ميدل ايست: جنايات صدام عليه كردها و شيعيان با حمايت آمريكا بود.

به گزارش آفتاب نیوز، ملت هاي آزاد اغلب تمايل به توسعه و گسترش دموكراسي دارند. برخي حتي اين مسأله را كانون تمركز سياست خارجي خود محسوب مي كنند. اما انديشمندان بر اين باور هستند كه با دموكراسي نمي توان به مثابه يك مارك تجاري برخورد كرده و آن را به راحتي صادر كرد.

خواه ناخواه دموكراسي راهي است كه به صلح پايدار و رشد اقتصادي ختم مي شود. اماآنچه كه در اين راه اهميت دارد اين است كه براي رسيدن به اين مقصود، عناصر اوليه تغييرات بايد از درون هر ملت و فرهنگ خاص آنها ظاهر شود.

قبل از اين كه يك فرآيند دموكراتيك در جامعه ريشه بگيرد، دانه هاي آن بايد درست پراكنده شود و به دنبال آن يك مرحله گذار و رشد است كه قدم به قدم بايد پيموده شود.

برخلاف طرح بوش براي عراق، دموكراسي تنها با انتخابات شروع نمي شود بلكه نقطه شروع آن در هر جامعه اي بايد مورد جست و جو قرار گيرد و در مورد عراق بايد دقيقا مشخص شود كه نقش آمريكا در اين فرآيند چيست. متأسفانه و نه چندان دور از واقعيت الگوي دموكراسي آمريكا در خاورميانه چه از ديد اسلامگراها و چه از ديد سكولارها و در چارچوب داوري آنها ابزاري در راستاي مصرف گرايي، ماده گرايي و فردگرايي با «استيل آمريكايي» ديده مي شود. چنين ديدگاهي در جوامع مذكور به سختي قابل انكار است. نه به اين مفهوم كه دموكراسي در جوامع مسلمان پذيرفتني نيست بلكه به اين مفهوم كه كاربرد رسوم و عادات با شاخصه هاي فرهنگ آمريكايي موجي از خشم و تنفر را به دنبال خواهد داشت.

به تبع چنين موجي است كه غرب ناچاراً بايد به دنبال مفهوم جامع تري از دموكراسي باشد تا مبناي مشتركي با اين جوامع بيابد.

شايد انگيزه بسياري از سران اسلامگرا پس زدن اصول دموكراسي نباشد بلكه آنها نسبت به انگيزه هايي كه پشت چنين اصلاحاتي نهفته است بدگمان هستند. آنچه كه چنين ترديدهايي را دامن مي زند برتري و اولويت داشتن قدرت هايي همچون اسرائيل و خود آمريكا در منطقه، انحصار و مصرف بي رويه منابع به ويژه نفت منطقه و ترويج شيوه هاي جديد زندگي به هزينه از دست رفتن فرهنگ بومي است.

دلايل مستحكمي در اين رابطه وجود دارد. به طور مثال در عراق همه بر اين باور هستند كه بسياري از فجايعي كه در دوران صدام رخ داد و نژادستيزي او در مقابل كردها و اقوام شيعه در شرايطي صورت گرفت كه وي از حمايت كامل آمريكا برخوردار بود. همچنين پشتيباني بي قيد و شرط بوش از اسرائيل صرف نظر از آنچه در اين سرزمين رخ مي دهد خود گواه ديگري بر اين مسأله است.

حركت به سوي دموكراسي در بسياري از شرايط چندان راحت نخواهد بود به ويژه طعم آمريكايي دموكراسي خود نشانه اي از شكست اين فرآيند خواهد بود.