زنان ؛راویان جنگ لبنان
۱۴:۱۶
۱۳۸۵/۰۵/۱۳
به گزارش آفتاب نیوز، 
بیروت عروس سپیدپوش خاورمیانه اکنون سیاهپوش شده، بسیاری از مردم جهان از صفحه تلویزیون های خود اخبار جنگ را پیگیری می کنند و عده ای مثل من پای اینترنت از تهران برای خوانندگان آفتاب حوادث جنگ را گزارش می کنند.
در میدان جنگ اما چه می گذرد، به راستی اگر نبودند خبرنگاران شجاعی که این حوادث را گزارش کنند چه اتفاقی رخ می داد.
به نظر من اسرائیل نه تنها قانا را با ساکنانش ویران می کرد شاید تمام لبنان را، شما چگونه فکر می کنید؟
بسیاری این روزها را روزهای زنان نامیدند. چرا؟ چون بیشرین گزارشگران تلویزیونی حاضر در خطوط مقدم جبهه جنگ را زنان تشکیل می دهند و موفق ترین آنها.
بر خلاف برخی مردان گزارشگر که با کلاه و جلیقه ضدگلوله گزارش های خود را از برخی مناطق امن بیروت و شاید شمال لبنان بر روی آنتن می فرستند، هستند زنانی که با شجاعت گوی سبقت را برای خدمت به انسانیت ، از مردان ربوده اند.
بسیاری از اینان جان خود را در این راه،به جان آفرین تسلیم کردند. کسانی مانند «اطوار بهجت» که مظلومیت مردم عراق را از دریچه شبکه های الجزیره و العربیه به جهانیان نشان داد و عاقبت دست های پلید تروریسم سیگار را در چشمانش خاموش کرد و سپس جلوی دوربین سرش را همانند بره قربانی از تن جدا نمود.
دیروز نیز در لبنان «لیال نجیب» 23 ساله خبرنگار _عکاس لبنانی هدف راکت جنگنده اسرائیلی قرار گرفت و چیزی از پیکر او برای سپردن به خاک باقی نماند.
این زنان چشم و گوش مردم جهان هستند که هر روز از رسانه های مختلف به ما نشان می دهند، که، کی و کجا مظلومیتی رخ داد.
آنها به من و تو می گویند چرا،چگونه و چه کسی این جنایت را مرتکب شد.
از آغاز جنگ اسرائیل بر ضد مردم لبنان چندین زن در خطوط مقدم جبهه حاضر شدند.
کاتیا ناصر، شیرین ابوعاقله، بشری عبدالصمد و جیفارا البدیری، از تلویزیون الجزیره.
نجوی قاسم و ریما مکتبی از العربیه، نانسی السبع ازتلویزیون الجدید (NTV) و یک خانم دیگر از تلویزیون ال بی سی (LBC) سرآمد رسانه های تصویری جنگ خاورمیانه هستند.
کاتیا ناصر خبرنگار هیأت تحریریه الجزیره در بیروت بود که داوطلبانه به مناطق بحران زده لبنان رفت. او به سرعت برای مخاطبانش به چهره ای آشنا و قابل اعتماد تبدیل شد.
پس از کاتیا ناصر از بشری عبدالصمد می توان نام برد، بشری پیش از جنگ به گزارش های سیاسی اعم از پارلمانی و.... می پرداخت اماجنگ لبنان او را به خبرنگار بحران تبدیل کرده است. همکارانش می گویند بشری «مو را از ماست می کشد.»
در آن سوی مرز اما در سرزمین های اشغالی شیرین ابوعاقله و جیفارا البدیری دیر بازی است که به بحران در فلسطین همیشه طوفانی عادت کرده اند. این دو در زمان انفجار از جلوی دوربین تکان نمی خورند. جیفارا وشیرین در فضای همیشه بحرانی فلسطین آبدیده شده اند.
پس از اینان به خبرنگار العربیه می رسیم؛ نجوی قاسم از شبکه العربیه متخصص بازار بورس است . گزارش های اقتصادی این زن پیش از جنگ تپش قلب بازرگانان وسرمایه گذاران را کم وزیاد می کرد و اکنون شاخص های مقاومت مردم لبنان را به جهانیان نشان می دهد. یکی دو روز پیش از جنگ نجوی از دبی به دیدار خانواده اش در بیروت رفته بود.
با آغاز جنگ نجوی از سردبیرش خواست که در بیروت بماند و اخبار لبنان را پوشش دهد و تا امروز که بیست و چهارمین روز جنگ است با سماجت توام باشجاعت به کارش ادامه می دهد.
بسیاری معتقدند،جنگ یک عادت زشت مردانه است که بزرگترین قربانیان آن زنان و کودکان هستند. در جنگ لبنان اما زنان روایت گر فاجعه ای هستند که عرق شرم بر پیشانی بشریت نشانده است.
بیروت عروس سپیدپوش خاورمیانه اکنون سیاهپوش شده، بسیاری از مردم جهان از صفحه تلویزیون های خود اخبار جنگ را پیگیری می کنند و عده ای مثل من پای اینترنت از تهران برای خوانندگان آفتاب حوادث جنگ را گزارش می کنند.در میدان جنگ اما چه می گذرد، به راستی اگر نبودند خبرنگاران شجاعی که این حوادث را گزارش کنند چه اتفاقی رخ می داد.
به نظر من اسرائیل نه تنها قانا را با ساکنانش ویران می کرد شاید تمام لبنان را، شما چگونه فکر می کنید؟
بسیاری این روزها را روزهای زنان نامیدند. چرا؟ چون بیشرین گزارشگران تلویزیونی حاضر در خطوط مقدم جبهه جنگ را زنان تشکیل می دهند و موفق ترین آنها.
بر خلاف برخی مردان گزارشگر که با کلاه و جلیقه ضدگلوله گزارش های خود را از برخی مناطق امن بیروت و شاید شمال لبنان بر روی آنتن می فرستند، هستند زنانی که با شجاعت گوی سبقت را برای خدمت به انسانیت ، از مردان ربوده اند.
بسیاری از اینان جان خود را در این راه،به جان آفرین تسلیم کردند. کسانی مانند «اطوار بهجت» که مظلومیت مردم عراق را از دریچه شبکه های الجزیره و العربیه به جهانیان نشان داد و عاقبت دست های پلید تروریسم سیگار را در چشمانش خاموش کرد و سپس جلوی دوربین سرش را همانند بره قربانی از تن جدا نمود.
دیروز نیز در لبنان «لیال نجیب» 23 ساله خبرنگار _عکاس لبنانی هدف راکت جنگنده اسرائیلی قرار گرفت و چیزی از پیکر او برای سپردن به خاک باقی نماند.
این زنان چشم و گوش مردم جهان هستند که هر روز از رسانه های مختلف به ما نشان می دهند، که، کی و کجا مظلومیتی رخ داد.
آنها به من و تو می گویند چرا،چگونه و چه کسی این جنایت را مرتکب شد.
از آغاز جنگ اسرائیل بر ضد مردم لبنان چندین زن در خطوط مقدم جبهه حاضر شدند.
کاتیا ناصر، شیرین ابوعاقله، بشری عبدالصمد و جیفارا البدیری، از تلویزیون الجزیره.
نجوی قاسم و ریما مکتبی از العربیه، نانسی السبع ازتلویزیون الجدید (NTV) و یک خانم دیگر از تلویزیون ال بی سی (LBC) سرآمد رسانه های تصویری جنگ خاورمیانه هستند.
کاتیا ناصر خبرنگار هیأت تحریریه الجزیره در بیروت بود که داوطلبانه به مناطق بحران زده لبنان رفت. او به سرعت برای مخاطبانش به چهره ای آشنا و قابل اعتماد تبدیل شد.
پس از کاتیا ناصر از بشری عبدالصمد می توان نام برد، بشری پیش از جنگ به گزارش های سیاسی اعم از پارلمانی و.... می پرداخت اماجنگ لبنان او را به خبرنگار بحران تبدیل کرده است. همکارانش می گویند بشری «مو را از ماست می کشد.»
در آن سوی مرز اما در سرزمین های اشغالی شیرین ابوعاقله و جیفارا البدیری دیر بازی است که به بحران در فلسطین همیشه طوفانی عادت کرده اند. این دو در زمان انفجار از جلوی دوربین تکان نمی خورند. جیفارا وشیرین در فضای همیشه بحرانی فلسطین آبدیده شده اند.
پس از اینان به خبرنگار العربیه می رسیم؛ نجوی قاسم از شبکه العربیه متخصص بازار بورس است . گزارش های اقتصادی این زن پیش از جنگ تپش قلب بازرگانان وسرمایه گذاران را کم وزیاد می کرد و اکنون شاخص های مقاومت مردم لبنان را به جهانیان نشان می دهد. یکی دو روز پیش از جنگ نجوی از دبی به دیدار خانواده اش در بیروت رفته بود.
با آغاز جنگ نجوی از سردبیرش خواست که در بیروت بماند و اخبار لبنان را پوشش دهد و تا امروز که بیست و چهارمین روز جنگ است با سماجت توام باشجاعت به کارش ادامه می دهد.
بسیاری معتقدند،جنگ یک عادت زشت مردانه است که بزرگترین قربانیان آن زنان و کودکان هستند. در جنگ لبنان اما زنان روایت گر فاجعه ای هستند که عرق شرم بر پیشانی بشریت نشانده است.
ارسال پیام
لینک های مفید