آفتابنیوز : 
شاید معروفترین و وحشتناکترین حمله از کشتارهای انفال چیزی است که در سال 1988 در شهر حلبچه اتفاق افتاد.
روز شانزدهم مارس و تمام شب، مردم بی دفاع این شهر شاهد حمله شیمیایی نظامیان عراقی بودند .کوری، استفراغ، تاول، تشنج و خفگی تنها تاثیرات اولیه این حملات شیمیایی بود. در این حملات ترکیبی از گاز خردل و گازهای تحریک کننده اعصاب استفاده شده بود.
حدود 5000 زن، مرد و کودک در جریان این حملات کشته شدند و آنهایی که زنده مانند با تاثیرات طولانی مدت این حادثه از جمله کوری دائمی و سرطان زندگی سختی را در پیش گرفتند.
روستای برزان نیز از جمله مناطقی است که زنان و کودکان آن خاطرات وحشتناکی از حملات نظامیان رژیم بعث به یاد دارند. بنا به گفته اهالی این روستا و مناطق مجاور بسیاری از قربانیان در گورهای دسته جمعی مدفون شدند.
اما انفال فراتر از وقایع هولناک حلبچه یا روستاهایی نظیر برزان است. تخریب سیستماتیک بخش قابل توجهی از جوامع و پاکسازی نژادی در مقیاس وسیع نیز باید به لیست فجایع انفال افزوده شود.
پس از آنکه کردها از خانههایشان بیرون رانده شدند، صدام خانوادههای فقیر کرد را به مناطق جنوب لبنان و شهرهایی مثل کرکوک فرستاد.
شاید به خاطر همین جنایت است که ساکنان برزان میگویند نمیخواهند بار دیگر صدام را حتی در دادگاه ببینند چرا که با این کار زخم کهنه قدیمی سر باز میکند. آنها تنها میخواهند صدام اعدام شود.