کد خبر: ۵۸۹۴۶۱
تاریخ انتشار : ۲۳ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۱۳
افطاری ساده رئیس جمهوری برای میزبانی از فعالان سیاسی و شنیدن دغدغه‌ها و دیدگاه‌هایشان پیرامون مسائل کشور بهانه‌ای شد تا آنها دوشادوش رقبای سیاسی‌شان بایستند و به دوربین عکاسان خبری لبخند بزنند. از میان این تصاویر ایستادن بهزاد نبوی و احمد توکلی در یک قاب از جمله پرمعناترین این تصاویر بود.
آفتاب‌‌نیوز :
مو سپید کردگان عرصه سیاست که روزگاری اختلافات فکری‌شان به عنوان وزرای کابینه دوم موسوی زمینه‌ساز شکل‌گیری دو مفهوم چپ و راست سنتی در سیاست ایران شد و تقابل این دو دیدگاه در دو گرایش اصلاح‌طلب و اصولگرا امتداد یافت. خلاصه بیش از سه دهه رقابت سیاسی؛ اما در این تصویر چنان دست‌ها را در هم گره کرده‌اند که دهه‌ها اختلاف شوخی بیش نبوده است. همراهی و هم افزایی که به راستی در وضعیت مواجهه کشور با مسائل متعدد داخلی و خارجی ضروری است.

نمایندگان جریان‌های مختلف سیاسی که تا پیش از این کمتر سابقه داشته است این گونه دور یک میز بنشینند و صمیمانه و فارغ از اختلاف‌ها و رقابت‌ها به بیان نظرات‌شان بپردازند، حالا به ابتکار رئیس جمهوری گردهم آمدند و برای ایران گفت و گو کردند. آنها در روایت خود اقدام دولت برای بنیان گذاشتن این همنشینی را پسندیده‌اند و خواستار تداوم این گونه جلسات با هدف کمک به ایجاد وحدت و همدلی میان گروه‌ها شده اند. با وجود این برخی رسانه‌ها در بازتاب نشست شنبه شب انگشت بر افتراق‌ها گذاشتند و سعی در پررنگ جلوه دادن اختلاف نظرها داشتند.  

گفت‌وگو برای ایران؛ در دیدار روحانی و فعالان سیاسی اصلاح‌طلب و اصولگر چه گذشت؟

چنان که روایت شده از میان مدعوین 30 نفر برای بیان دیدگاه‌هایشان نام‌نویسی کردند اما تفصیل سخنان سبب شد که تنها چند نفرشان فرصت سخن گفتن بیابند. صحبت‌هایی که بیش از آنکه سیاسی باشد، بر توصیف و ریشه‌یابی وضعیت اقتصادی کشور و راهکارهای پیشنهادی برای حل این مشکلات متمرکز بود.

حداد عادل: مؤمن از یک سوراخ دوبار گزیده نمی‌شود

به گزارش فارس، غلامعلی حدادعادل نیز  در این نشست با یادآوری اینکه طیف سیاسی متبوع او در انتخابات از روحانی حمایت نکرده و سهمی هم نخواسته است، گفت: «رهبر انقلاب یک بار مثالی زدند و فرمودند در مسابقات داخلی ممکن است عده‌ای طرفدار تیمی و عده‌ای طرفدار تیم دیگر باشند ولی وقتی تیم ملی با تیم خارجی مسابقه می‌دهد همگی تیم ملی را جدا از اختلافات داخلی تشویق و حمایت می‌کنند، امروز هم ما به همان دلیل آماده‌ایم تا دولت را مانند گذشته در برابر فشار خارجی حمایت کنیم.»

حدادعادل خطاب به روحانی و هیأت دولت گفت: مسأله اصلی مردم گرانی و بیکاری است نه شنیدن یا نشنیدن آواز یک خواننده که آن هم به آسانی در دسترس همه هست و مشکلی از این جهت وجود ندارد. وی تأکید کرد: مردم از دولت مدیریت و جدیت می‌خواهند. توصیه ما این است که تصمیمات مرتبط با اقتصاد با حضور معتمدین اصناف و فعالان قابل اعتماد اقتصادی گرفته شود تا همه جانبه باشد. حداد عادل در پایان در باب مذاکره با امریکا اظهار داشت: ما مخالفیم و فقط به ذکر روایتی اکتفا می‌کنم و آن اینکه مؤمن از یک سوراخ دو بار گزیده نمی‌شود.

بادامچیان: همه در برابر بیگانه یکی هستیم

اسدالله بادامچیان، دبیرکل حزب مؤتلفه اسلامی با بیان اینکه در این جلسات باید راهکارهای حل مشکلات ارائه شود، در توصیف حال و هوای جلسه گفت: «افراد مختلف در این جلسه با حفظ احترام دولت و رئیس جمهوری مباحث خود را با احترام مطرح کرده و تأکید کردند که همه در مقابل بیگانگان یکی هستیم. رئیس‌ جمهوری نیز وضعیت دولت را مطرح و تأکید کرد که در حال حاضر زمان مذاکره با امریکا نیست، بلکه زمان ایستادن قاطع است که این حرف، سخن درستی است.» وی با بیان اینکه، پذیرایی این مراسم بسیار ساده بود به گونه‌ای بود که احساس نکردیم که مراسم تشریفاتی برگزار شده تأکید کرد: رئیس جمهور باید در خلال این جلسات ببیند که در کدام تشکل‌ها حرف داشته و اهل کار هستند. کدام تشکل با دولت همراه است و می‌تواند کار کند، زیرا دولت با برخی از تشکل‌ها نمی‌تواند کار کند و آنها نیز نمی‌توانند با دولت کار کنند. دولت باید در این جلسات سیاستگذاری کند تا حاصل این جلسات خوب و مفید، بیش از گذشته کارآمد باشد.

تأکید مصباحی مقدم بر حرکت در جهت وحدت

غلامرضا مصباحی مقدم، عضو جامعه روحانیت مبارز نیز با یادآوری اینکه در این جلسه به علل و عوامل افسارگسیختگی اقتصاد و نقش توأمان تحریم‌ها و مدیریت اقتصادی دولت در این مشکلات پرداخته است، گفت: «در این شرایط حرکت در جهت وحدت ملی و انسجام آفرینی که منجر به اعتماد عمومی به دولت شود، وظیفه احزاب و نیروهای سیاسی است.»

مظفر: مشکل کشور نامگذاری خیابان ها نیست

حسین مظفر، چهره اصولگرا و عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در روایت سخنان خود در این نشست گفت: یکی از نکاتی که مطرح کردم این بود که مشکل اصلی جامعه نه اصلاح‌طلب و نه اصولگرا بودن است و باید پرداختن به حاشیه‌ها را کنار گذاشت و مشکل کشور نامگذاری خیابان‌ها به نام افراد مسأله‌دار و مباحثی چون شجریان نیست و کسانی که از این مسائل حرف می‌زنند از مشکلات مردم خبر ندارند.

ربیعی: نیازمند تفاهم روی حل مسائل اساسی هستیم

علی ربیعی، از وزرای سابق دولت روحانی نیز که در این نشست حضور داشت در توئیتی به توصیف آن پرداخت و با بیان اینکه مسائل پیش روی  ایران امروز از دوران  جنگ تحمیلی نیز پیچیده‌تر و دشوارتر است و برای عبور از این دوران و حفاظت از مردم، به  انسجام ملی نیاز داریم، نوشت: «در عدم وفاق و تنازع مسئولان، این جامعه است که لطمه می‌خورد. ما نیاز به تفاهم روی حل مسائل اساسی داریم. جلسه شنبه شب رئیس جمهوری با بیش از ۵۰ نفر از افراد با گرایشات سیاسی مختلف گامی مثبت در این جهت است. حضور همه مؤثرین سیاسی در این جلسات اقدامی ضروری و نیاز جامعه امروز ماست.»

عارف: غایب بودم، اما قهر نبودم

جلسه شامگاه شنبه اما یک غایب داشت که برخی رسانه‌ها از حضور نداشتنش با تعبیر قهر او با دولت یاد کردند. محمدرضا عارف، رئیس فراکسیون امید مجلس شورای اسلامی اما با رد همه این حواشی منتشر شده درباره‌ غیبتش در افطاری رئیس جمهوری گفت: من اهل قهر نیستم. وقتی برنامه‌ای از قبل تنظیم می‌کنم و میزبان هستم، باید عذرخواهی کنم. روز گذشته هم از آقای واعظی خواستم از رئیس جمهوری عذرخواهی کند که ان‌شاء‌الله ایشان عذر مرا پذیرفته باشد.

علی شکوری‌راد، از جزئیات جلسه فعالان سیاسی با رئیس‌جمهوری می‌گوید؛

روحانی پرچمدار گفت‌وگوی ملی شود

آیا فعالان سیاسی حاضر در جلسه با روحانی توانستند دغدغه‌های خود را مطرح کنند؟

جلسه از نظر شکلی، بسیار جالب توجه بود. فعالان سیاسی مؤثر دعوت شده بودند که پیشینه‌های بسیاری با هم داشتند، ولو اینکه در بسیاری موارد با هم رقابت کرده باشند، اما همه آنان دور یک میز جمع شدند و دغدغه‌های مشترکی از خود بروز دادند. جلسه از این جهت تازه و جالب بود، اما جالب‌تر اینکه در شرایط دشوار امروز کشور، دغدغه‌های حاضران بسیار به هم نزدیک بود و تحمل‌ها نسبت به یکدیگر هم بسیار بیشتر شده بود. به نظر می‌رسد تنافری که در گذشته وجود داشت، رنگ باخته بود و حاضران با چهره‌های بشاش با هم مواجه می‌شدند.

فعالان سیاسی عمدتاً درباره چه موضوعاتی صحبت کردند؟

همه اذعان داشتند که شرایط برای مردم بسیار سخت است، از این  رو همه سخنرانان در صحبت‌های خود به گرانی و ناپایداری اقتصادی کشور اشاره کردند. همچنین گذشته از موضوع حصر که به عنوان یک زخم درمان نشده، مانع همبستگی ملی می‌شود، از عملکرد برخی وزارتخانه‌ها هم انتقاد شد. بحث افزایش نقدینگی مطرح شد که علت العلل نابسامانی اقتصادی است. تقریباً همه از برگزاری این جلسه اظهار رضایت و استقبال کردند و خواستار تداوم آن بودند.

مواضع اصولگرایان، بویژه در حوزه سیاسی به دولت چه بود؟

همه، اعم از اصولگرایان و اصلاح‌طلبان انتقاد داشتند و می‌گفتند هرچند شرایط برای دولت سخت است، اما خود دولت هم در برخی زمینه‌ها عملکرد مناسبی نداشته. گله‌مندی‌هایی هم بود، مانند گله آقای حدادعادل که گفت چرا به ما دلواپس می‌گویید؟ می‌شنیدم که برخی در پاسخ به او می‌گفتند هنوز واژه فتنه از زبان شما نیفتاده است. برخی هم اشاره کردند که اگر هنگام سختی‌ها مردم مسئولان را صادق و پرتلاش برای حل مشکلات ببینند، حامی و پشتیبان دولت خواهند بود. درباره سیاست خارجی هم این انتظار مطرح شد که رئیس جمهوری باید راه حلی برای خروج از این بحران پیدا کند، از اینکه تعامل در حوزه بین‌الملل به بن‌بست برسد، ابراز نگرانی شد.

آقای روحانی در این جلسه گفت که باید مردم را راضی نگه داریم. این سخن تنها معطوف به بحث‌های اقتصادی بود؟

صحبت آقای روحانی، کوتاه، اما بسیار رسا و درباره مشکلاتی بود که دولت با آن روبه‌رو است. آقای روحانی گفت در هیچ دوره‌ای شرایط به اندازه امروز سخت نبوده است، حتی در زمان جنگ هم چنین شرایطی نداشتیم. در شرایط جنگ نفت خود را صادر می‌کردیم یا مشکل بانکی نداشتیم و مشکل اصلی ما تأمین سلاح بود، همچنان که همبستگی ملی هم بسیار بالا بود و این همدلی به حل راحت‌تر مشکلات کمک می‌کرد اما اکنون هم سختی بیشتر است و هم احساس سختی بیشتر شده است. سخنان ایشان محورهای دیگری هم داشت، از جمله اینکه گفتند اگر ما درک مشترکی از وضعیت کنونی نداشته باشیم، نمی‌توانیم به راه حل مشترک برسیم. درباره بودجه هم گفتند که پیش‌بینی می‌کنیم برای پرداخت حقوق‌ها کسری بودجه خواهیم داشت، چون بودجه‌ای که مجلس برای دولت نوشته است، بر صادرات یک و نیم میلیون بشکه نفت در روز مبتنی بوده است، اما روشن است که اگر این صادرات صورت نگیرد، ما با کسری بودجه زیادی مواجه خواهیم شد.

آقای روحانی به این نکته هم اشاره کردند که باید در حد توان و اختیارات دولت از آن انتظار داشت.

ایشان به صورت مفصل در این باره بحث کردند و دلیلش هم انتقادهایی بود که از دولت می‌شد. مانند اینکه یکی از اصولگرایان در زمینه فرهنگ و برخی در زمینه سیاست خارجی از دولت انتقاد کردند که آقای روحانی پرسید در عرصه‌های اقتصادی، بین‌الملل و فرهنگی دولت چه مقدار اختیار دارد؟ اشاره کردند که قانون اساسی اختیاراتی را برای دولت ذکر کرده است، اما در عمل ببینید دولت چقدر اختیار دارد و متناسب با این اختیار از دولت انتظار داشته باشیم و مسئولیت بخواهیم. مثال زدند که در زمینه فرهنگی، صدا و سیما و دیگر دستگاه‌های فرهنگی در اختیار دولت نیستند، اما همه از دولت انتظار دارند. یا در عرصه اقتصاد به فعالیت‌های دولت پنهان علیه دولت و کارشکنی برخی احزاب اشاره کردند. در عرصه سیاست خارجی مثال زدند که در سفر اولشان به نیویورک، اوباما رئیس جمهوری وقت امریکا 19 بار از ایشان درخواست ملاقات کرد، اما آقای روحانی نتوانست به این درخواست پاسخ دهد، به این دلیل که اختیار لازم را  نداشت. در زمینه مسائل عمومی هم اشاره کردند که یک قاضی در دادگاهی حکم صادر می‌کند و دستور فیلتر می‌دهد، درحالی که فضای مجازی برای مردم آب و نان می‌آورد و نباید به راحتی یک قاضی این طور تصمیم بگیرد، اما دولت هیچ اشرافی بر این قاضی ندارد. در ادامه ایشان اشاره کرد که اکنون زمان مذاکره با امریکا نیست. هرچند آقای روحانی این نظر را ابراز کرد، اما ما به عنوان فعالان سیاسی انتظار داریم دولت در این زمینه میدان‌داری کند، به این معنی که اگر اکنون زمان مذاکره نیست، اما باید تدبیر شود که به سمت تشدید تنش نرویم. همچنین آقای روحانی گفت که اگر مردم نباشند، نمی‌توانیم هیچ مشکلی را حل کنیم و هر اقدامی می‌کنیم، ابتدا باید ببینیم مردم چه می‌گویند، هر تصمیمی که امروز می‌گیریم، هر تبعاتی که داشته باشد، باید در مقابل مردم پاسخگو باشیم.

اشاره کردید که جلسه به لحاظ شکلی خوب بوده، بویژه اینکه فعالان سیاسی که هیچ گاه کنار هم نمی‌نشینند، به میمنت ماه رمضان و دعوت آقای روحانی، کنار هم نشستند. در همین زمان بحث گفت‌وگوهای ملی هم در جریان است، چنانکه آقای باهنر گفت که با آقای عارف دیداری داشت. فکر می‌کنید شرایط اقضا می‌کند جلسات فعالان سیاسی با حفظ مرزبندی‌ها، ادامه یابد و خودشان پیشگام برگزاری جلسات و راه‌اندازی گفت‌وگوهای ملی باشند؟

افراد از جناح‌های مختلف به مناسبت‌های مختلف همدیگر را می‌بینند، مثلاً دکتر عارف در مجمع تشخیص مصلحت بسیاری از این آقایان را می‌بیند، یا در مجلس فراکسیون‌های مختلف همدیگر را می‌بینند و با هم کار می‌کنند. بنابراین، مسأله صرف ملاقات نیست، بحث بر سر این است که جناح‌های سیاسی به رسمیت شناخته شوند. به عبارت دیگر، افراد مهم نیستند، بلکه این دیدارها و گفت‌وگوها جریان با جریان باید باشد. ضمن اینکه رئیس جمهوری باید جریان‌های سیاسی را به رسمیت بشناسد و فضایی ایجاد شود تا این گفت‌وگو در حضور رئیس جمهوری انجام شود، در این صورت راه بازخواهد شد. آنچه جلسه اخیر را متمایز می‌کند، حضور رئیس جمهوری بود. من هم به رئیس جمهوری گفتم با احزاب یا جریان‌های سیاسی دیدار کنید، زیرا  در کشور ما احزاب خیلی به رسمیت شناخته نشده و به آنان میدان داده نمی‌شوند. آنچه در  جلسه آقای روحانی مهم بود، رواداری جناح‌ها نسبت به همدیگر بود. انتقادهای بسیار صریحی از برخی مسائل مانند حصر و دولت پنهان یا درباره عملکرد وزارت اطلاعات یا سیاست خارجی و مذاکره در سیاست خارجی صورت گرفت، اما هیچ کس برآشفته نشد و رفتار بدی از خود بروز نداد. این امر ظرفیت این جلسات را نشان می‌دهد. البته در جلسه افراد افراطی مخالف دولت نبودند و اگر آنان بودند، چه بسا فضای صمیمیت از بین می‌رفت. رئیس جمهوری مقام دوم کشور است. در این جلسه مطرح شد که چه خوب است این جلسات در حضور رهبری هم برگزار شود. در شرایط سخت و تهدیدآمیزی که از سوی امریکا و اذنابش در منطقه بر ما تحمیل شد، به یک همبستگی ملی نیاز داریم، این همبستگی ملی با چنین شرایطی برای گفت و گو فراهم می‌شود. به هر حال باید از جایی شروع شود و کسایی باید پرچمدار این مسأله باشند. رئیس جمهوری این موقعیت را دارد که پرچمدار گفت‌وگوی ملی باشد و می‌تواند نقش بارزی از خود بروز دهد. عبور از این شرایط تنها با حرف ممکن نیست و به لوازمی نیاز هست که گفت‌وگوی ملی یکی از این لوازم است. این طور نباشد که ما ظهر صحبت کنیم و روز بعد به دادگاه احضار شویم، از چنین وضعیتی گفت‌وگوی ملی حاصل نمی‌شود.

امیر محبیان از حاضران در میهمانی روحانی پیشنهاد داد؛ تأسیس دبیرخانه برای بررسی پیشنهادهای نخبگان

شما در میهمانی رئیس ‏جمهوری با فعالان سیاسی حضور داشتید. در این جلسه چه مسائل و موضوعاتی از سوی حاضران مطرح شد؟

در میهمانی شنبه شب آقای روحانی، تعداد معدودی از فعالان سیاسی از گرایش‏‌های مختلف حضور داشتند و چهره‏‌های شناخته شده سیاسی از میان اصولگرایان و اصلاح‎طلبان تا طیف‏‌های مستقل و معتدل، هرکدام موضوعات مدنظر خود را مطرح کردند. البته با توجه به محدودیت زمان تنها برای 10 نفر از حاضران فرصت صحبت فراهم شد و برای بسیاری از جمله خود من این فرصت به دست نیامد. مابقی نفرات نیز صحبت خود را عمدتاً در چهار محور مطرح کردند. بعضی‎ها از اقدامات دولت تشکر می‎کردند، ضمن اینکه تذکراتی نسبت به شرایط کشور می‎دادند. در بخشی دیگر، صحبت از مشکلات کشور به طور جدی‎تری مطرح شد و برخی دغدغه ‌ها و نگرانی‎ها را مطرح می‌کردند. گروهی هم مسائل شخصی و دغدغه‎هایی که از نظر خودشان مهم بود را عنوان کردند و بعضی هم عملکرد برخی از وزرا را بطور اجمالی مورد تأیید و تعدادی دیگر را هم مورد نقد قرار دادند. در مجموع دیدگاه‎ها گفته شد و نظرات جناح‌‏های سیاسی هم مشخص بود. بعضی‏‌ها بر محدودیت‎های دولت تأکید داشتند و برخی هم معتقد بودند که دولت با توجه به شرایط موجود کارکرد مناسبی نداشته و انتقاداتی را متوجه دولت می‌کردند.

واکنش آقای روحانی در برابر این صحبت‎ها که احتمالاً بیشتر  هم جنبه انتقادی داشت، چه بود؟

آقای روحانی هم ضمن اینکه محدودیت‏‌های دولت را مورد توجه قرار دادند در عین حال و در شرایط خطیر فعلی بعضی از راهکارها را مطرح کردند.

نوبت سخنرانی به شما نرسید اما اگر قرار بود که به عنوان یک فعال سیاسی اصولگرا، مواردی را به رئیس جمهوری منتقل کنید به چه مسائل و مشکلاتی اشاره می‎کردید؟

اتفاقاً خود رئیس‏ جمهوری هم از من سؤال کردند که چطور شد صحبت نکردید و گفتم که فرصت به ما نرسید. اما عمده نظر من تأکید بسیار زیاد بر وضعیت فعلی مردم و اعلام دغدغه‎هایی مبنی بر گرانی‎های مهارنشدنی بود. نکته دیگر در حوزه سیاست خارجی است. به نظر می‌آید که دولت راهکارها و رویکردهای موجود را برای مذاکره دنبال کرده اما  جواب مناسبی نگرفت. ضمن حمایت از روند مذاکره معقول معتقد بودم و هستم که سیاست تقابلی دولت در برابر طرف‌های برجام  شرایط بهتری به همراه داشته باشد. از دیگر مشکلات کشور این است که متأسفانه سیستم بوروکراسی دولت یا دیر تصمیم می‎گیرد، یا بعضاً غلط تصمیم می‏‌گیرد و یا اساساً تصمیمی نمی‏‌گیرد. باید گروه‌های واکنش سریع مدیریتی ایجاد شود.

یعنی اگر پدیده‏‌ای همچون سیل ایجاد شود، اجازه ندهند که مکانیزم تصمیم‎گیری در حوزه بوروکراتیک به قدری کند عمل کند که آسیب‏‌های زیادی به مردم وارد شود.  یکی از مشکلات ما این است که وقتی بحرانی پیش می‎آید توجه مردم به آنجا می‎رود و دولت بودجه هم اختصاص می‌دهد اما وقتی خبر آن از اولویت خارج شود، حل مسأله هم از اولویت خارج می‎شود.

نکته دیگر مورد بحث این است که در تصمیماتی که از سوی دولت صورت می‏‌گیرد لازم است نظرات کارشناسان و متخصصان امر را مورد توجه قرار دهد.

دولت معمولاً تقاضا دارد که دیدگاه‎ها را به ما اعلام کنید و نظرات خود را بگویید...

بیشتر نخبگان هم می‎گویند که ما نظرات خود را اعلام می‌کنیم اما مورد توجه جدی قرار نمی‌گیرد. در حالی که دولت در حوزه‎های مختلف باید از انجمن علمی دانشگاه‎ها به عنوان کانون‏‌ها و یا مراکزی که می‌‏توانند مسائل را به آنان ارجاع دهد استفاده کند و آنها هم به صورت ان جی او، از طریق نخبگان دولت را در این زمینه کمک کنند.

مسأله دیگر کشور تورم است. روند گرانی‏‌ها به شکل کنترل نشده‏ای مردم را آزار می‎دهد. اگر در یک جنگ اقتصادی بسر می‎بریم همان طور که در جنگ نظامی پناهگاهی را برای مردم ایجاد می‌کنیم که موشک بر سر آنها نخورد، باید در حوزه‌های دیگر هم به فکر پناهگاه برای آنان باشیم. درد موشک‎های اقتصادی بسیار شدیدتر است. دولت با کمک قوه‎ قضائیه ستادهای برخورد با احتکار و گران‎فروشی را شدیداً فعال کند و از نهادهایی مانند تعزیرات به طور جدی استفاده کند. برخورد انقلابی در همین جا باید صورت بگیرد تا مردم شاهد باشند که هر سازمان و نهادی که گران می‏‌کند سریعاً با او برخورد می‎شود، البته به طور عادلانه. این حرکت البته فراتر از وظایف یک قوه است و قوه قضائیه هم آمادگی لازم را دارد. شروع این کار هم می‎تواند از بخش‏‌هایی که متعلق به دولت است انجام بگیرد. مانند صنعت خودرو که باید مورد توجه ویژه قرار بگیرد. دولت باید سریعاً فعال شود چرا که سرمایه اجتماعی رو به کاهش است و به اعتماد مردم صدمه وارد می‌شود.

شما به این موضوع اشاره کرده‎اید که نظرات اساتید دانشگاه مدنظر دولت قرار نمی‎گرفت. اما این گفت‌وگوها با فـــــعالان سیاسی به نظر می رسد در همین راستا است؟

نمی‎خواهم پیشداوری کنم. متأسفانه یکی از آفت‏‌هایی که این نشست‏‌ها دارد، این است که برخی افراد دغدغه‎های شخصی خود را مطرح می‎کنند، نه ملی. یا بعضی افراد را تأیید می‎کنند و بعضی دیگر را مورد نقد قرار می‏‌دهند. نخبگان سیاسی باید جریانان حاکم بر جامعه را مورد تحلیل قرار بدهند و از اشخاص عبور کنند. در ایران طرح دیدگاه بدون ارائه راهکار فایده‏‌ای ندارد.

هم نخبگان و هم مسئولان می‌‏نشینند و مسائل را مطرح می‌کنند در حالی که مردم بهتر از مسئولان دغدغه‏‌ها را می‏‌دانند. چرا که با گوشت و پوست و استخوان این مشکلات را حس می‌‏کنند. مردم از نخبگان انتظار ارائه راه حل دارند. البته بعضی هم راه حل‏‌هایی ارائه می‌‏دهند. امیدوارم دولت هم نشان دهد که با تأسیس یک دبیرخانه مخصوص، پیشنهادات را بررسی می‌کند. پیش از این هم نشست‎هایی بین اقتصاددانان و رئیس‏ جمهوری برگزار شده بود و ما نفهمیدیم که نتیجه آن چه شد. با جامعه ‏شناسان هم همین طور. نخبگان سال‌های سال با هزینه کشور و تلاش خودشان رشد کردند و به یک توانمندی رسیدند که مشکلات را بشناسند و راه حل ارائه دهند. شغل و تخصص آنان ارائه راه حل است. دولت باید از این ظرفیت استفاده کند.

هم‌اندیشی‌های سیاسی برای چاره‌اندیشی ملی

محمدرضا باهنر، رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری نیز در یادداشتی نوشت: جلسه شنبه شب فعالان سیاسی با رئیس جمهوری  نشستی «صمیمانه» بود. هرچند نشست شنبه شب باید بسیار زودتر از اینها برگزار می‌شد و حتماً برنامه مدونی برای آن می‌بایست تدارک دیده می‌شد اما میزبانی چهره‌های سیاسی از جناح‌های مختلف کشور توسط رئیس جمهوری محترم درخور توجه بود. میهمانان هم به اقتضای دیدگاه خود و البته شرایط کشور نقطه نظرات و دیدگاه‌های خود حتی انتقادها را نیز با صراحت بیان کردند و رئیس جمهوری هم پس از شنیدن این دیدگاه‌ها به آنها پاسخ داد و البته از معذوریت‌ها و ظرفیت‌های کشور برای عبور از این مرحله سخت سخن گفت. گذشته از آنچه میهمانان و میزبان بیان کردند، نفس این همنشینی درخور توجه است. آن هم در شرایطی که گروه‌های سیاسی  خیلی کم خودشان مبتکر چنین نشست‌هایی می‌شوند. حال آنکه برگزاری چنین جلساتی با حفظ مرزبندی‌ها و دیدگاه‌های طرفین سهم بسیار مهمی در فهم مشترک مشکلات و همچنین چاره‌اندیشی برای رفع آنها دارد. انتظار این است که چنین جلساتی با برنامه و به صورت منظم و از مدت‌ها پیش برگزار می‌شد، چراکه هر چه مجموعه‌های سیاسی از یکدیگر دور باشند و مواضع و دیدگاه‌های خود و انتقادها از یکدیگر را در رسانه‌ها و یکطرفه بیان کنند، به همان میزان هم از چاره‌اندیشی‌های ملی دورتر می‌شویم. در شرایط فعلی که به هر حال کشور گرفتار مشکلاتی شده و فشارهای خارجی هم مضاعف شده است، باید از همه ظرفیت‌های موجود در کشور که در چارچوب‌های قانونی نظام فعالیت می‌کنند، بهره برد. پرخاش کردن جناح‌های سیاسی و افشاگری‌های بی مورد آنها علیه یکدیگر و دادن نسبت‌های نادرست به هم قطعاً تأثیرات سوء خود را در جامعه و بدنه اجتماعی احزاب هم می‌گذارد و چه بسا از دل چنین کنشگری‌های هیجانی و پرخاشگرانه نگاه مردم نسبت به کارآمدی و صداقت همه جناح‌ها توأم با بدبینی شود.

در نقطه مقابل هر چه هم‌اندیشی‌ها و جلسات همفکری مجموعه‌های سیاسی بیشتر باشد، فضای آرام و امیدواری هم به جامعه تزریق می‌شود. با این وصف جلسه افطاری آقای رئیس جمهوری با فعالان سیاسی را باید به فال نیک گرفت و البته تلاش کرد که این همنشینی‌ها محدود به جلسات میهمانی مقامات نباشد و خود گروه‌ها هم در این مسیر اهتمام بیشتری داشته باشند.
موضوع گفت‌وگوی ملی که آقای محمدرضا عارف دنبال می‌کند هم در همین چارچوب قابل احترام و اهمیت است. البته بارها تأکید کرده‌ام که گفت‌وگوها و جلسات به معنای کنار گذاشتن دیدگاه‌ها و یکرنگ شدن همه مجموعه‌های سیاسی و گفتمان‌ها نیست بلکه هر کس با همان دیدگاه خود با حضور در چنین جلساتی نشان می‌دهد که رقیب قانونی خود را به رسمیت می‌شناسد و باور دارد که آنها هم دغدغه منافع کشور را دارند ولو اینکه شیوه‌های مدیریتی آنها با یکدیگر متفاوت باشد.

یک عکس و هزاران معنا

محمد عطریانفر، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی نیز نوشت: شنبه شب بنا به دعوت ریاست محترم جمهوری جناب آقای روحانی بیش از ۳۰نفر از چهره‌های شاخص گروه‌های سیاسی اصلاح‌طلب واصولگرا بر سر میز گفت‌و‌گوی صمیمانه پیرامون مهم‌ترین مسائل و مشکلات کشور گردهم آمدند و از هر دری سخن گفتند.

در پایان که به برگزاری نماز جماعت به امامت آقای روحانی و میزبانی ضیافت افطار رئیس جمهورختم شد، با وجود همه اختلاف نظرها و سلیقه‌های گوناگون اعضای شرکت‌کننده از خلال گفت‌ و‌گوهای آنان یک پیام مشترک مستفاد می‌شد وآن این بود که همه گروه‌های سیاسی با تمام تفاوت ها و تنوع‌های سیاسی باید دست در دست هم برای برون رفت از این شرایط خطیر، دولت و شخص رئیس جمهور را کمک کنند.

تصویر بهزاد نبوی و احمد توکلی در کنار هم، بدون هرگونه توضیح و تفسیری می‌تواند نماد تمام عیار صادقانه حقیقتی باشد که شرکت‌کنندگان و اجابت ‌کنندگان دعوت رئیس جمهوری بر آن توافق داشتند.

بهزاد نبوی و احمد توکلی دوچهره انقلابی و مبارزی که هردو، سالیان متمادی رنج زندان‌های ستمشاهی را به جان خریدند و برای سقوط رژیم ستمشاهی و برپایی نظام عدل اسلامی با تمام توان ومتکی به ایمانی راسخ از جان مایه گذاردند و با تأسیس نظام جمهوری اسلامی قریب به چهار دهه در دوسوی میدان سیاست وحکومت در برابر هم ایستادند و درقامت رقیب به هماوردی پرداختند. این نشست را باید به فال نیک گرفت کما اینکه در عمق نگاه و سیمای این دو مرد عرصه مبارزه و تدبیر، صداقت این پیام به صراحت و صفای دل دیده می‌شود.

شنبه شب گرد وجود حسن روحانی برادرانی همچون حسین مرعشی/ محسن هاشمی /علی شکوری راد/ الیاس حضرتی/ اصغر نوروزی/ حمید جلایی پور/ محمدعلی ابطحی/ محمد سلامتی /جواد امام/ عرب سرخی/ اصغرزاده/ فیاض زاهد/ رسول منتجب نیا/ قدرت‌الله علیخانی /مرتضی بانک /غلامعلی دهقان و خانم‌ها اعظم طالقانی و زهرا نژادبهرام و آذر منصوری از یکسو و کسانی همچون محمدرضا باهنر، غلامعلی حدادعادل/ اسدالله بادامچیان/ حسن غفوری فرد/ غلامرضا مصباحی مقدم/ سید رضا تقوی/ عبدالحسین روح الامینی /شهاب صدر/ حسین مظفر و امیر محبیان از سوی دیگر حضور یافتند.

اینجانب به سهم ‌خود برای توفیقات رئیس جمهور در این شرایط نگران‌کننده و خطیر از درگاه حضرت حق آرزوی پیروزی و برون رفت قرین بخیر و سعادت ملت ایران را دارم.

منبع: روزنامه ایران
بازدید از صفحه اول ارسال به دوستان نسخه چاپی
عضویت در خبرنامه
مطالب مرتبط
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین عناوین
پرطرفدار ترین عناوین
x