ي شمالي به ما در مسئله ي ايران كمك خواهد كرد.
جان بولتون نماينده ي آمريكا در سازمان ملل نيز با يادآوري اين نكته كه پس از سيزده سال (از 1993) شوراي امنيت قطعنامه اي را عليه كره ي شمالي به تصويب رسانده اين مسئله را علامت سياسي بسيار مهمي براي تكثير كنندگان (هسته اي) ديگر عنوان كرد. آسوشيتدپرس مي افزايد: اين گزارش در بازگشتي به گذشته به بررسي سير مسئله ايران در شوراي امنيت پرداخته و مي افزايد: در ماه مارس شوراي امنيت از ايران خواست غني سازي اورانيوم را متوقف كند. اين تقاضا در بيانيه اي ساده كه جنبه ي الزام آور هم نداشت مطرح شد. اين امر نتيجه ي امتناع چين و روسيه از صدور قطعنامه اي (درمورد مسئله ي هسته اي ايران) كه مي توانست جنبه ي شديدتري نسبت به بيانيه داشته باشد بود.
آسوشيتدپرس در ادامه مي افزايد: پس از آنكه ايران درخواست شوراي امنيت را نپذيرفت، قدرتهاي بزرگ در ماه ژوئن بسته ي حاوي مشوقها را براي بازگرداندن ايران به مذاكرات و پذيرفتن تعليق غني سازي اورانيوم به مقامات تهران تحويل دادند. ايران هنوز هم تأكيد مي كند كه به زمان بيشتري براي پاسخگويي نياز دارد، در نتيجه ي اين امر قدرتهاي بزرگ چهارشنبه ي گذشته درمورد فرستادن ايران به شوراي امنيت به توافق رسيدند. ممكن است در شوراي امنيت ايران با درخواست الزام آور براي تعليق غني سازي اورانيوم مواجه شود. اين خبرگزاري در پايان گزارش خود مي افزايد: روسيه و چين مخالف اقدامات شديد عليه ايران هستند چرا كه مي ترسند اين امر به تشديد تنشهاي منطقه اي بينجامد. اين دو كشور داراي حق وتو در شوراي امنيت هستند و استفاده ي هر كدام از آنها از اين حق به تلخ شدن لحن مذاكره با ايران و افزايش اختلافات ميان پنج عضو دائم شوراي امنيت – آمريكا، انگليس، فرانسه، چين و روسيه – مي انجامد. ضمن آنكه اين احتمال تمايل طرفين براي رسيدن به مصالحه را به دست فراموشي خواهد سپرد.